O tym, że „Komisarz mama” to mógłby być całkiem dobry serial gdyby…

Maria Matejko (Paulina Chruściel) to całkiem miła pani komisarz. Wszystko byłoby ok gdyby serial nie opierał się na klasycznych stereotypach. Bohaterka jest a jakże samotną matką trójki dzieci (coś jak Brzudula 2) tylko w typie Barbie. Odstrzelona. Zadbana po dziesięciu latach wraca do policji.

Kolega z zespołu stwierdza, że jest osobliwa. Samotna matka musi być bohaterką w tym kraju. Pokazana, że dźwiga na sobie brzemię wychowania plus brzemię zawodowej kariery. Widać, że ex mąż był bogaty gdyż podróżowała z nim. Wróciła do stolicy.

Serial dobrze się ogląda. Jest bardzo sympatyczny gdyby nie stereotypy. Mężczyźni w tym serialu mają być gorsi. Za samotną matką w tym kraju szaleje już paru facetów i to sąsiad, który ma dziewczynę. Gdyby sytuacja była odwrotna byłoby to niemożliwe.

Ten serial to Polska w jej najgorszym wydaniu. Kiedy pani komisarz prowadzi śledztwo to jest jakby singielką (Poprzednia rola Pauliny Chruściel) .

Jest też dla równowagi pani naczelnik policji Patrycja (Anna Dereszowska), która w innym serialu gra lekarkę i kochankę. Ma być opozycją wobec postaci Marii Matejko, która jest sympatyczną blondynką. Pani naczelnik to karierowiczka. Kobiety na początku się nie lubią ale z czasem jest między nimi lepiej.

Ojciec jak widać nie ma znaczenia. Kultura poszerza filmy o samotnych matkach. Stały się one symbolem współczesnej kultury. Kobiety chcą za wszelką cenę pokazać, że są silne. Muszą to udowodnić bo normalnie nie potrafią żyć. Co chwilkę chcą błyszczeć. Chętnie obejrzę serial o samotnym ojcu, który chowa trójkę dzieci (Chętnie napiszę scenariusz)

Tylko czy w fikcyjnym świecie za samotnym ojcen trójki dzieci leciałyby panie? Chyba, że byłby bogaty.

Realia są smutne.

Reklamy