Szczerze o relacjach

Żyjemy w czasach gdzie dojrzałość jest towarem bezcennym. Nie ma idealnych ludzi. Jednak bycie tym „złym” „bad boyem” jest w modzie. Jest też jednym z praw człowieka i praw hedonizmu. Hedonizm kojarzy się tym światem, ktorego Bóg nie akceptuje. Jest to świat marzeń mężczyzny. Być Kaligulą, mieć harem swoich kobiet i zabijać. Być jak najbardziej zły. W tym momencie nieco generalizuje. To, że ktoś pragnie być Kaligulą nie definiuje jego zachowania.Współczesny polski mężczyzna wedługa profesora Zbigniewa Lwa- Starowicze jest: Przed chwilą wróciłem z zakupów w jednym z warszawskich centrów handlowych. I jak zawsze, dziś też zobaczyłem taki obrazek: po sklepach człapie mnóstwo mężczyzn po trzydziestce, w krótkich spodenkach w kropeczki albo w kółeczka. Albo idą w spodniach , które im spadają z siedzenia, albo w samych skórach czy stroje komandosa. Mężczyźni to czy chłopcy? Liczba niedojrzałych mężczyzn przyjmuje charakter epidemii. Mój komentarz: Wydaje się ta odpowiedź bardzo krzywdząca i generalizująca jednak po moich doświadczeniach z facetami rozumiem czemu homoseksualista to najlepszy przyjaciel kobiet. Sama posiadam takowych przyjaciół ale nie w tym rzecz. Dziennikarka idzie dalej: Może mają dojrzałe wnętrze? Bardzo wątpię. Uważam , że proces rozwoju psychoseksualnego przebiga w ten sposób , że teraz mężczyzna osiąga dojrzałość koło czterdziestki. A…

Zawsze byłam poetką. Po pewnym mało literackim wydarzeniu w moim życiu zablokowałam się na pisanie poezji. Od czasu tomiku „Zero” minęło ponad dziesięć lat. Oglądałam z zaciekawiekawieniem przyznanie poetyckich Oscarów czyli Angelus. Przypominam sobie, że kiedyś uczestniczyłam w literackich imprezach. Pragnęłam uwagi poetów i pisarzy. Pragnęłam aby mnie dostrzeżono. Wygrałam kilka Konkursów, brałam udział w Warsztatach także tych w Piszu. W Grudziądzu zdobyłam wyróżnienie. Kiedy patrzę jak się mają poeci. Widzę sporo znajomych z tamtych lat są nagradzani a ja czekam na swój moment. Brałam udział w Warsztatach organizowanych przez Biuro Literackie. Był taki moment, że biuro było dla mnie Alfą i Omegą polskiej poezji. Chodziłam na Warsztaty wierząc, że w końcu szanowny Pan Artur B mnie wyda.Korspondowałam z Eugeniuszem Tkaczyszyn- Dyckim;laureatem Nike. Pamiętam Warsztaty z Jerzym Jarniewiczem i Martą Podgórnik. Chłonęliśmy wiedzę o poezji. Chcieliśmy być najlepsi. Bycie poetką było moją obsesją. Nie dostrzegałam rzeczywistości. Nie dostrzegałam, że do szczęścia potrzebuję miłości i spełnienia zawodowego. https://www.biuroliterackie.pl/biblioteka/debaty/po-warsztatach-3/ W kolejnym wpisie napiszę dlaczego cieszy mnie tomik Zuzanny Witkowskiej 🙂 , która nigdy nie pogratulowała kiedy wygrałam Turniej Jednego Wiersza. Jurorem był wówczas Ryszard Krynicki a do Konkursu sartowało mnóstwo poetów. O tym Turnieju innym rzem. Tomik poetycki to dowód na talent…

Do restauracji chodzimy z dwóch powodów. Nie tylko dwóch ale dla mnie najważniejsze są te. Pierwszy: chodzimy gdy zatęsknimy za domem i chcemy poczuć smak domowej kuchni Drugi: Kiedy chcemy zjeść coś czego nie potrafimy zrobić, coś wyjątkowego. Powodów jeszcze znajdę więcej ale te są kluczowe. Zawsze idąc do „Chrupiącej Kalarepy” mam poczucie radości. Zjadłam już wcałe menu Magdy Gessler. I było pysznie, wyjątkowo. Kocham dobrze jeść. Tego dnia kiedy przyszłam poprosiłam o gruzińskie białe wino. Lubię wino. W „Chrupiącej” zamówiłam oczywiście żeberka z puree z topinamburu i do tego pyszna surówka z kalarepy. Wszystko idealnie zgrane z winem z Gruzji. Ja lubię chodzić do dobrych restauracji gdyż lubię gotować. Nie obeszło się bez kawy i deseru czyli pysznego sernika. Właściele lokalu z uśmiechem witają gości. Zapraszają do wspólnej konsumpcji ich potraw. Oto jeszcze kilka powodów: Ceny w lokalu są umiarkowe Jedzenie jest naprawdę dobre Był tu także #macieje Mieści się na osiedlu ZWM vel Armii Krajowej Panuje wspaniała atmosfera W mojej punktacji daje 9,5 na 10 Zapraszam do Chrupiącej Kalarepy Bistro, Horoszkiewicza 6 (Błękitna Wstęga)

Seriale kochają lekarzy, prawników i ogólnie ludzi sukcesu. Społeczeństwo kocha oglądać porażki ludzi sukcesu bo człowiek sukcesu to nadal człowiek. A porażki lekarzy smakują najlepiej. Lekarz to nadal najlepszy zawód świata ale lekarz to zależy jaki. Chirurg to symbol twardości , ma nieco z psychopaty. To symbol doskonałości bo ktoś kto kroi ludzi by ich ratować nie jest człowiekiem normalnym. Mamy tutaj Emila Jaworowicza ( W tej roli znakomity Paweł Deląg) , chirurga , który kocha kobiety. Jest to postać bardzo stereotypowa. Jego żona Dorota jest patologiem sądowym i jej ulubioną studentką, najlepszą jest Kasia Bilska (Eliza Rycembel). Jak już wiecie romanse wiszą u w powietrzu! Czają się z każdej strony bo matka Kasi to wariatka. Kasia ma jeszcze siostrę Alicję, makijażystkę gwiazd. Można powiedzieć, że siostry są równie szurnięte jak ich matka. Kasia przyjaźnni się z Pawłem ale bierze ślub z rozsądku z Janem (Synem Emila i Doroty). Jan też kocha modelkę. Serial pełen jest goryczy wielkiego świata, bohemy lekarzy, którzy próbują nie komplikować i tak bardziej swojego życia. „Gry rodzinne” to serial o wewnętrznej rozpaczy, o tym jak bardzo miłość jest niemodna, okrutna i zła. Zalana seksem i odwiecznym pragnieniem młodości czego przykładem jest Małgorzata Bilska (Izabela Kuna)…

Das Festival #europanawidelcu ist ein wichtiges kulinarisches Ereignis. Wczoraj miałam okazję uczestniczyć w kulinarnej imprezie czyli „Europa na widelcu”, który odbywa się co roku. Dwa lata temu kiedy była pandemia festiwal się nie odbył. /Yesterday I had the opportunity to participate in a culinary event called „Europa na widelcu”, which takes place every year. Two years ago, when there was a pandemic, the festival did not take place./Gestern hatte ich die Gelegenheit, an einer kulinarischen Veranstaltung namens „Europa na widelcu“ teilzunehmen, die jedes Jahr stattfindet. Vor zwei Jahren, als es eine Pandemie gab, fand das Festival nicht statt. Można było doświadczyć kulinariów z różnych krajów. Trzeba było kupić kupon o wartości 10 złotych. Oczywiście wadą tego było, że jedzenie było zleżąłe. Polska kuchnia była w wersji vege (chłodnik i inne smakołyki). Ja wybrałam nieco wysuszoną paellę. Moja mama wzięła zrazik z Ukrainy z kapustą i gulasz z kuchni czeskiej. Dania niestety były zleżałe. Było mnostwo atrakcji : Koncert i przede wszystkim Robert Makłowicz , który był patronem imprezy. Można było sprobować śledzika z najstarszego lokalu we Wrocławiu, który można było zjeść. Robert i Execute Chef przygotowali danie: śledż marynowany na pierniku wrocławskim , z majonezem, kawiorem i marynowaną gruszką. PIWNICA…

Wolność. Ludzie sobie kompletnie z wolnością nie radzą. Można powiedzieć, że wolność to dla nich przyzwolenie na WSZYSTKO oraz akceptacja patologii. W tych czasach istnieje ogromna akceptacja patologii. Wszelkie patologie są AKCEPTOWANE zwłaszcza jak robią je kobiety. Wydaje mi się, że ludzie to taki gatunek, który wolności nie szanuje. Nie szanuje wolności innych jednostek bo dla wielu WOLNOŚĆ to przyzwolenie. System daje zbyt wielką wolność. A karierę i sukcesy odnosi się będąc OFIARĄ. Pisałam już kiedyś tutaj o tym, że w OFIARACH też jest hierarchia. Uprzywilejowane kobiety niszczą te słabsze deklarując walkę o prawa wszystkich kobiet. I odwrotnie także. Chciałoby się zniszczyć ten system. Wolność to wstawanie rano i zdrowie. Wolność polega na szczęściu. Abraham Lincoln powiedział , że człowiek nie znalazł dobrej definicji a dla słowa WOLNOŚĆ. Podobnie jest ze słowem przemoc. Słowa mogą krzywdzić i stały się narzędziem krzywd. Dlaczego inni mogą mnie krzywdzić a to co ja robię/piszę jest lepszą krzywdą? Dlaczego ojciec w tym systemie nie jest ofiarą a kobieta TAK. Kobieta nieważne co zrobi to rodzi. Poród to nie jest sprawa luksusowa. Jest ciężka i trudna a my w tych czasach cofnęliśmy się do średniowiecza. „Sama wolność jest tylko możliwością. Ja odpowiadam za to, do…

Wszędzie mówi się o pochodzeniu, hierarchii klas społecznych. Nie mówi się jednak o tym jak inne kobiety zamykają drogę innym kobietom. Wyslałam w swoim zyciu wiele CV do organizacji, które wydały mi się spókne. Żadna z organizacji nie dała mi pracy. Kiedy słyszę „niezależna kobieta” to chce mi się śmiać. Czyli jaka: Rozwódka? Z dziecmi? Może taka, która nie pracuje (I to jest niezależność czy totalna zależność od pomocy społecznej co jest upośledzeniem). Jak wygląda taka hierarchia? To jest straszne bo dla systemu kobieta, która chce być matką i osiągnąć coś w życiu nie pasuje do tego kraju. Zawsze marzyłam o niezależności. W mojej głowie jawiło się to jak cudowny sen i do dziś mam wrażenie jest to nie do osiągnięcia w kraju gdzie muszę żebrać o pracę. Dosłownie muszę żebrać o łaskę pracy i nigdy nie czułam, że ta praca mi się należy. Nie ma co się dziwić. W tym kraju by coś znaczyć musisz być rozwódką z dwójką dzieci. Otrzymujesz przywileje rozwódki. Państwo traktuje Cię jak ofiarę. Możesz iczyć na zasilki, alimenty. To jest hierarchia bo system nie potrzebuje ambitnych kobiet. Kiedy wydałam powieść myślałam, że bez problemu znajdę pracę. Moje ksiązki będą miały tłumaczenia. Niestety dziś biznesem…

Przyczyn rowodów jest mnóstwo a każdy przypadek inny. Jednak właśnie triathlon to bardzo częsty przypadek rozwodowy. Paradoksalnie kiedy ludzie zaczynają o siebie dbać. Czym właściwie jest ten Triathlon? To pływanie, kolarstwo i bieganie. Niby cudownie. Nasza ukochana osoba zaczyna o siebie dbać a druga strona nie chce. Pięknie przedstawiają to amerykańskie seriale czy filmy. Ta druga strona czuje się wtedy taka „biedna” bo ta jedna nie chce z nią biegać. Sport jest sexy. Czy małżeństwo może rozpaść się dlatego, że jeden z partnerów zaczął uprawiać triathlon? Jeden z moich pacjentów menadżer w korporacji, za namową kolegów, wkręcił się właśnie w triathlon. Kompletnie stracił zainteresowanie rodziną, nie zauważył nawet, ze jego 17 letnia córka miała próbę samobójczą. Do mojego gabinetu często trafiają pacjenci, ktorym zaczyna sypać się rodzina, a tu okazuje się, że mąż namiętnie biega w maratonach, uprawia sporty ekstremalne, jest triatholnistą. Taki człowiek długo wypiera fakt, że jego pasja rozbija mu małżenstwo. Bo przecież uprawianie sportu jest aprobowane społecznie, godne pochwały i atrakcyjne. ROBERT RUTKOWSKI, Psychoterapeuta str. 116 ROZWÓD PO POLSKU W tej kwestii dotyczy to także kobiet. Przypomina mi się kultowa ksiązka i film na podstawie powieści Elizabeth Gilbert, którą cenię najbardziej za BOTANIKĘ DUSZY (Dla mnie to…

Lekarz to zawód tak jak policjant czy strażak. Osoby, które wybierają dany zawód zdaja sobie sprawę z odpowiedzialności tego zawodu. Jednak nikt nie był w stanie przewidzieć obecnej sytuacji. Wydaje się jednak, że ludzie są wdzięczni względem służby zdrowia jednocześnie odczuwają strach i panikę. Tymczasem sami lekarze są również ofiarami obecnej sytuacji. Codziennie narażają swoje życie. Jeśli mają rodziny to są między młotem a kowadłem. Co mogą czuć/ taki wybrałem zawód. Najbezpieczniej kiedy takowy lekarz całkowicie izoluje się od rodziny. Jednak w kazdej pracy uczono mnie by dbać po pierwsze o swoje bezpieczeństwo. Tak, moi drodzy nasze bezpieczeństwo to sacrum. Dotyczy to każdego z nas. Lekarz to też człowiek. Osoba, która ma rodzinę. Ma marzenia i pragnie bezpieczeństwa swoich bliskich. Wszyscy chcemy być zdrowi ale obecna sytuacja pokazuje, że nie każdy z nas liczy się ze zdrowiem. Obecna sytuacja jest paradoksalnie bardzo literacka , zamknieta i pobudzająca do refleksji. Wielu ludzi zwątpi. Potreba psychologów lub po prostu ludzi gotowych wesprzeć lekarzy w tym trudnym czasie. Co należy zrobić w tej syttuacji? Warto sobie przypomnieć całkiem dobry serial emitowany całkiem niedawno pt. „ECHO SERCA”. O pani psycholożce, która łasi się do lekarzy by chcieli jej wysłuchać. Nie oszukujmy się. Rzeczywistośc jest…

Jestem osobą, która jako dziecko bardzo kochała słodycze. Na studiach przez pół roku nie jadałam mięsa jak również przeszłam metamorfozę nie jedząc cukru. Obecnie powoli schodzę z cukru. Trudno dziś znaleźć produkt w sklepie, który tego cukru nie zawiera. Jest on dostępny w wielu produktach. Sama staram się unikać mięsa ale bliżej mi do fleksitarian niż do vegan póki co. Unikanie cukru jest bardzo trudne, Osobiście uwielbiam wszystko co jest zrobione z buraków i co jest kiszone. Nie muszę reklamować takich produktów. Mało kto nie robi kiszonych ogórków czy innych przetworów. Jako dziecko byłam wręcz uzależniona od cukru. Jednak kiedy zdecydowałam, że nie będę jeść to się tego trzymałam. Obecnie jem mniej słodyczy lub prawie w ogóle (Zaznaczam,że powoli unikam cukru. Nie jest to drastyczne).Wszystko zależy od motywacji. Świat kusi nas słodkościami. Ogromnym wyborem cudów. Jak nie jeść cukru w świecie pełnym pokus. Jak kochać jedną osobę w świecie gdzie każdy kusi? Można. Trzeba być świadomym siebie. Uwielbiam także buraki. To cudowne warzywa, które łączę z mozzarellą. Poza tym bardzo kocham gotować. Moje przepisy też będą w najbliższym czasie. Polecam każdemu wymagać czegoś od siebie. Nie jest to proste. Jednak warto spróbować.