Szczerze o relacjach

Miałam ogromną przyjemność powrócić na studia znów. Przebywanie z młodymi ludźmi jest bez wątpienia bardzo kojące. Zanim odbyły się Warsztaty z samego rana poszłam na wywiad. Przeprowadziły go ze mną redaktorki Gazety Studenckiej : Patrycja Drabik i Michalina Mencel. Wywiad odbył się w restauracji Sopelek w Opolu. Wywiad będzie dostępny w Gazecie Studenckiej już w styczniu. Warsztaty były dla mnie wielką przyjemnością. Zastanawialiśmy się co to znaczy być poetą. Miłość i samotność, którą można znaleźć w poezji nie jest powodem do wstydu bo na tym świecie tej miłości mniej. Opiekunem Koła Naukowego Miłośników Poezji jest profesor Paweł Marcinkiewicz. W moim tomiku przebija się samotność i tęsknota za miłością, która przekracza granice istnienia. Jestem romantyczką. To było wspaniałe uczucie rozmawiać z ludźmi o ich pasji. Był to wspaniały dzień. Jak to bywa na studiach ciężko było zdążyć z planowanym materiałem. Dlatego myślę,że będzie powtórka. Studentom życzę wszystkiego dobrego. Oby tak dalej! Dziękuję. Jestem bardzo dumna,że jestem absolwentką Uniwersytetu! Nieszablonowo o poezji!- Zapraszam.

Bardzo kocham taniec. Kiedy kobieta może poruszać swoim ciałem i poznać jego świadomość to czuje się lepiej. Opole to jedno z miast gdzie taniec belly dance jest bardzo znany. Dlaczego akurat to? Próbowałam już wielu innych form. Także Pole Dance ale belly dance ma w sobie coś wyjątkowego. Serdecznie polecam każdej kobiecie. Taniec brzucha inaczej raqs-sharqi czyli taniec arabski jest to sztuka tańca pochodząca z Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej. Nie jest to taniec formalny jak taniec towarzyski. W tańcu wykorzystuje się różnorodne rekwizyty takie jak chusty itp. Najważniejsze jest opanowanie kilku podstawowych ruchów. Najważniejsze jest izolowanie poszczególnych części ciała i partii mięśni. Jest to taniec bardzo rozwojowy i zmienny. Nazwa „taniec brzucha” nie jest nazwą oryginalną. W krajach arabskich taniec ten nazywa się „raqs sharqi”, co można przetłumaczyć jako „taniec wschodni”, „taniec orientalny” lub „raqs al-hizzi”. Nazywany bywa także tańcem orientalnym, co niektórzy mylnie odbierają jako określenie tańca wszystkich regionów Orientu, np. Indii i Chin, z którymi nie ma nic wspólnego. Bardzo polecam taniec i ruch. Sprawiają,że nabieramy świadomości ciała i pewnej dojrzałości. Układa to też naszą psychikę. Czujemy się lepiej. Mamy lepszą energię. Oczywiście trzeba się zmotywować. Życie to lekcja motywacji. Wiary w każdy dzień. Tego uczy nas…

Żyję w Polsce. Kraju matek, samotnych matek. Spotkam się zaraz z protestem. Samotne matki to przecież ofiary. Zaznaczam, że nie zamierzam nikogo oskarżać. Jednak jako osoba sztuki dostrzegam znacznie więcej niż inni. Nazywa się to nadwrażliwość. Nadwrażliwość najczęściej pojawia się u osób wychowanych właśnie przez kobiety -matki pozbawione empatii. E JAK EMPATIA Empatia- Większość społeczeństwa jej nie odczuwa. Nie oszukujmy się. Dlaczego istnieją wojny? Dlaczego źle się dzieje na świecie? Matki, które zostawiają swoich partnerów. Bez poczucia wartości. Wartość nadaje im zostawianie partnerów i nie są zdolne do miłości. Potrafią za to wykorzystać mężczyznę do swoich celów. Niestety tak najczęściej wyglądają dziś relacje. Jesteś mi potrzebny do zaspokojenia moich celów. Miłości być nie musi. Jest rozsądek i prokreacja, która wygrywa z uczuciami. JAK OBJAWIA SIĘ BRAK EMPATII? Brak empatii jest cechą narcyzmu u kobiet. O kobiecym narcyzmie mówi się mało. Najczęściej widoczny jest wśród singielek: „Żaden facet mi nie dogodzi bo ja jestem pępkiem świata”. To jest smutna rzeczywistość. Brak empatii to brak nawiązania dialogu między dzieckiem czy partnerem. Tylko ja mam rację. Nikt inny. Kobiety takie są wiecznie nieszczęśliwe. Znowu powracamy do cyklu ofiary. Ciężko wyjść z takiego syndromu. Jednak można z tego wyjść. Można też być ofiarą i…

Dzieci potrzebują naszej opieki, troski i uwagi. My jako ich nauczyciele powinniśmy pokazywać im świat. Pobudzać ciekawość. Dzieci- to my, nasze odbicie. Dlatego kiedy jeździmy z dziećmi chcemy pokazać im świat ale my też możemy poczuć się jak dzieci. Chciałabym zaprosić was do zwiedzania. Będę polecać ciekawe miejsca. Niektóre są niestety przesadzone (Niby dla dzieci a jednak jest zbyt wirtualnie). Inne za mało edukacyjne. Warto wybierać miejsca, które spełniają np. moje oczekiwania: Dziecko poznaje świat, dobrze się bawi. Odkrywa. Poznaje. M. W moim cyklu pokażę wam mnóstwo ciekawych miejsc gdzie warto podróżować z dziećmi. W dalszych etapach zrobię także ranking tych miejsc. Miłej lektury!

W dzisiejszych czasach zaburzeń psychicznych jest bardzo wiele. Często myli się je z chorobami psychicznymi. Zaburzenia psychiczne – ogół zaburzeń czynności psychicznych i zachowania, zwykle będących źródłem cierpienia lub utrudnień w funkcjonowaniu społecznym, które są przedmiotem zainteresowania psychiatrii klinicznej, w tym takich jej działów, jak diagnostyka, leczenie, profilaktyka, badania etiologii i patogenezy. Nie jest łatwo rozmawiać o swoich zaburzeniach. Każdy z nas w jakimś stopniu je ma. Współczesny człowiek ma jednak mnóstwo zaburzeń. Jednym z nich jest chociażby borderline. To najbardziej znane zaburzenie dotyczy w większości kobiet (Ale nie tylko). Istnieje mnóstwo zaburzeni i zaburzeń zazwyczaj ludzie nie dostrzegają. Kiedy dwoje ludzi wchodzi w relacje muszą się ze sobą komunikować. Komunikacja to jedna z podstaw relacji. Zaburzenia bywają przeszkodą w komunikacji. Wpływ zaburzeń na relacje jest ogromny bo wiele takich osób nie chce sobie pomóc. Z zaburzonymi osobami żyje się trudniej ale jest to możliwe. Pytanie tylko jakiego rodzaju jest to problem. WHAT IS YOUR DISORDER? To pytanie , które można sobie zadać sobie przed lustrem. Owo zdjęcie zrobione było u mojej zdolnej znaomej Agaty. Pani psycholog i pani socjolog , której talentu do ludzkich uczuć i emocji świat jeszcze nie dostrzegł. (Celowo bez odmiany)

Nie podoba mi się, że w naszych czasach istnieje kult kobiety-ofiary. Zgrywanie ofiary stało się prawem kobiet. Dzięki temu może osiągnąć sukces. Niestety. Być może kobiety w ten sposób wytworzyły mechanizm obronny. Jednak nic nie usprawiedliwia faktu, że jest to nadużywane. Poprzez social media i ogólnie media bardzo łatwo nazwać się ofiarą. Bardzo łatwo powiedzieć :On mnie zgwałcił” „On mnie pobił” . Istnieją faceci , którzy nie rokują tak jak i kobiety. Niestety przy osobach patologicznych można przewidzieć co będzie. Mimo to kobiety decydują się na taki związek. Taki facet zrobi dzieci a one będą mogły mieć alimenty. Alimenty stały się dziś sposobem na życie. Najgorsze, że istnieje swoisty terror: „Skoro kochasz dzieci to na nie płać”. Pieniądze są dziś miernikiem miłości. Niestety. Człowiek jest postrzegany przez to co ma lub nie ma. Kult kobiety aroganckiej, zarozumiałej i niszczącej to co wokół. Ma prawo być ofiarą. W psychologii kiedy jesteś ofiarą próbujesz uciec z tego schematu. Współczesny świat potrzebuje ofiar. Kim właściwie jest OFIARA? OFIARA- Znaczenie I (Wikipedia) pojęcie wiktymologiczne . W rozumieniu Polskiej Karty Praw Ofiary  jest to osoba fizyczna, której dobro chronione prawem zostało naruszone lub bezpośrednio zagrożone przez przestępstwo. Karta zalicza do ofiar również najbliższych takiej osoby. OFIARA- znaczenie II…

Pewnie często słyszycie jak singielki narzekają. Narzekają na mężczyzn. Często słyszycie,że portale randkowe to najgorsza rzecz na świecie. Kto to wymyślił? Znam mnóstwo par poznanych w ten sposób. Sama jestem też tego przykładem. Trzeba zmierzyć się z oczekiwaniami społecznymi. Kim ma być twój partner ? Dlaczego go szukasz? Może nie szukasz faceta tylko zabawki, która ma łechtać twoje EGO. Warto sobie odpowiedzieć na te pytania zanim stworzysz swój profil. Ludzie chcą być lepsi niż są w rzeczywistości a takie portale idealnie na to pozwalają. Nie musisz nawet być sobą choć teraz raczej trudniej jest. Każdego można znaleźć na Facebooku. Kiedy powinnaś/powinieneś się zastanowić czy warto spotkać się z tą osobą.Takim czynnikiem jest rozmowa. To ona warunkuje kolejny etap pociągu seksualnego i innych podobnych. Kiedy spotkacie się na żywo i nadal będziecie chcieli rozmawiać ze sobą to znak. Sama jestem zdania, że są osoby stworzone do samotnego życia. Po prostu nie potrafią nawiązać głębokich relacji. Niestety często nawiązują takie relacje i krzywdzą innych. Jednak kiedy kogoś spotykacie zastanówcie się po co i dlaczego. Bądźcie sobą. Miłość jest wtedy i tylko wtedy kiedy możecie być sobą. Po prostu. Kiedy ufacie sobie nawzajem i wiecie o co w tym wszystkim chodzi. Jednak wiele…

Serial produkcji TVN jest opowieścią dość ciekawą. Pozornie głupiutki serial typu romans pokazuje jak łatwo manipulować ludźmi i otoczeniem. Pokazuje poniekąd rzeczywistość. Bohaterką jest Asia. Nieśmiała dziewczyna z Warszawy. Najstarsza z rodzeństwa. Dziecko samotnej matki czwórki dzieci. Mama to kobieta zaradna. Prowadzi Bistro w pobliskiej kamienicy. Asia jest panią weterynarz. Poznaje na wakacjach stomatologa Piotra. Wredna i okrutna Sylwia robi wszystko by nie pozwolić tej miłości zaistnieć. Czyli tradycyjny schemat telenoweli. Zła Sylwia, która zawsze dostaje co chce i dobra Asia, która ma pecha.Brzmi znajomo? Paradoksalnie większość kobiet w naszym kraju to zdecydowanie Sylwie. Tym światem rządzą takie „Sylwie”. Kobiety, które kochają pieniądze i to jest ich życiowy priorytet. Wiadomo,że będzie happy end. W niektórych momentach serial jest bardzo naciągany. Intrygi są naprawdę mocne. Mimo wszystko pokazuje jak łatwo manipulować ludźmi by osiągnąć to co chcemy w życiu. Musimy być dobrymi aktorami. Przyznam,że główny bohater nie jest w moim typie ale sam serial pokazuje ludzkie słabości, siłę pieniądze i rywalizację w sposób mimo wszystko komediowy. Sam serial ma kolejny sezon i już zbliża się ku końcowi. Będzie happy end. Najbardziej w tym serialu lubię Piotra. Dlaczego? Gdyż to dobry i ufny facet. Dlatego nasza negatywna bohaterka to wykorzystuje. W tym…

Przemoc- Ma wiele definicji prawnych, socjologicznych czy psychologicznych. W mediach kiedy słyszy się przemoc mówi się zazwyczaj o przemocy mężczyzn wobec kobiet. Przemoc to narzędzie polityczne, które krzywdzi tak naprawdę otoczenie. Żyjemy w czasach stereotypu. Stereotypy te dotyczą „samotnych matek”. Żyłam w przekonaniu, że są to biedne kobiety. Tymczasem Polska wbrew temu co się myśli sprzyja właśnie „samotnym matkom”. W naszym kraju matki mają się dobrze. Sądy są po ich stronie niezależnie czy zaniedbują dzieci czy nie. Istnieje przekonanie, że „matka to matka”. Wszystko się jej należy. Mężczyzna ma płacić alimenty niezależnie od tego czy chce być ojcem i czy jest dobrym ojcem. Prawda jest taka, że kobiety dokonują aktów przemocy i są za to łechtane. Świat popiera kiedy kobieta bije mężczyznę ale odwrotnie już nie. Kobieta może gardzić facetem ale odwrotnie to już jest przemoc. Nadużywanie słowa „przemoc” wzbudziło mnóstwo dyskusji na Facebooku. Problemem tych dyskusji jest to, że nic z nich nie wynika. Każda strona broni swojego punktu widzenia. W dyskusji nikt nie drąży faktów. Tylko statystyki. Zapominamy nawet, że istnieje błąd statystyczny tylko w dyskusjach jest on niewidzialny. Statystyki to sacrum dyskusji. Niestety bardzo ubolewam z tego powodu. Należę do ludzi, którzy nie ufają statystykom. Jeśli ktoś…

Miłość dla wielu ludzi wydaje się czymś nierzeczywistym. Miłość jest. To,że nie każdemu się zdarzyła (Ale może się zdarzyć) nie znaczy, że jej nie ma. Miłość jest aktem świadomym i dojrzałym. Jest czymś pięknym i wyjątkowym ale tylko dla tej dwójki osób. Intymność dwojga ludzi to coś wyjątkowego tylko dla nich. Widzimy parę na zdjęciach , fotografiach ale sfera bliskości jest ich prywatna. Tam zaglądają tylko oni. To ich piękno i ich świat, Tylko oni wiedzą dlaczego się kochają i tylko oni czują to co czują. Nikt nie jest w stanie tego poczuć. Jeśli jednak już to poczujecie to po prostu się stanie. Będzie się działo i będzie trwało. Kiedy jesteście razem szczęśliwi walczycie o czas i pieniądze. Czas dla was na normalne życie. Stajecie razem w misji przetrwania. To jest piękne. Nie musicie sami walczyć. Macie obok partnera, kogoś wyjątkowego. Żyjemy w czasach kiedy zmienia się partnerów/partnerki. Tylko po co? Czasem lepiej poczekać na miłość. Często się tego boimy. Bardzo boimy. Tylko miłość trzeba traktować normalnie. Zwyczajnie jak to, że wstaje kolejny dzień. Cieszyć się z jej piękna. Doceniać,że mamy obok ukochanego. Zawsze powtarzam, że miłość nie stoi na ulicy i nie czeka na nas choć jeśli ująć to…