Szczerze o relacjach

Zawsze kiedy myślę ,że dużo wiem to i tak z czasem uświadamiam sobie, że nadal muszę się uczyć. Od kiedy z moim Ukochanym tworzymy zdrową relację nieidealną ale najpieknięjszą mam świadomość dlaczego ludzie boją się w ogóle w nią wejść, Ostatnio toczę rozmowy z wieloma ludźmi. Pierwszym istotnym aspektem są bariery. Ludzie dzielą się na tych o otwartych umysłach i zamkniętych umysłach. Jaka to jest różnica? Otóż znaczna. Jest to nie tylko różnica ale przeszkoda w komunikacji. Chodzi choćby oto, że będąc w relacji rozmawiasz z drugą osobą. Mówisz jej wprost co czujesz, o czym myślisz. Nie chowasz problemu pod dywan. To jest otwartość na miłość, którązatracają ludzie po zranieniach. Dobrze, że wielu ludzi po zranieniach potrafi wejść w relację. Co jednak z tymi singlami? Ostatnio dużo rozmawiam z singlami i ich ogólnym problem zamknięty umysł na serce i miłość. Boją się ryzyka, czegoś trwałego. Co się stanie jeśli się zakocham? Co się stanie? No właśnie? Takie osoby mają zbyt małą ilość empatii w sobie by wykształciło się u nich zrozumienie. Ludzie są ofiarami faktu, że zamykają się na miłość. Zamykają się na emocje i uczucia jednocześniea na pewno chcą być kochani. Do tego dochodzą liczne przekonania i skłonności narcystyczne…

Żyjemy w czasach kultu wręcz mody na bycie pisarzem. Zaznaczam, że Jeff Bezos nie został kosmonautą a był w kosmosie. Dziś każdy chce być pisarzem/ pisarką. Zwłaszcza kobiety. Zaczęłam oglądać niedawno drugi sezon serialu Valeria. Nasza bohaterka przypomina pisarkę od 50 twarzy Greya a serial jest na podstawie książki. Jej życie toczy się w Wielkim Madrycie i robiłam już wpis kiedyś o tym serialu. Jak filmy zakłócają rzeczywistość czyli „nudny mąż” bo życie musi mieć smak – Czy świat kręci się wokół seksu? – Szczerze o relacjach (annlove.pl) Sama Valeria to postać sympatyczna. Przypomina mi nieco mnie w tym jaka jest nieporadna. Jednak Victor nie jest moim ideałem bo za bardzo przypomina Greya. Oczywiście ideał głównej bohaterki musi być bogaty. W jednym fragmencie jest ciekawa rozmowa ” to po co wziąłeś sobie pisarkę na rozdrożu”. Każdy kto pisze czeka na swoje 5 minut w literaturze. Nie ma co się oszukiwać. Serial dobrze pokazuje, że Hiszpania to kraj sfeminizowany. Jedna z przyjaciółek Carmen jest ambitna. Zakochana jednak w niejakim Borje. Ich przypadek miłośny to mój ulubiony. Bardzo dobrze pokazane etapy w relacji i pokazana relacja kiedy jest kariera i miłość. Wątek Victora i Valerii jak dla mnie najsłabszy. Ich miłość mnie…

Ostatnio zostałam zmotywowana do skończenia moich dwóch książek. Jestem osobą niezwykle ambitną podstawą jest dla mnie wydawnictwo. Prawdziwy pisarz/poeta pracuje na swój dorobek literacki. Często jest to trudna droga. Dziś można niczym Bezos zapłacić za usługę wydania. Można potraktować to jako inwestowanie w siebie. Tylko po co? Rynek literacki jest bardzo trudny. System należy wyleczyć od środka. Zrozumieć Go. Przez pięć lat studiów uczyli mnie o systemie właśnie. Brakuje nam na pewno wiedzy, politycy nie kierują się wiedzą o świecie i ludzkim dobrem a swoimi egoistycznymi pragnieniami władzy i pieniędzy. W głębi serca każdy z nas postrzega świat ze swojego punktu widzenia. Dlatego nawet nasi rodzice nigdy nas nie zrozumieją tak jak nie zrozumieją tego systemu. Oni też mają swoje żale, pragnienia i roszczenia. W mojej książce poproszę naukowców różnych dziedzin, polityków aby oni się wypowiedzieli. Nie pojawił się nikt mądry w tym kraju aby myśleć systemowo. Nawet jeśli ktoś myśli podobnie to nie przebije się przez nepotyzm i wiele innych czynników. System- Zaczyna się od pracy, Trudno żyje się w kraju gdzie przewagę ma socjalizm. Trudno żyć w kraju gdzie ktoś kto pracuje żywi tych co nie pracują i o ile w uzasadnionych przypadkach jest to nawet dobrem o…

No właśnie. Jest to jednak pytanie czysto filozoficzne bo pierwszym pytaniem powinno być; „Dlaczego chcą ze sobą być”. Często ich motywacje są inne, rzadko kiedy jest to miłość. Miłość wydaje się stracić na znaczeniu choć takie związki na szczęście istnieją. Kiedy zapytasz kogoś:” Dlaczego się rozstał” rzadko kiedy uzyskasz konkretną odpowiedź. Wiele osób rozstaje się bo chce nadal czuć to co na początku na relacji, taką adrenalinę i dreszcze. Tylko od tego są randki, wzajemne rozmowy i wspominanie chwil „z początku”. Istnieją na te sposoby a magiczne jest to poczucie naturalności i „nagości” tu tej metaforycznej przy drugiej osobie. Kolejnym problemem jest fakt, że ludzie nie doceniają miłości i nie traktują jej jako daru i świętości. Kultura uczy nas wokół, że rozwód to rozwiązanie na wszystko. Kobiety będące w nieszczęśliwych związkach marzą o nieistniejącej postaci „fairytale”. Christian Grey, który rozwiąże wszystkie problemy. Problemy finansowe są w większości relacji. W życiu raz mamy pod górkę a raz nie. Niestety. Życie to sinusoida i te trudności uczą nas miłości. Trzeba zjeść z partnerem „beczkę soli” by przekonać się o miłości. Dziś ludzie zamiast szukać rozwiązań to uciekają. Kultura nie uczy ich szukania rozwiązania. Fragment poradnika pt. „Śmierć Miłości” Chciałabym nieco więcej uwagi…

Nowe stare utwory potrafią wzbudzić w nas emocje. Tym razem piosenka Edyty Bartosiewicz stała się całkiem nowym utworem. Ostatnio prowadzę szereh rozmów z singlami, o ich samotności i rozterkach. Ta piosenka oddaje miłość. Jest to utwór o głębokiej miłości. Współczesny świat nie potrzebuje ani głębi miłości. Uwielbiam emocje w tej piosence, zgranie Tymka i Brodki. To taki utwór, który jest nagrany na światowym poziomie. Pierwsza klasa polskiej muzyki. Co z nami będzie, uwierz mi Tak jak ja nie kochał nikt Kochajcie tak aby kiedy zabrakłoby wam tej osoby i Ziemia rozstąpiła się.

Kto wchodzi w relację dla osiągnięcia władzy ten nigdy nie powinien być w relacji. Związek powinien być komfortowy dla obu stron. Powinniśmy w nim czuć się normalnie. Trzeba umieć rozmawiać i się kłócić. Trzeba umieć mówić o swoich problemach i uczuciach. Bez tego relacja nie ma sensu. Wiele kobiet wchodzi w relację dla władzy (Mężczyzn też) ale chcę skupić się na kobietach bo to z reguły one oczekują, że facet będzie ich słuchał. Traktują mężczyzn przedmiotowo. Piszę z perspektywy kobiet gdyż najczęściej o przemoc obwinia się mężczyzn a przemoc kobiet to przemoc w „białych rękawiczkach”. Ludzie nie potrafią wchodzić w relację, związki. Jednym z czynników jest właśnie chęć władzy. Mężczyzna kiedy wybiera taką kobietę poniekąd chce mieć spokój w życiu. Ona ma poczucie odpowiedzialności i, że może zrobić z nim co chce. Taki mężczyzna to pantoflarz. Na czym opiera się zdrowa relacja? Związek to fundament. Opiera się na wzajemnej empatii, rozmowie i szacunku. O takich związkach się nie mówi. Inaczej jest to słynne partnerstwo. Kiedyś dostałam książeczkę „o miłości” jak byłam mała. Taki zestaw cytatów. Jeden utkwił mi najbardziej : „Miłość to przyjaźń w płomieniach”. Temu cytatowi poświęcę osobny wpis. Partnerstwo to nie szukanie władzy a rozmawianie o problemach, wzajemne…

Rzecznik: Prace społeczne za utrudnianie dziecku kontaktów z drugim rodzicem – Rzecznik Praw Dziecka (brpd.gov.pl) W końcu coś się dzieje. Dostrzeżono strategię problemów. Zarówno kobiety jak i mężczyźni utrudniają kontakty ale ustalmy, że kobiety robią to częściej. Dlaczego/ Dlatego, że sądy przyznają dzieci im. Mam teraz pytanie do tych kobiet. Marzę o tym by być matką jednocześnie widzę, że jako nie-matki mój kraj mnie nie widzi. Co jest smutne. System należy leczyć od środka. Mam do was kobiety-alienatorki takie pytanie: Kim są ojcowie waszych dzieci? Jeśli oskarżacie ich o przemoc to automatycznie ukazujecie się w lepszym świetle ? Jeśli brałyście Cię ślub to z kim brałyście ślub i z jakich powodów? Dlaczego wasze szczęście jest ważniejsze niż szczęście waszych dzieci? Czy kiedykolwiek kogokolwiek kochałyście? Czy wy byłyście kochane przez waszych rodziców? Dlaczego wchodzicie w relacje dla dzieci? Kara za utrudnienia kontaktów dla wielu kobiet nagle jest problematyczna. Brak szacunku do ojców dzieci staje się normą. Mi chodzi po głowie chodzi pytanie: Jak możecie kochać wasze dzieci skoro nienawidzicie ich ojców? Prawda jest taka, że powstało społeczeństwo niedojrzałe do relacji. Takie dwie osoby niezdolne do relacji tworzą relację. Mają pragnienie posiadania dzieci, co jest piękne. Choć dziś o macierzyństwie pisze się…

Plakaty „Kochajcie się mamo i tato” budzą kontrowersje. Pokazuje to patologię tego świata. Według niektórych ludzi „normalna rodzina” to zło. Billboard , który wzbudza kontrowersje jest wymowny niezależnie od poglądow. Kiedy jednak czytam komentarze mam wrażenie, że ludzie w ogóle zapomnieli o miłości. Normalność wzbudza zło Jednym z argumentów przeciwików jest, że dzieci, które oglądają taki plakat będą cierpieć jeśli nie są z rodzin gdzie rodzice są razem. Serio? Poza tym takie stwierdzenie zakłada , że nie ma szczęśliwych rodzin. Agresja jaką powodują billboardy pokazuje patologie społeczeństwa. Mam wrażenie, że ludzie są już tak chorzy psychicznie i zdewastowani , że wszelka próba normalności jest patologiczna. Trwa ogromna demonizacja relacji. W mediach relację sprowadza się do przemocy. Tymczasem wokół mnie o dziwo znam ludzi szczęśliwych w relacjach- Dwie pary, które budują dom. Jedna na początku drogi druga już prawie. Znam multum par bezdzietnych i z dziećmi gdzie ludzie się kochają. Po prostu. Normalnie bez demonizacji. Związek może być czymś zwyczajnym, serio. Także ten z dziećmi. Podobnie jak praca może być czymś normalnym. Mówienie o miłości rodziców jest więc dziś odbierane jako patologia. Kiedy wokół krzyczy o wolności każdy ma na mysli swoją wolność wyboru a nie nikogo innego. Bądźcie sobie wolni…

Na mój profil spada hejt bo mam swoje zdanie. Tak, mam. Mam prawo je mieć. Jakie są moje poglądy? Przemoc dotyczy kobiet i mężczyzn. Obecny system po prostu źle rozumie feminizm jako niszczenie gatunku. Ludzie nie potrafią wchodzić w relacje bo szukają tylko aktów przemocy i to jest smutne. To jest moje przesłanie. Nigdy nie byłam wrogiem kobiet ale nie rozumiem społeczeństwa, które toleruje zło wyrządzone przez kobiety. Przez tych mężczyzn, którzy porzucają kobiety z dzieckiem cierpią Ci prawdziwi ojcowie. Tylko takie mam przesłanie. Kiedy prowadzę dyskusję staram się by odpowiedź nie raniła osoby komentującej. Czasem jest to trudne kiedy masz tylko hejt. Wszelka próba dialogu na Facebooku jest niemożliwa. Nie wiem kto jest po drugiej stronie i jest mi bardzo przykro z tego powodu. Nikomu źle nie życzę ale inni Tobie źle życzą. Niestety. Szanujmy się i kochajmy. Każdy z nas ma swoje problemy i trzeba się w nich wspierać. Nie bądźmy sobie wrogami.

Wielki szacunek mam do tego trunku stworzonego przez farmaceutę za najnowszą reklamę. Reklamę, która pokazuje ważną rolę w wychowaniu córeczki. Reklama ma w sobie dawkę tajemniczości bo nie wie,y czy ojciec wyjeżdża bo pracuje czy też dziecko jest dzieckiem rozwodu. Reklama pasuje do obu tych sytuacji. Ojciec ma dostarczyć tajemniczy list do świętego Mikołaja. Według pierwszych scen w reklamie ojciec dziewczynki jest rybakiem. Reklama we wspaniały sposób pokazuje zmęczenie współczesnego mężczyzny. Pokazuje ile on jest w stanie zrobić dla swojego dziecka. Z socjologicznego punktu widzenia to reklama dedykowana ojcom. Dla ojców. Przedstawia ojców jako ważnych członków rodziny a coreczka cichutko tęskni za ojcem. W Polsce niestety rola ojca jest nieważna. Taki jest system niestety. Zapomnieliśmy w tym wszystkim czym jest rodzina. Dziś rodzina jest traktowana jako coś gorszego. Coś nieistotnego bo każdy chce być wiecznym dzieckiem. Odpowiedzialność to kluczowe słowo, które przeszło metamorfozę. Warto zapytać kim jest ojciec? Jaką rolę spełnia ojciec a jaką matka. Moim zdaniem najlepszym lekarstwem dla wszystkich dzieci jest miłość rodziców. To pierwszy prezent dostaje dziecko. W tych czasach to unikat. Ojciec w tym kraju nie ma wychowywać. Kiedy w normalnym społeczeństwie rola ojca jest na równi z matką. Matka i ojciec są rodzicami tak samo….