Szczerze o relacjach

Netflix ma do zaoferowania wiele filmów z dawką feminizmu. Jednym jest serial pt: „Anatomia Skandalu”. Sienna Miller wiela się w rolę Sophie Whitehouse.Żonę ważnego polityka. Netflix has a lot of feminist movies to offer. One is the series „Anatomy of a Scandal”. Sienna Miller plays the role of Sophie Whitehouse, the wife of a politician. Netflix hat viele feministische Filme zu bieten. Eine davon ist die Serie „Anatomy of a Scandal“. Sienna Miller spielt die Rolle von Sophie Whitehouse, der Ehefrau eines Politikers. Klasyka gatunku w wykonaniu angielskim. Kiedy wychodzi na jaw, że mąż jest gwałcicielem i zdradza ją musi stanąć twarzą w twarz z prawdą, która nie jest wygodna. Widzimy sprawę, która toczy się w sądzie. Kim tak naprawdę jest teraz? Czy podjęła dobrą decyzję chroniąc swojego męża. Classics of the genre performed in English. When it comes to light that her husband is a rapist and is cheating on her, he must come face to face with the truth that is not comfortable. We see a case that is pending in court. Who is he really now? Had she made the right decision to protect her husband. Klassiker des Genres in englischer Sprache. Als sich herausstellt, dass ihr…

Bohaterowie seriali i filmów , które możemy oglądać w TV zazwyczaj mają stabilny zawód. W serialu „Brzydula’” pokazany jest korpoświat. Ta granica między pięknem a brzyduotą. Kiedy to niczym „Kopciuszek” serialowa Ula przemienia się i prezes wielkij firmy Marek Dobrzański zakochuje się w niej. Świat tej korpo rzeczywistości pokazany jest niczym olbrzmi potwór, który pożera każdego kto w niego wsiąknie. Korpo świat to oda do kapitalizmu. Chociaż w serialach praca wydaje się być lajtowa poza relacjami. W większości seriali naszym bohaterom nic nie brakuje poza miłością. Pełni tęsknoty za tym uczuciem próbują odczytać czy X coś do nich czuje. O ile pierwszy sezon „Brzyduli” był naprawdę ciekawy to w drugim reżyserzy polecieli za bardzo. Do momentu kiedy rola Nadi (Magda Koleśnik) się skończyła serial stracił wiele. Serial „Brzydula 2” to jeden chaos gdzie miłosć bohaterów jest nieprawdziwa. Media kreują postacie, z którymi możemy się utożsamić. Najlepiej zrobili to jednak twórcy serialu „Zakochani po uszy”. Bohaterką jest samotna weterynarz Asia (Katarzyna Grabowska), która zakochuje się w stomatologu Piotrze (Michał Meyer). Ich miłość jest pod ogniwem złej czarownicy Sylwii (Kamila Kamińska). Zakochani mają mnóstwo przeciwieństw losu a do serialu wkraczają nowi bohaterowie. Nasi bohaterowie żyją intensywnie Obecnie hitem jest serial „Papiery na…

Seriale kochają lekarzy, prawników i ogólnie ludzi sukcesu. Społeczeństwo kocha oglądać porażki ludzi sukcesu bo człowiek sukcesu to nadal człowiek. A porażki lekarzy smakują najlepiej. Lekarz to nadal najlepszy zawód świata ale lekarz to zależy jaki. Chirurg to symbol twardości , ma nieco z psychopaty. To symbol doskonałości bo ktoś kto kroi ludzi by ich ratować nie jest człowiekiem normalnym. Mamy tutaj Emila Jaworowicza ( W tej roli znakomity Paweł Deląg) , chirurga , który kocha kobiety. Jest to postać bardzo stereotypowa. Jego żona Dorota jest patologiem sądowym i jej ulubioną studentką, najlepszą jest Kasia Bilska (Eliza Rycembel). Jak już wiecie romanse wiszą u w powietrzu! Czają się z każdej strony bo matka Kasi to wariatka. Kasia ma jeszcze siostrę Alicję, makijażystkę gwiazd. Można powiedzieć, że siostry są równie szurnięte jak ich matka. Kasia przyjaźnni się z Pawłem ale bierze ślub z rozsądku z Janem (Synem Emila i Doroty). Jan też kocha modelkę. Serial pełen jest goryczy wielkiego świata, bohemy lekarzy, którzy próbują nie komplikować i tak bardziej swojego życia. „Gry rodzinne” to serial o wewnętrznej rozpaczy, o tym jak bardzo miłość jest niemodna, okrutna i zła. Zalana seksem i odwiecznym pragnieniem młodości czego przykładem jest Małgorzata Bilska (Izabela Kuna)…

Kto wchodzi w relację dla osiągnięcia władzy ten nigdy nie powinien być w relacji. Związek powinien być komfortowy dla obu stron. Powinniśmy w nim czuć się normalnie. Trzeba umieć rozmawiać i się kłócić. Trzeba umieć mówić o swoich problemach i uczuciach. Bez tego relacja nie ma sensu. Wiele kobiet wchodzi w relację dla władzy (Mężczyzn też) ale chcę skupić się na kobietach bo to z reguły one oczekują, że facet będzie ich słuchał. Traktują mężczyzn przedmiotowo. Piszę z perspektywy kobiet gdyż najczęściej o przemoc obwinia się mężczyzn a przemoc kobiet to przemoc w „białych rękawiczkach”. Ludzie nie potrafią wchodzić w relację, związki. Jednym z czynników jest właśnie chęć władzy. Mężczyzna kiedy wybiera taką kobietę poniekąd chce mieć spokój w życiu. Ona ma poczucie odpowiedzialności i, że może zrobić z nim co chce. Taki mężczyzna to pantoflarz. Na czym opiera się zdrowa relacja? Związek to fundament. Opiera się na wzajemnej empatii, rozmowie i szacunku. O takich związkach się nie mówi. Inaczej jest to słynne partnerstwo. Kiedyś dostałam książeczkę „o miłości” jak byłam mała. Taki zestaw cytatów. Jeden utkwił mi najbardziej : „Miłość to przyjaźń w płomieniach”. Temu cytatowi poświęcę osobny wpis. Partnerstwo to nie szukanie władzy a rozmawianie o problemach, wzajemne…

Często podkreślam, że jestem absolwentką nauk o rodzinie w zakresie poradnictwo rodzinne. Pisałam już wcześniej, że system demonizuje relację i sprowadza je do przemocy. Tu jednak chce zaznaczyć, że wielu ludzi nie sprawdza z czyich porad korzysta. Każdy może im doradzić. Moim zdaniem psycholog i ktoś kto udziela nie może manipulować Twoimi decyzjami. Kluczowym pytaniem jest: Czy jesteś szczęsliwa z tym facetem? I tu po czasie okazuje się, że kobieta nie jest szczęśliwa sama ze sobą a obwinia za to męża. który jest spoko facetem. Zamiast po prostu leczyć się. Zadbać o siebie kobieta szuka winnych a konkretniej winnego. System i poradnictwo nauczyło ją, że ona jest wspaniałym ideałem. Wszystko się jej należy. Poradnictwo rozwodowe karmi się tym mitem, że związek odbiera wolność. To jeden z najbardziej rozpowszechnianych mitów na temat relacji. Istnieją instytucje wsparcia tylko dla kobiet . Przukładowy cytat z portalu OHME: Ewa Raczyńska: Coraz więcej się mówi o samoświadomości kobiet, o mówieniu o swoich potrzebach, które pozwalają nam przestać być niewidzialnym nie tylko dla otoczenia, ale dla samych siebie. Zastanawiam się jednak, czy nagłaśnianie tej kwestii przekłada się na codzienne życie kobiet, czy my się z tym mierzymy? No bo codzienne życie kobiet to udręka. Jeśli jesteś…

Maria Matejko (Paulina Chruściel) to całkiem miła pani komisarz. Wszystko byłoby ok gdyby serial nie opierał się na klasycznych stereotypach. Bohaterka jest a jakże samotną matką trójki dzieci (coś jak Brzudula 2) tylko w typie Barbie. Odstrzelona. Zadbana po dziesięciu latach wraca do policji. Kolega z zespołu stwierdza, że jest osobliwa. Samotna matka musi być bohaterką w tym kraju. Pokazana, że dźwiga na sobie brzemię wychowania plus brzemię zawodowej kariery. Widać, że ex mąż był bogaty gdyż podróżowała z nim. Wróciła do stolicy. Serial dobrze się ogląda. Jest bardzo sympatyczny gdyby nie stereotypy. Mężczyźni w tym serialu mają być gorsi. Za samotną matką w tym kraju szaleje już paru facetów i to sąsiad, który ma dziewczynę. Gdyby sytuacja była odwrotna byłoby to niemożliwe. Ten serial to Polska w jej najgorszym wydaniu. Kiedy pani komisarz prowadzi śledztwo to jest jakby singielką (Poprzednia rola Pauliny Chruściel) . Jest też dla równowagi pani naczelnik policji Patrycja (Anna Dereszowska), która w innym serialu gra lekarkę i kochankę. Ma być opozycją wobec postaci Marii Matejko, która jest sympatyczną blondynką. Pani naczelnik to karierowiczka. Kobiety na początku się nie lubią ale z czasem jest między nimi lepiej. Ojciec jak widać nie ma znaczenia. Kultura poszerza filmy…

Dlaczego zwróciłam uwagę na ten serial? To serial lajtowo-dramatyczny. Z gatunku tych miłosnych o dwóch kobietach. W tym serialu jednak najbardziej żal mi mężczyzn. Jest bardzo feministyczny. Twórcą serialu jest Maggie Friedman, która odpowiada za serial mojej młodości czyli „Jezioro Marzeń”. . Jest to na podstawie ksiązki Kristin Hannah. To portret Tully Hart (Kathreine Heigl) i Kate Muralkay (Sarah Chalke). Dwie z pozoru różne postacie. Pomiędzy nimi przystojniak John(Ben Lawson) , producent Obie są ambitne i inteligentne mimo, że Tully to dziecko patologicznej matki- ćpunki. Kate zaś to dziewczyna z dobrego domu gdzie matka zdradza nudnego tatusia, którego w ogole w filmie mogłoby nie być. Tully oczywiście została zgwałcona. Czyli mamy przykład kobiety-ofiary. Tully i Kate zaprzyjaźniają się mimo różnić. Kim jest w ich relacji John? Mężczyzną, którego obie szanują. Jest producentem. Jedna ma z nim dziecko a druga mogłaby być jego kochanką ale John to najbardziej uczciwa postać w tym filmie. Normalny facet tylko ambitny. Niestety jego cudowna ex żona przedkłada ambicje męża ponad swoje. Dlaczego w filmach zawsze pokazana jest kobieta-ofiara? Z całym szacunkiem ale bycie ofiarą stało się syndromem naszych czasów. Jeśli chcesz zrobić karierę w literaturze i filmie koniecznie napisz o biednych kobietach. Tylko one są…

Zbliżają się Walentynki. Święto bardzo komercyjne. Romantyczne. Kochać należy zawsze. Brzmi idealistycznie. Współczesny świat sprowadza relacje do seksu i przemocy. Związek według mediów to tylko seks. Wciąż czytamy, że jeżeli nie wychodzi ci w lóżku z partnerem to go zostaw. Media opisują związki w sposób prosty i prymitywny. Chcesz seksu to bierz, chcesz zdradzaj zdradzaj. Media sugerują, że żadne wartości nie mają znaczenia. A na pewno nie rodzina. Związek moi drodzy to też seks. Zaznaczam też a nie przede wszystkim. Prawdziwą relację budujemy przez cały czas, przez codzienność. Poprzez rozmowę i wspólne plany. Druga osoba to dla nas dar- Nie w tym świecie gdzie miłość to tylko na filmach. Społeczeństwo sprowadza relację do przemocy (O tym będą kolejne wpisy). Czyni z niej banał. Kobiety, które czytają, że wszystko jest przemocą nie są zdolne do miłości. Żyją według schematu tego co piszą w mediach. To jedna z niewielu romantycznych, nowych piosenek. Bycie romantycznym dziś to wielki wstyd. Mężczyźni też potrafią kochać ale wokół są demonizowani. Jakbym miała zapytać kobietę: Współczesny mężczyzna- Czyli przemocowiec. Niestety. Tak dziś opisuje się człowieka. Połowa ludzi nie rozumie słowa przemoc. Ale jednak są specami. Połowa ludzi nie jest zdolna do stworzenia relacji ale chce dzieci. To…

TVN przedstawił nam ostatnio ciekawy paradokument. Jest to co prawda coś w stylu „Ukrytej Prawdy” ale aktorzy odgrywający rolę są wyjątkowo ładni i granie roli nie idzie im najgorzej. Wroćmy jednak do tematyki paradokumentu. Każdy rozwód ma tytył : „Rozwód ze Stalkerka”, „Rozwód z zaskakującym zakończeniem” itp. Trzeba przyznać,że nawet czołówka jest na poziomie. Poruszane są różnorodne tematy. Nie ma jakiegoś negatywnego nastawienia na płeć i nie każdy rozwód kończy się rozwodem. Naprawdę sprawy i problemy w tym dokumencie dotyczą każdego przypadku. Nie każde odcinki mi sie podobają , niektóre mnie bardzo nudzą. https://www.youtube.com/watch?v=SBtBvm74cjA Nie brakuje też tematu walki o dzieci. I tu jest różnie. Ludzie rozwodzą się z tak różnych powodów. Wszędzie slyszymy, że miłość trzeba pielęgnować. Podobały mi się odcinki, w których ludzie nie rozwodzili się. Przechodzili kryzysy. Serial nie jest jakiś specjalny na pewno ma zadanie terapeutyczne. Moje ulubione odcinki to między innymi rozwód ze stalkerką. Pielęgniarka, ktora nieco wariowała na punkcie swojego męża.Historia skończyła się dobrze. Młode małżeństwo, mężczyzna zdradził więc żona chciała się na mężu odegrać. Niektóre historie są bardzo optymistyczne nie tylko dotyczące młodych ludzi. Dziś traktujemy siebie jak towar w supermarkecie, który można przeżuć i wyrzucić. Niestety. Dotyczy to każdej dziedziny naszego życia….

Zaczęłam oglądać serial „Valeria”. Opowieść o tytułowej bohaterce i jej trzech różnorodnych przyjaciółkach. Każda ma inną osobowość i pragnienia. Serial jest napedzany przez seks. Całkiem przyjemnie ogląda się erotyczne sceny. W kręgu przyjaciółek nie brakuje zakompleksionej lesbijki i zakochanej w swoim koledze z pracy Carmen. Mamy też Lolę, ktora sypia z żonatym szefem Carmen o imieniu Sergio. Wyzwolona Lola to w głębi duszy samotna Lola. Z Valerią mam jedną wspólną rzecz a mianowicie pragnienie by napisać w koncu powieść na normalnych warunkach. Pragnienie zawodowego spełnienia, które frustruje mnie od lat. Zawodowo ciągle czuję jakbym była na początku drogi. Ciągle jakaś taka niepewna i niepełna. Dlatego ten serial pod tym względem jest terapeutyczny. Jak zwykle są to kompletnie inne osobowiości. Tak, widać, że wzorowano się tu na „Seksie w wielkim mieście” Generalnie wiedzie nim filozofia, że jak mężżczyzna nie jest dobry w łóżku to niech spada. Serial ogląda się bardzo przyjemnie. Mimo wszystko nie jest to słodka komedia romantyczna. Dla mnie to dramat. Dramat Loli, której matka wybiera karierę a dzieci pozostawia ojcu. Dlatego Lola nie szuka trwałej relacji. Val też ma dziwny dom bo uważana była za dziwoląga. Z kolei Narea to lesbijka, która ma pracę u rodziców. Nie potrafi…