Szczerze o relacjach

Jak już pisałam mężczyźni nie szukają „Kopciuszków”. Kobiety zaś nie szukają rycerzy. Mając na myśli rycerza mam faceta, który kocha kobietę na tyle, że jest gotów o nią walczyć. Istnieje mnóstwo organizacji gdzie mężczyźni mogą przebierać się za rycerzy. Istnieje sporo Turniejów Rycerskich. Niestety wielu mężczyzn nosi tylko przebranie. Smutna rzeczywistość, że rycerzy nie ma. Nie opłaca się im walczyć o kobietę. Jest nas tyle miliardów? Po co być stałym w uczuciach? Czy ktoś nam każe. Wolność wyboru sprawia, że ludzie kolekcjonują dziś związki, nikt nie chce poznać drugiej osoby głębiej. Cztery lata temu myślałam ,że poznanie głębsze jest między nami. Tymczasem współczesne kobiety mają „dziurki” a jak wiadomo w czasach totalnej wolności sex to dziurka. Drodzy Panowie możecie przebrać się za rycerzy ale przebranie to tylko przebranie! Radek Rak w swojej „Baśni o Wężowym Sercu” pisze: „Jeśli przyjrzeć się czasowi, widać wyraźnie, że to, co ważne zawsze zaczyna się od spraw błahych.Od byle czego zaczynają się miłości , te przynoszące szczęście i te przynoszące ból, i te, które przynoszą jedno i drugie. Od byle czego wybuchają wojny, w których giną wielkie rzesze ludzi, a ci co przeżyli pustynnieją gdzieś głęboko w środku i od tego spustynnienia trudno ich czasem…

Kopciuszek we współczesnym świecie by się zagubił. Kobieta o cechach „Kopciuszka” nie jest ideałem współczesnego mężczyzny. Współczesny mężczyzna zaś jest gotowy by żyć na koszt kobiety. Ponad 30% mężczyzn marzy by być na utrzymaniu kobiet. Jest to bardzo smutna refleksja. Współczesny mężczyzna nie posiada cech rycerskich. Niektórzy szanują kobiety inni nie. Nie mówię, że chciałabym księcia bo książąt nie ma tak jak księżniczek. Chodzi mi tu o relacje z bajki. W nowej wersji Kopciuszka książę zakochałby się w jednej z wrednych sióstr. Wybrałby zapewne tą wredniejszą. Nawet jeśli wybrałby Kopciuszka to i tak prędzej czy później wybrałby jej siostrę. Prędzej czy później zdradziłby ją. Zdradziłby bo „Kopciuszek” był dobry, kochał księcia za inne jego cechy. Potrafiła dbać o dom. Przynajmniej tak jest w bajce. Czyli idealna kandydatka do bycia zdradzoną. Dziś mężczyźni nie szanują kobiet ani odwrotnie. Jeśli chodzi o ciekawostki to istnieje 345 wersji Kopciuszka! Książęta w swoim „burdelu”chcią być panami. Dziś „miłość” znajdujesz w Telewizji a raczej bardzo dobry układ. Przykładem niech będzie 40 kontra 20 czy Hotel Paradaise. Para z „40 kontra 20” czyli Patrycja i Bartek nadal są razem. Nie twierdzę, że tam nie można znaleźć miłości. Jednak miłość ma tyle samo interpretacji co bajki. Sama…

Bardzo czekałam na jeden z moich ulubionych seriali na HBO „Biały Lotos”. Sezon pierwszy był bardziej poetycki niż ten drugi. Sezon drugi dzieje się na włoskiej Sycylii, ubóstwianej przez bogatych Amerykanów. Magiczna Sycylia przyciąga. Jest słońce i dramat. https://annlove.pl/relacje-wedlug-serialu-hbo-pt-bialy-lotos/ Każdy wie,że bycie bogatym to przywilej dający szczęście i możliwości. Szefowa Hotelu „Biały Lotos” Valentina to zimna kobieta, profesjonalistka , która dba bardzo o koty i wcale nie zajada się menu z hotelu. Kiedy jednak ją poznajemy jest nieprzyjemna. Z czasem okazuje się, że fantazjuje o swojej pracownicy. Serial i cała fabuła w mistrzowski sposób pokazuje nawiązanie i zmienność relacji. Pierwsza para małżeńska to całkiem ładna brunetka Harper wraz z mężem Ethanem. W „Białym Lotosie” spotykają Daphne i Camerona. Pary się bardzo od siebie różnią jednak ciągnął do siebie. Pierwsza para jest niezwykle ostrożna w relacjach, mają kryzys życia seksualnego. Druga para jest wyzwolona, nie ma zmartwień typu polityka gdyż otaczają się pieniędzmi i luksusem co nieco ugrzeczniona Harper uznaje za nietakt. Stanowią taką parę, która wieczorem czyta książkę a mąż bawi się telefonem. Ich problemy miłosne są stopniowe. Widać pewność siebie Camerona kiedy idzie przebierać się w kąpielówki na oczach Harper. Wyraźnie widać, że ma na niego ochotę. Ciekawostką jest,…

Zaczyna się niewinnie, błogo. Mama powtarzała, że męż-czyźni nie lubią mądrych kobiet, nie lubią kiedy kobieta jest mądrzejsza od nich. Zaczyna się wirtualnie. Wirtualne życie? Topodobno też życie jednak nie pozwala nam zapomnieć o tym: Kim jesteśmy? Mimo wirtualnego świata Jestem. I Oni też są. Ich twa-rze, które wierzą w życie tu i teraz. Kim jesteśmy? I wtedy patrzę, że dziś to dziś i że to dziś musi być najlepsze i najwspanialsze. Wwirtualnym świecie można oszukać, zabawić się, wszystko.Najłatwiej słuchać winnych. Czemu jesteśmy winni? Tego, że straciliśmy grunt pod miłością. Nazywam się Ewa. Jak ta pierw-sza Ewa biblijna od Adama. Nazywam się tak, bo tak nazwała mnie mama, silna kobieta i twarda sztuka. Moje imię nosiłam dumnie, jak szata cesarza. Imię nie było wirtualne tylko biblij-ne. Tak zawsze je odczuwałam, jednak w wirtualnym świecie nie miało znaczenia. Byłam jedną z miliona Ew, zamężnych, samot-nych matek, singielek, feministek czy narodzonych dzieci o imie-niu Ewa. Szukałam swojego Adama. Kilku ich już było. Nie uży-wali szczoteczki do zębów, byli dziecinie nieskomplikowani jak zepsute roboty. Nie mieli myśli o odpowiedzialności, bo gdziew dzisiejszych czasach odpowiedzialność? Kochali mnie na swój sposób ale życia nie spędzi się z „nie-życiowymi”. Kocham mężczyzn, jestem Ewą. Tą przeklętą, któ-ra…

Na żadnym facecie świat się nie kończy. W tych czasach żyjemy w świecie reklamy. Jan Kapela napisał o tym dawno temu tomik. Napisał, ze nasze życie to reklama. Tak to wygląda. Żyjemy w czasach gdzie nikt nie szuka ani nie potrzebuje „głębi””, transgresji czy transcendencji. Szuka się dziś przyjemności, bogactwa i innych rzeczy. Tylko nie tego co jest najważniejsze. Bogu dzięki istnieją na tym świecie wyjątki. Moja wrażliwość to dar, nie jest on dany każdemu. Tak, kocham ludzi o podobnej wrażliwości. Kocham ludzi, którzy rozumieją,że miłość to coś wyjątkowego. Kochanie jednej osoby to zwycięstwo nad sobą. Ludzie nie rozumieją,że z każdą inną osobą życie będzie wyglądać podobnie. Zmienianie obiektóww to dowód na słabość człowieka. Wrazliwość to bezcenny dar i moc. Latwiej żyje się ludziom bez empatii i wrażliwości, przyjmują świat taki jaki jest.Widzą w sobie wyjątkowość a tak naprawdę są małymi ludźmi , którzy nie potrafią kochać. Nigdy nikogo nie pokochają bo zawsze będą błądzić. Błądzić jest rzeczą ludzką tak jak bycie odpowiedzialnym za swoje uczucia i słowa. Coma już śpiewała a raczej Roguc w piosence: „Nadwrażliwość jest jak bilet w jedną stronę stąd”. Jestem dumna z tego kim jestem. Wczoraj dzwonila do mnie moja wspaniała wychowawczyni. Dawano mi w…

Żyjemy w czasach gdzie dojrzałość jest towarem bezcennym. Nie ma idealnych ludzi. Jednak bycie tym „złym” „bad boyem” jest w modzie. Jest też jednym z praw człowieka i praw hedonizmu. Hedonizm kojarzy się tym światem, ktorego Bóg nie akceptuje. Jest to świat marzeń mężczyzny. Być Kaligulą, mieć harem swoich kobiet i zabijać. Być jak najbardziej zły. W tym momencie nieco generalizuje. To, że ktoś pragnie być Kaligulą nie definiuje jego zachowania.Współczesny polski mężczyzna wedługa profesora Zbigniewa Lwa- Starowicze jest: Przed chwilą wróciłem z zakupów w jednym z warszawskich centrów handlowych. I jak zawsze, dziś też zobaczyłem taki obrazek: po sklepach człapie mnóstwo mężczyzn po trzydziestce, w krótkich spodenkach w kropeczki albo w kółeczka. Albo idą w spodniach , które im spadają z siedzenia, albo w samych skórach czy stroje komandosa. Mężczyźni to czy chłopcy? Liczba niedojrzałych mężczyzn przyjmuje charakter epidemii. Mój komentarz: Wydaje się ta odpowiedź bardzo krzywdząca i generalizująca jednak po moich doświadczeniach z facetami rozumiem czemu homoseksualista to najlepszy przyjaciel kobiet. Sama posiadam takowych przyjaciół ale nie w tym rzecz. Dziennikarka idzie dalej: Może mają dojrzałe wnętrze? Bardzo wątpię. Uważam , że proces rozwoju psychoseksualnego przebiga w ten sposób , że teraz mężczyzna osiąga dojrzałość koło czterdziestki. A…

Historia „Zero” jest dosyć zbliżona do powstawania „Level Empire”. Tomik „Zero” powstał w Brukseli, stolicy Belgii. Mam jakiś dziwny pociąg do Belgii. Pewnie dlatego, że zawsze ten kraj był mi jednocześnie bliski i daleki. Poznałam tam pewnego chłopaka, którego inicjaly są w tytułach. Można powiedzieć, że tomik ten powstał z nieszczęśliwego zauroczenia. Wiersze w nim zawarte pokazują dwie osoby, które są sbą zauroczone ale nie potrafią wejść w głębie relacji czyli strefę niedostępną dla nikogo poza nimi. Świat nie pozwala im się złączyć z wielu różnych powodów. „Zero” zadaje też jedno z istotnych pytań: Czy za 4,5 miliarda lat będę Cię kochać? To piękne pytanie przekracza myślenie o miłości w jego ludzkim znaczeniu. Mało kto ma czas na myślenie tym ale jak się chce to mozna. Zadajcie to pytanie każdemu z kim chcecie być razem. Ciekawe co Wam odpowie?

W związki powinni wchodzić ludzie, którzy wiedzą czego chcą i oczekują. Życie to hiperbola. Pamiętam jak na moich studiach słuchałam o kryzysach w relacjach, powodów rozstania. Zawsze uważałam, że mnie to nie dotyczy, mnie to nie spotka. Nie ma idealnej recepty na miłość jednak mało znam osób, które chcą wyjść z miłością poza powierzchnię gdyż po prostu są na to niedojrzali, za głupi lub po prostu nie powinni nigdy być w relacji. Charakterystyka związków egoistyczno-narcystycznych, plusy i minusy: Podstawą takich relacji jest brak religii, jakkolwiek wiary (jakichkolwiek wartości) Życie w konkubinacie (Oczywiście niekoniecznie piszę to jako negatywny aspekt bo takie relacje mogą być szczęśliwe. Zawsze istnieje ślub cywilny) Wolność relacji , która przypomina friend with benefit. Akceptacja zdrady , często te związki „wolne” są bardzo wygodne Życie bez żadnych wartości , zazwyczaj są to związki bez dzieci. Jednak nie każdy związek bez dzieci jest spowodowany wyborem. Ludzie często nie mają dzieci dlatego ,że nie mogą ich mieć. W wyznaniu kocham cię jest szanuję cię, chcę być z Tobą mimo trudności. Regina Brett pisze, że ukochana osoba to twój świadek. Wielu ludzi rozstaje się bo postrzega miłość przedmiotowo (jedna strona) a drugiej zależy na postrzeganiu miłości jako prawdy, szczerej relacji. Do…

Współczesny świat jest pozbawiony miłości i uczuć. Jesteśmy robotami, które muszą pracować by żyć. Miłość jest jak poezja, pewnym wyobrażeniem. Wiele związkow to nadal związki z rozsądku i praktycznego myśelnia. Praktyczne myślenie jest potrzebne ale odbiera ludziom coś niesamowitego czyli miłość. Dlaczego tak bardzo chcemy oglądać dwoje zakochanych ludzi, którzy mimo przeciwności kochają się? Dlatego, że wielu nie szuka głębi miłości. Wielu w miłości widzi tylko rozumowanie praktyczne. Mając na myśli miłość mam na myśli także odpowiedzialność. Odpowiedzialność za uczucia to coś czego rzadko kiedy wynosimy z domu. Wielu ludzi jest upośledzonychbo kochać nie potrafią. Niezależnie od płci, jak tę miłość nazwiemmy cudownie jest kochać. Chcemy być kochani a wokół nas są ludzie, którzy wartość widzą tylko w pieniądzu. W praktycznym myśleniu. Wielu ludzi traktuje drugiego człowieka jak pracownika. Żyjemy w czasach gdzie wygrywa ekonomia a nie transgresja. Prawdziwym szczęściarzem nie jest ten kto posiada firmę, tylko kto potrafi dać głębię miłości. Tak naprawdę nie wimy czym jest miłość. Wiemy, że jest ona szacunkiem. Jeśli uda Ci się, że wejdziesz w związek z miłości- To jest szczęście, które nie jest warte żadnej ceny. Miłość to coś wyjątkowego. Po prostu, nieosiągalnego dla wielu ludzi. Miłość i związki postrzegamy dziś staystycznie. Wkrótce…

Nie należałam do najlepszych uczniów. Nauka jako szkola nie była dla mnie ważna, nie przeszkodziło mi to jednak w skończeniu studiów. Może nie takich o jakich marzyłam a chciałam iść na antropologię . Zawsze chciałam zostać jednak artystką. Otoczenie niestety nie wspierało mojego talenty bardziej przypadki. Kiedy np. moja bajka trafila do książki „Pomosty” pod redakcją Stanisława Srokowskiego. Dlatego, że pisałam również pamiętniki, wiersze. Pisałam pisałam w różnych miejscach: w szkole, na spotkaniach. Technologie dopiero wkraczały do naszej rzeczywistości. Lubiłam oglądać mojego ojca jak gra w „Prince of Persia” zwłaszcza kiedy był ostatni poziom. Mój tato był dobry w grach. Pisanie było dla mnie częścią życia. Jako artystka chciałam by to dostrzeżono tymczasem zawsze negowano moje umiejętności. Sugerowano, że matematykę trzeba umieć i wkładano mi ją na siłę. Wiedza matematyczna jest przydatna i cenna ale uważam, że nie docierano do mnie odpowiednio. Byłam specyficzną osobą i chłonęłam wiedzy ale nie chłonęłam szkoły, nauczycieli. Na przerwach pisałam wypracowania za inne dzieci. Tak, serio. Często na przerwach w podstawówce dowiadywałam się, że jest zadanie domowe. Pamiętam jak na 20 minutowej przerwie nauczyłam się wiersza z angielskiego i dostałam z niego dobry :).Moja babcia byla nauczycielką angielskiego może dlatego tak nie lubiłam szkoły…