Szczerze o relacjach

Historia „Zero” jest dosyć zbliżona do powstawania „Level Empire”. Tomik „Zero” powstał w Brukseli, stolicy Belgii. Mam jakiś dziwny pociąg do Belgii. Pewnie dlatego, że zawsze ten kraj był mi jednocześnie bliski i daleki. Poznałam tam pewnego chłopaka, którego inicjaly są w tytułach. Można powiedzieć, że tomik ten powstał z nieszczęśliwego zauroczenia. Wiersze w nim zawarte pokazują dwie osoby, które są sbą zauroczone ale nie potrafią wejść w głębie relacji czyli strefę niedostępną dla nikogo poza nimi. Świat nie pozwala im się złączyć z wielu różnych powodów. „Zero” zadaje też jedno z istotnych pytań: Czy za 4,5 miliarda lat będę Cię kochać? To piękne pytanie przekracza myślenie o miłości w jego ludzkim znaczeniu. Mało kto ma czas na myślenie tym ale jak się chce to mozna. Zadajcie to pytanie każdemu z kim chcecie być razem. Ciekawe co Wam odpowie?

Netflix ma do zaoferowania wiele filmów z dawką feminizmu. Jednym jest serial pt: „Anatomia Skandalu”. Sienna Miller wiela się w rolę Sophie Whitehouse.Żonę ważnego polityka. Netflix has a lot of feminist movies to offer. One is the series „Anatomy of a Scandal”. Sienna Miller plays the role of Sophie Whitehouse, the wife of a politician. Netflix hat viele feministische Filme zu bieten. Eine davon ist die Serie „Anatomy of a Scandal“. Sienna Miller spielt die Rolle von Sophie Whitehouse, der Ehefrau eines Politikers. Klasyka gatunku w wykonaniu angielskim. Kiedy wychodzi na jaw, że mąż jest gwałcicielem i zdradza ją musi stanąć twarzą w twarz z prawdą, która nie jest wygodna. Widzimy sprawę, która toczy się w sądzie. Kim tak naprawdę jest teraz? Czy podjęła dobrą decyzję chroniąc swojego męża. Classics of the genre performed in English. When it comes to light that her husband is a rapist and is cheating on her, he must come face to face with the truth that is not comfortable. We see a case that is pending in court. Who is he really now? Had she made the right decision to protect her husband. Klassiker des Genres in englischer Sprache. Als sich herausstellt, dass ihr…

Bohaterowie seriali i filmów , które możemy oglądać w TV zazwyczaj mają stabilny zawód. W serialu „Brzydula’” pokazany jest korpoświat. Ta granica między pięknem a brzyduotą. Kiedy to niczym „Kopciuszek” serialowa Ula przemienia się i prezes wielkij firmy Marek Dobrzański zakochuje się w niej. Świat tej korpo rzeczywistości pokazany jest niczym olbrzmi potwór, który pożera każdego kto w niego wsiąknie. Korpo świat to oda do kapitalizmu. Chociaż w serialach praca wydaje się być lajtowa poza relacjami. W większości seriali naszym bohaterom nic nie brakuje poza miłością. Pełni tęsknoty za tym uczuciem próbują odczytać czy X coś do nich czuje. O ile pierwszy sezon „Brzyduli” był naprawdę ciekawy to w drugim reżyserzy polecieli za bardzo. Do momentu kiedy rola Nadi (Magda Koleśnik) się skończyła serial stracił wiele. Serial „Brzydula 2” to jeden chaos gdzie miłosć bohaterów jest nieprawdziwa. Media kreują postacie, z którymi możemy się utożsamić. Najlepiej zrobili to jednak twórcy serialu „Zakochani po uszy”. Bohaterką jest samotna weterynarz Asia (Katarzyna Grabowska), która zakochuje się w stomatologu Piotrze (Michał Meyer). Ich miłość jest pod ogniwem złej czarownicy Sylwii (Kamila Kamińska). Zakochani mają mnóstwo przeciwieństw losu a do serialu wkraczają nowi bohaterowie. Nasi bohaterowie żyją intensywnie Obecnie hitem jest serial „Papiery na…

Istotą każdej relacji jest komunikacja. To od niej wszystko się zaczyna i czasem kończy. Wielu ludzi w relacjach woli jednak nie mówić najbliższej osobie pewnych rzeczy. Co moim zdaniem jest błędem. Ludzie wchodząc w relacje powinni sobie ufać i mówić o wszystkim co ich gryzie. W zdrowej relacji to jest coś normalnego. Komunikowanie się pełni ważną role także w życiu i biznesie. Zajmiemy się badaniami prowadzonymi przez dr Barbarę Harwas- Napierałę i jej książkę pt. „Komunikacja Interpersonalna w rodzinie”. Komunikowanie jest sekwencją zdarzeń, które zachodzą jedno po drugim w danym czasie. Ma to znaczenie w stałych relacjach społecznych, które zachodzą w rodzinie. Komunikowanie się ludzi ma charakter zarówno werbalny (wiedza pojęciowa) , jak i niewerbalny (lepiej informuje o ustosunkowaniu). Tym co wyróżnia komunikację interpersonalną w rodzinie , jest szczególna intensywność wspomnianych interakcji osobowych w rodzinie ze względu na częstość i trwałość kontaktów związanych z faktem wspólnego zamieszkania i codziennego współżycia członków rodziny ( McKay, David Fanning).

Kiedy myślę o związkach- bliskiej relacji widzę przed sobą przemoc. Tak właśnie sugerują mi media. Związki to przemoc. Pzemoc w wykonaniu mężczyzny bo mężczyzna to zło. Warto podzielić ten świat na dwa światy: Patologiczny Zwykły Oba te światy łącza się. Jednak w Polsce nagminnie piszę się o przemocy jakby nie było normalności. Czytając komentarze odnosimy wrażenie, że każdy kto jest w związku to jest ofiarą. Serio! To jest demonizacja rzeczywistości, codzienności. Agresja wobec płci jest spoko. Kobieta morderczyni na pewno miała powód a facet morderca to gnój. Podobnie jest z postrzeganiem zdrady: Jak kobieta zdradza to znaczy, że facet beznadziejny i nie traktował jej jak księżniczki. Definicja PRZEMOCY DOMOWEJ: Przemoc domowa (przemoc w rodzinie) – zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny, mąż, żona lub inna osoba wspólnie zamieszkująca lub gospodarująca próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego partnera, dzieci, rodziców, dziadków, teściów itp., używając przewagi fizycznej, gróźb, szantażu, w celu … Nie wiem skąd ale ta definicja mnie na swój sposob bawi. Niestety wiele osób nie zna definicji przemocy domowej. Jak już wspominałam feminizm i przemoc to sprzedajne towary podobnie jak nieudane relacje. Przemoc jest od wieków, od stuleci. Każdy z nas jej doświadczył. Teraz głośno jest o Evan Rachel Wood, ktora…

W mojej rodzinie zawsze był szacunek do pracy. Praca stanowi o nas. Daje nam samodzielności. Uczy nas walki ze swoimi słabościami bo wstać rzeba wześniej. Niezależnie od tego czy lubisz pracę czy nie wstawanie przed siodmą rano nie jest fajne. Spanie za długo lub za krótko też nie. Czego nauczyłam się żyjąc w polskim systemie? W Polsce bierzesz pracę jaką dostajesz. Po prostu. Chyba, że zakładasz firmę ale wtedy musisz liczyć na klientów. Mieć świadomość podatków , które zjadają firmy. Moja droga zawodowa szału nie robi. Dlaczego? Rozmowy o pracę – To temat bardzo unikany ale rzadko kiedy rozmowa o pracę stanowi o Tobie. Osobiście uważam,że rozmowa o pracę powinna pokazywać nam naszych rywali i przypominać masterchefa. Niech wygra najlepszy! Tymczasem ten „najlepszy” argumentowany jest doświadczeniem i sympatią lub znajomością. Doświadczenie w XXI wieku to najbardziej słaby argument. Podobnie jak przepisy, które niszczą życie. System zawodowy jest bardzo zły.Działa bo ludzie nauczyli się w nim żyć z przymusu. Praca kształtuje naszą osobowość. Nie oszukujmy się jednak ,że najważniejsze w tej kwestii są pieniądze bo każdy z nas powinien za coś żyć. Pisząc mój poradnik o relacjach cz.2 skupiam się także na sytuacji zawodowej ludzi i przyszłości pokolenia 30+. Dobrze jest…

„Emily in Paris” to przyjemny 10 odcinkowy serial o pewnej Amerykance, która leci do Francji robić karierę. Co mnie zawsze zadziwia. Bohaterki amerykańskich seriali są bogate, ambitne. Zawsze mają już pewien status i narzekają, że są samotne. Nasza bohaterka ma faceta i nieważne, że traktuje Go jak śmiecia. Usprawiedliwia ich fakt, że podążają innymi drogami. Lilly Collins, córka słynnego Phila jet urocza. Może nie jest jakąś pięknością ale jest serdeczna , ciepła i miła. Emily ma pracę mrzeń. Jest specjalistą ds. marketingu w znanej agencji reklamowej i pryjeżdza do innej Agencji, nieco staroświeckiej. Poznaje tam Sylvie i już mamy skojarzenia ze słynnym Diabłem co ubiera się u Prady. Co mnie zawsze zadziwia główne bohaterki są na tyle atrakcyjne , że faceci się w nich zakochują. Po jakimś czasie zdobywa przjaciół i mi przypomina się mój Erasmus w Belgii. Niestety realne historie nie są tak urocze ale studenci Erasmusa z USA mieli dużo pieniedzy zawsze. Przyznam, że bardzo miło spędzało mi się z Emily czas. Z jej gafami, przgodami we Francji. To serial bardzo terapeutyczny. Zawiera wszelkie aspekt dobrej komedii z odpowiednią nutą goryczy jakiej bohaterka doznaje. Mamy w serialu konflikt interesów. Bogata przyjaciółka Camille to dziewczyna Gabriela. Same wiecie. Ja…

Film Charliego Kaufmana powstał na podstawie książki. Przedstawia On relacje w niestandardowy sposób. Można powiedzieć, że jest to wizja transgresji. Wraz z Ukochanym z ciekawością zaczęliśmy oglądać ten film. Zaczęliśmy się zastanawiać czy to film czy też może horror. Poznajemy rudowłosą bohaterkę i jej faceta Jake’a. Gdyby była to komedia romantyczna to nasi bhaterowie byliby pełni radości. Zapewne po drodze spotykałyby ich sytuacje, ktore doprowadziłyby do głębszej relacji. Zadaniem komedii jest nas ucieszyć, rozbawić i sprawić byśmy uwierzyli w miłość. Tymczasem w tym filmie reżyser się nami bawi. Para spotyka się w mieście. Przyjeżdża po „rudą” ów Jake. Parą są raczej przeciętną, pełną tajemnic. No i wokół ten śnieg. Mamy wrażnie, ze sa tylko oni i świat. Podczas drogi ich rozmowa jest sucha, oficjalna. Wszystko obserwujemy z perspektywy bohaterki bez imienia. Nie wiemy czy jest ona barmanką czy malarką. Czy świat, który widzimy jest realny czy też w jej głowie? Kto jest mattwy a kto żywy? Film pokazuje relacje z perspektywy wizji bohaterki. Pokazuje jej myślenie o przeszłości, jej wszelakie choroby. Bohaterka pyta siebie „Może pora z tym skończyć”. Poznajemy jego rodzinę ale nic nie wiemy ni o jej rodzinie. Z czasem czegoś się dowiadujemy. Jednak to wciąż są niejasne…

Singielek jest pełno. Pięknie głoszą, że samotność jest spoko , lepsza niż bycie w toksycznym związku. Czym w ich mniemaniu jest toksyczny związek? One są przecież świete i co najważniejsze nie są toksyczne. Jak już wspominałam kobiety mają w głowie syndrom. Chorobę, której nie da się nazwać. Jest to choroba „bycia ofiarą”. Trzeba być ofiarą aby mieć jakąś wartość. Jeśli jesteś nieatrakcyjna musisz sobie to jakoś uzasadnić. Zwalanie winy na facetów jest wręcz idealne. Odrzuciła zaloty potencjalnych kandydatów. Dlaczego? Przecież ona jest pępkiem świata Ona jest cudem więc nie może być z byle kim Ja osobiście głosiłam feministyczne farmazony dlatego bo byłam sama i nieszczęśliwa. Czułam się brzydka i pytałam co ze mną nie tak. Wtedy te feministyczne głosy ratowały mnie. Najgorsze w tym jest, że nie widziałam winy w sobie. Kobiety to istoty, które nie widzą winy w sobie. System nauczył je, że mają być ofiarami bo tylko tak mogą coś osiągnąć. Już samo mówienie o samotności świadczy, że ta osoba jest w depresji, lekkiej frustracji. Chce udowodnić światu, że tak nie jest. Olga Bończyk nie pasuje do tego przykładu gdyż jest rozwódką. Nie wiadomo dlaczego. Znów mamy cudowny obraz pseudowyzwolonej kobiety. https://www.pomponik.pl/plotki/news-olga-bonczyk-niczego-nie-zaluje,nId,4702367,nPack,2?fbclid=IwAR3B8ZURsQRhtkczGymgm4gwYNpQm4cpiVT53H76h2SkciITmtFFU5N99yg#utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=chrome Rozwód dziś to dobry biznes zwłaszcza…

Dużo tu piszę o sprawach smutnych a sama jestem osobą radosną. Wokół smutne rzeczy się dzieją. Nie muszę się z nimi zgadzać. Jednak czas teraz na wpis o tym co czyni nas szczęśliwymi. Można wymienić kilka czynników. ZDROWIE MIŁOŚĆ (ZNALEZIENIE ŻYCIOWEGO PARTNERA/PARTNERKI) POSIADANIE RODZINY , BLISKICH ZDROWE RELACJE MIĘDZYLUDZKIE SPEŁNIENIE ZAWODOWE SAMOREALIZACJA PIENIĄDZE (NIE OSZUKUJMY SIĘ ALE SĄ ONE ŹRÓDŁEM SZCZĘŚCIA) Kiedy jesteśmy spełnieni w tych aspektach nasze życie jest łatwiejsze. Niedawno na jakiejś grupie pojawiło się pytanie: Co wybierasz? Miłość czy pieniądze? Jak rozumiemy pieniądze. Jako posiadanie pracy i zarbianie kiedy w Polsce bezrobotni nadal mają raj. Otaczajmy się pozytywnymi ludźmi. Cieszmy się chwilą. Kochajmy- Nie bojmy się być kochanymi. Dobra muzyka też podnosi nam endorfiny. Zdrowa dieta i w ogóle. Każdy z nas zasługuje by być szczęśliwymi. I od razu przychodzi na myśl Prawo Murphego. To ulubione prawa mojego przyjaciela z dzieciństwa, który niedawno odwiedził mnie ze swoją rodzinką. Jeżeli coś może się nie udać, to się nie uda. Nic nie jest takie proste, jak się wydaje.2. Wszystko zabiera znacznie więcej czasu, niż by się wydawało.(…)4. Jeśli przewidzisz cztery możliwe sytuacje, w których coś może się nie udać i uda ci się je obejść, natychmiast wyłoni się piąta.(…)6….