Szczerze o relacjach

Zbliżają się Walentynki. Netflix wprowadza nas w klimat „Emily w Paryżu”. Śliczna Amerykanka z Teksasu o imieniu Amy (Zoe Saldana) wyrusza w podróż na studia do Florencji. Nie muszę mówić,że natychmiast wyczuwam lekką zazdrość (motywującą zazdrość). Natychmiast wokół niej krąży dwóch Wlochów , kucharz Lino (Eugenio Mastandrea) i jeszcze drugi ale szczerze zapomniałam jak mu tam. To jednak nie jest recenzja ale raczej przykład. Drugi adorator nazwijmy go X (jest właścicielem Galerii po rodzicach, bardzo bogaty) no i po co mu Amy? No i Lino, kucharz, który szaleje na punkcie american girl. Film w smutny sposób przedstawia, że jak jesteś Amerykanką we Włoszech czyli jesteś dobrą partią. Doskonałym produktem, towarem. Lino budzi w niej uczucia poznawcze dając jej do zjedzenia orgazm (W jedzeniu). Jest romantyczny a jak wiadomo romantyzm w dzisiejszych czasach też budzi podejrzenie. Smutne jest ,że seriale przedstawiają ludzi na pewnym etapie. Chociaż Lino sam osiągnął sukces to Amy osiąga sukces bo jest Amerykanką. Ten przekaz w tym serialu bardzo mnie drażni. Serial trochę ciągnie się jak flaki z olejem. Jedynym problemem bohaterki są relacje z tatusiem, który dzieli ludzi na tych co po studiach i na tych co bez. Dziewuszka z dobrego domu. Oglądam ten serial trochę…

Czy da się zdefiniować człowieka, który pisze w czasach kiedy „wszyscy” piszą? „Wszyscy” jest też tylko złudzeniem bo niektórzy mają w życiu latwiej a inni trudniej. Doświadczenia życiowe kreują każdego artystę. Czym wobec tego jest dojrzały piszący , artysta? Is it possible to define a man who writes in times when „everyone” writes? „Everyone” is also only an illusion because some people have it easier and others have a harder time. Life experiences create every artist. So what is a mature writer, an artist? Po pierwsze to człowiek świadomy siebie i swoich słabości. Świadomy na tyle, że potrafi uczynić z nich wartość. First of all, it is a man who is aware of himself and his weaknesses. Conscious enough to be able to make value out of them. Każdy arysta musi jednak za coś żyć. Najgorze w tym kraju mają pisarze, nie tylko w kraju a najlepiej wydawcy. Jednak i wydawcy mają dziś pod górkę. Posiadanie książek przypomina posiadanie towaru zwłaszcza kiedy mam na myśli produkt. Sztuka to przede wszystkim akt odwagi, miłości i pasji. Niestety kiedy artyście nie płacą to musi walczyć o przerwanie tudzież pracować w różnych miejscach. Every artist, however, has to live for something. Writers are…

Jako osoba specjalizująca się w relacjach patrzę jak popkultura karmi się relacjami. Relacje pokazywane są w programach typu „Love Island” czy „Hotel Paradaise” a Doda? Doda to osoba publiczna i sławna więc już ma trudniej w kwestii szukania miłości. Zawsze musi myśleć czy ktoś nie chce się przy niej ustawić. Warto zadać pytanie jak „Jak kochać Dodę”. Jak Dorota kocha siebie. Jak chodzi na randki Doda? Warto zauważyć,że program jest reklamą. Ma pokazać, że Doda jest taka „biedna”, że nikt jej nie kocha. Od razu przypomina mi się piosenka Britney Spears pt. „Lucky”. Istn’t she lovely this hollywood girl? Dodzie towarzyszy psycholog Leszek Melibruda i robi sobie reklamę gdyż rozmowy są nagrywane. Doda oddaje swoje życie na talerzu, podejrzewam, że żaden kandydat nie będzie wystaeczająco dobry. Poznajemy też mężczyzn. O tych mężczyznach randkujących z Dodą mógłby powstać wpis. Randki z gwiazdą muszą być zaskakujące jednocześnie podkreśla ona, że szuka normalnego. Jednocześnie trudno ją czymś zaskoczyć więc niektórzy bardzo starają się zaskoczyć. Przyznam, że sama z kilkoma bym się umówiła. Większość to biznesmeni, którzy mają czas i pieniądze. Doda dzwoni do nich a oni mówią co też przygotowali. Były randki spacerowe, w restauracji czy na basenie ale wszędzie była kamera. A…

Do restauracji chodzimy z dwóch powodów. Nie tylko dwóch ale dla mnie najważniejsze są te. Pierwszy: chodzimy gdy zatęsknimy za domem i chcemy poczuć smak domowej kuchni Drugi: Kiedy chcemy zjeść coś czego nie potrafimy zrobić, coś wyjątkowego. Powodów jeszcze znajdę więcej ale te są kluczowe. Zawsze idąc do „Chrupiącej Kalarepy” mam poczucie radości. Zjadłam już wcałe menu Magdy Gessler. I było pysznie, wyjątkowo. Kocham dobrze jeść. Tego dnia kiedy przyszłam poprosiłam o gruzińskie białe wino. Lubię wino. W „Chrupiącej” zamówiłam oczywiście żeberka z puree z topinamburu i do tego pyszna surówka z kalarepy. Wszystko idealnie zgrane z winem z Gruzji. Ja lubię chodzić do dobrych restauracji gdyż lubię gotować. Nie obeszło się bez kawy i deseru czyli pysznego sernika. Właściele lokalu z uśmiechem witają gości. Zapraszają do wspólnej konsumpcji ich potraw. Oto jeszcze kilka powodów: Ceny w lokalu są umiarkowe Jedzenie jest naprawdę dobre Był tu także #macieje Mieści się na osiedlu ZWM vel Armii Krajowej Panuje wspaniała atmosfera W mojej punktacji daje 9,5 na 10 Zapraszam do Chrupiącej Kalarepy Bistro, Horoszkiewicza 6 (Błękitna Wstęga)

Patologie społeczne- Tak brzmiał mój przedmiot na studiach. Był to bardzo życiowy przedmiot.Moj wykładowca był z socjologii. Mieliśmy wykłady o wyjazdach zagranicznych, małżeństwach i przemocy. To jest szeroka tematyka. Jakby połączyć wszystkie prace magisterskie z moic studiów to powstałby naukowy zbiłór wiedzy. Ludzie wiedzą, że nic nie jest trwałe. Bieda nie jest patologią bo Ci pozornie biedni otrzymują pieniądze od państwa. Państwa podbiera od przedsiębiorców. Oczywiście czasami ludzie jak najbardziej zasługują na pomoc, są sytuacje kiedy powinni otrzymać pomoc a jej nie dostają. Pamiętam jak znajoma ze studiów pisała pracę magisterską pt. „Rozwód jako żałoba”. Napisałam kiedyś wiersz pt. „Związki się rozpadają”. Związki się rozpadają tylko niebo wciąż takie same, zmienne tylko dla oczu, z których spływają łzy. Związki topią się jak lody, po co nam było siać to wspólne ziarno skoro i tak „to nie na zawsze” szacunek stracił swoją moc,już nie mogę tak dalej, dziecko ,życie żegnaj- miłość? Przecież o miłości nie było mowy Życie to nie konkurs ale żyjemy w pogoni za bycie docenianym,, jesteśmy upośledzeni jeśli chodzi o relacje. Boimy się być w relacji. Przeszkodą jest brak stabilizacji. To nie są stabilne czasy. To nie są czasy dla wrażliwych ludzi bo wrażliwi muszą być zdominowani przez…

Tortilla to danie uniwersalne, którego nazwa często mylona jest z hiszpańską czyli tą z ziemniaków. U nas taka tortilla jest mniej znana. Bardziej znana jest pszenna , meksykańska. Ja miałam akurat pełnoziarniste. Do tego kurczak, którego moczylam w oleju rzepakowym. Pokroiłam kurczaka w kawałki i przysmażyłam na patelni grillowej. Do tortilli możemy dodawać co tylko chcemy. Ja miałam akurat: kukurydza rukola ogorek zielony korniszony (ostre i łagodne) pomidor Zrobilam dwa sosy: Ostry paprykowy i tysiąca Wysp. SOS OSTRY: -majonez (2 łyżki) śmietana pasta paprykowa chilli olej rzepakowy sól,pieprz Tortilla to danie uniwersalne. Przede wszystkim każdy może znależć coś dla siebie. Wszystkie składniki mieszamy. SOS TYSIĄCA WYSP (Tu potrzebny będzie blender lub mikser) korniszony cebula surowa majonez sól,pieprz cukier

https://woosabi.pl/wroclaw-swidnicka/ Dzisiaj jest słoneczna , niedziela. Jako, że ostatnio przebywam na zesłaniu we Wrocławiu powiem w skrócie co się dzieje ciekawego. Uwielbiam poznawać nowe smaki. Woosabi Good Vibes Lounge zaprasza nas wystrojem. Znajduje się przy ulicy Świdnickiej 25. Jest to nie tylko restauracja ale także Hotel. Wszystko wokól zielone. Do wyboru mamy ogródki lub wnętrze całe w zieleni. W środku widać piękny i zdobny żyrandol w kolorze złota. Co jest w menu? W menu można zasmakować w bułeczkach bao dostępne w wersji vege . Do każdych bułeczek bao otrzymamy sałatkę. Możemy wybrać dwie sztuki lub 3 w cenie około trzydziestu złotych. Pork Belly Bao (37 złotych) . Nieco tańsze są np.Bim Bim Bao poza tym mamy Chicken i Shrimp Bao. Do tego mamy do wyboru liczne alkohole i lemniady. Akurat w tym dniu piłam Prosecco moja mama wino. W Woosabi zjemy także #bowl , udon i inne pyszności kuchni azjatyckiej. Nie mogło zabraknąć deserów: Matchaernik (25 złotych), Passion Fruit Pavlova (18 złotych) , Pandam Panna Cotta i Choco-Passion także za 18 złotych. Wrocław to miasto gdzie mieszkała moja historyczna rodzina. Mój przodek ma nawet szkołę swojego imienia. Dla mnie mój pobyt we Wrocławiu to okazja by spróbować, poznać kulinarną mapę…

Jestem osobą, która jako dziecko bardzo kochała słodycze. Na studiach przez pół roku nie jadałam mięsa jak również przeszłam metamorfozę nie jedząc cukru. Obecnie powoli schodzę z cukru. Trudno dziś znaleźć produkt w sklepie, który tego cukru nie zawiera. Jest on dostępny w wielu produktach. Sama staram się unikać mięsa ale bliżej mi do fleksitarian niż do vegan póki co. Unikanie cukru jest bardzo trudne, Osobiście uwielbiam wszystko co jest zrobione z buraków i co jest kiszone. Nie muszę reklamować takich produktów. Mało kto nie robi kiszonych ogórków czy innych przetworów. Jako dziecko byłam wręcz uzależniona od cukru. Jednak kiedy zdecydowałam, że nie będę jeść to się tego trzymałam. Obecnie jem mniej słodyczy lub prawie w ogóle (Zaznaczam,że powoli unikam cukru. Nie jest to drastyczne).Wszystko zależy od motywacji. Świat kusi nas słodkościami. Ogromnym wyborem cudów. Jak nie jeść cukru w świecie pełnym pokus. Jak kochać jedną osobę w świecie gdzie każdy kusi? Można. Trzeba być świadomym siebie. Uwielbiam także buraki. To cudowne warzywa, które łączę z mozzarellą. Poza tym bardzo kocham gotować. Moje przepisy też będą w najbliższym czasie. Polecam każdemu wymagać czegoś od siebie. Nie jest to proste. Jednak warto spróbować.