Szczerze o relacjach

Czym jest poczucie wartości? Poczucie wartości to takie narzędzie, które pozwala nam wierzyć w to co robimy. Dobry przykład to mp. lekarz, ktory chce być dobry lekarzem i ma ku temu narzędzia. Jeśli jest ambitny i ma cel i ma świadomość, że jest w tym dobry to jego poczucie wartości sprawia, że ludzie , potencjalni pacjenci mu ufają. Poczucie wartości istotne jest w świecie artystów. Muszą pokazać „To co napisałem, zrobiłem to moje dzieło”, patrzcie i podziwiajcie . Dojrzałam do tego momentu kiedy mam poczucie wartości względem tego co tworzę i piszę. Nikt od razu nie rodzi się z taką pewnością. Pomaga ona jednak w budowaniu relacji ze światem i w przekonywaniu ludzi. Popatrzcie na pewność siebie polityków. Dochodzą do władzy bo ich pewność siebie fascynuje. Pewność siebie to wiedza o naszych umiejętnościach. To wiedza, że można zaufać. BYCIE SŁAWNYM A POCZUCIE WŁASNEJ WARTOŚCI Sława jest zazwyczaj okrutna. Widzimy w telewizji, że nie każdy radzi sobie z wielkimi pieniędzmi i błyskiem fleszy. Sława jest pragnieniem. Każdy chciałby spróbować wszystkiego. Mieć wszystko: miłość, pieniądze, sławę i być uważanym za kogoś mądrego. Poczucie wartości tracimy po rozstaniu kiedy zastanawiamy się co z nami nie tak, że ta osoba nas nie chciała. Poczucie…

( NIE JESTEM WROGIEM LUDZI O RÓŻNEJ ORIENTACJI, WPIS NIE MA NA CELU NIKOGO OBRAZIĆ A JEDYNIE POKAZAĆ HIPOKRYZJĘ LITERATURY) Nie jestem wrogiem LGBT, każdy ma prawo żyć jak chce. Hipokryzja polskiej literatury polega na tym, że jeśli chcesz się dostać do tego światka to najlepiej broń praw osób LGBT, bądź lesibijką, homoseksualistą. Inaczej choćbyś pisał dobre wiersze to się nie przebijesz. HIPOKRYZJA– Czyli polityka literatury jest jedną z najgorszych. Wejścia u wydawnictw trzeba mieć , wszędzie trzeba mieć wejścia W tych czasach nie chodzi o TALENT. W XXI wieku talent nie ma znaczenia. Prawda jest taka, że jak masz znane nazwisko to możesz napisać wiersz o palcu w dupie a oni i tak go docenią. Według poetyckiej misji jedynym problemem Polski jest brak tolerancji dla gejów, lesbijek i samotnych matek.Nie twierdzę, że te osoby nie mają problemów ale są też inne problemy w Polsce. Jest to hipokryzja gdyż naprawdę mimo tego, że homoseksualiści i lesbijki nie mają prawa brać ślubu to jednak funkcjonują. Według polskiej literatury jedynym problemem w Polsce jest walka o tolerancję. Chyba żyje w innym kraju ale to nie jest jedyny problem. Hipokryzja i zakłamanie bo żyjemy w kulturze „CO SIĘ KOMU PODOBA” a jak podoba…

Polska, kraina 500 plus. Jeśli jesteś kobietą to w tym kraju musisz być matką. Kiedyś bardzo chciałam być matką ale z czasem to pragnienie zaczęło odchodzić. Aleksandra Kwaśniewska niedawno powiedziała, że fakt iż nie ma dzieci jest tylko jej winą. Nikt nie obwinia jej męża. Kobieta bezdzietna to gorszy sort. Zawsze chciałam być matką. Znam jednak wiele matek, które na to nie zasługują. Kiedy szukam pracy społeczeństwo widzi we mnie bezradną. To nie ja jestem bezradna tylko system, procedury. Ludzie są beznadziejni,po prostu. Ja jestem bezdzietna, bez pracy (Szukam jej ale jestem zbyt trudna). WYBRAŃCY SYSTEMU CZYLI LUDZIE DOPASOWANI DO SYSTEMU Wybrańcy systemu to ludzie, którzy rozumieją system, wiedzą jak w nim żyć. Kończą studia, idą do pracy, czasami zakładają firmy. Biorą śluby, mają dzieci. To ludzie, którzy w systemie żyją idealnie. System to dla nich chleb powszedni. Żyją w nim od urodzenia. Wiedzą, że aby przetrwać trzeba tak żyć. Ich życie wydaje się idealne, stała praca, dzieci, wielkie domy. Idealny świat życia według systemu. Z czasem oni także chcą wyjść poza system. Jednym z takim wyjść jest znalezienie kochanki, kochanka. Ucieczka z pracy na etat. Systemowa stabilizacja bywa szkodliwa gdyż jest zludzeniem, iluzją. Podziwiamy ludzi, którzy żyją zgodnie z…

Nasza ukochana Amerykana początku lat 80-tych plus religia. To musi być połączenie magiczne. Zwłaszcza, że jest to historia na faktach. Mamy małe miasteczko w okolicach Dallas. Kościół metodystów , który pozwala na większą wolność niż nasz katolicki. Mamy więc pastorkę i chór, typowo amerykańską sielankę małego miasteczka. Mamy dwie a właście trzy różne kobiety. Pewną siebie, wysportowaną matkę dwójki dzieci Candy Montgomery (Elizabeth Olsen), która mieszka w pięknym domu. Jej mąż Pat jest matematykiem, szary i skromny taki „dobry chłop”, wręcz poczciwina. Trudno mu zarzucić cokolwiek poza tym, że jest także przeciętniakiem w łóżku. Wszyscy żyją w swoim małym świecie, typowo amerykańskiej bajce a raczej bańce. Pewnego razu podczas turnieju gry w siatkę nasza głowna bohaterka upada na Allaina lub on na nią. Wtedy ona czuje podniecenie. Przez ten moment i nakręca się na romans. O swoich pragnieniach opowiada przyjaciółce. Romans się urzeczywistnia. Jest utrzymywany w wielkiej tajemnicy i w sumie do końca nie znamy powodu romansu. Nasza bohaterka po prostu znudziła się. Szuka ucieczki od nudy, jest frustrowana ale nie ukazuje tego. Widzimy piękną, zdeterminowaną kobietę,która dzielnie spełnia swoją rolę. Stany Zjednoczone w latach osiemdziesiątych wyglądały zdecydowanie inaczej. Jak to zazwyczaj z romnsami kończą się źle. Ten romans również…

UWIERZCIE TEN WPIS NIE POWSTAŁ Z ZAZDROŚCI BO MNIE NIE DRUKUJĄ INNE WYDAWNICTWA Wydałam książki co wyszły bez echa. Nigdy nie pisałam dla literackiej sławy. 15 lat temu a nawet więcej miałam okazję żyć w środowisku literatury polskiej. Dlatego teraz mam pseudonim „literackiej ladacznicy”. Polska literatura nie odrobiła lekcji z rzeczywistości. Ciągle jest poważna, smętna i ciągle dotyczy historii przesiedleń, II wojny światowej. Wciąz jest monotonna i bez przesłania. Współczesna poezja to powielanie tych samych nazwisk, które konserwują się wzajemnie w wydawnictwach. Literatura wciąż ma kompleksy kiedy na literackim spotkaniu chłopak się żal, że sorry muszę pracować by być pisać. Dawno mnie na spotkaniach autorskich nie było ale nadal uważa, że jest to żenujące gdyż pisarz musi się upokorzyć. Napisałem książkę, ach jestem taki wspaniały. Potem kult i łechtanie literackiego ego. Skoro napisałeś/ napisałaś książkę to znaczy, że jest cool ale musi ona być : W tym tle nawet Blanka Lipińska wydaje się konserwatywna podobnie jak stale nazwisko, bezpieczne czyli Mróz, który urósł do miana polskiego Stephena Kinga. Literatura polska to wieczne chwalenie stałych nazwisk, lęk przed krytyką. Lęk przed tym, że coś może wyjść autentycznie poza schemat. POLSKIE POLAKÓW KOMPLEKSY O BYCIU MĄDRYM Nie piszesz o historii, wojnie to…

Serial #bringBackAlice miał premierę niedawno. Powstał dla maturzystów by oglądając go mogli się trochę rozluźnić. Pobujać się trochę w świecie marzeń każdego maturzysty i być jak Alicja Stec. Bycie Influencerem znaczy bycie bogatym. Bogactwo i sława to pragnienie współczesnej młodzieży. W ich wieku też o tym marzyłam. Zdobyć sławę, zachłysnąć się. Zwłaszcza, że urodziłam się w tym samym mieście co reżyser. Reżyser też pochodzi z Kędzierzyna- Koźla i wcześniej zrobił film „Ostatni Komers”. Matury od zawsze budzą kontrowersje. Istotnym pytaniem jest czy to miernik dorosłości? Czy wyznacznik tego kim jesteśmy? Czy matura czyni nas lepszymi ludźmi. Tymczasem postacie z naszego serialu jak dla mnie nie pasują do siebie. Żyją w wielkiej bańce . serial jak wiele innych seriali czy filmów o bogaczach ma niby pokazać z lepszej strony. W końcu brat Weroniki to typowy bad boy o imieniu Tomek. Typowy bad boy czyli ma nieczystą kartotekę ale dobre serce i chce wiedzieć co się stało z jego siostrą. Dlatego postanawia skontaktować się z Paulą, w której raczej się zakochuje. Mamy też Patryka, chłopak pochodzi z biednego domu ale ma stypendium. Mamy tu pokolenie, mlodzież , którzy urodzili się w świecie Internetu. Młodzież, która zdaje matury dziś mierzy się z tym…

Szukanie pracy w Polsce to wielka przygoda. Zwłaszcza kiedy w teorii nie masz za coś żyć ale jakimś cudem masz adres. By zapisać się nie możesz być bezdomnym. Żadnego potencjalnego pracodawcy nie obchodzi z czego żyjesz. Pani z urzędu też się nie dziwi bo w końcu jej jedybym zadaniem jest znalezienie mi pracy. Całe życie chciałam żyć na swoich warunkach. Decydować o sobie. Co robili inni wyznając złotą zasadę” Weź znajdź etacik i rób potem co chcesz”. Społeczeństwo widzi we mnie nieroba i pasożyta niezdolnego do założenia swojej rodziny. Mieszkałam w ciasnym miasteczku Baborów choć cały czas marzę o normalności jaką widzę u znajomych. W miarę normalności, stałej wypłacie i poczuciu bezpieczeństwa ale to w końcu Polska. Swego czasu pomagalam wielu ludziom, chciałam ich reklamować a oni nie uznawali mojej pracy za pracę deklarując, że w sumie robię to dla przyjemności. Typowy argument biznesmena, że w końcu to ja reklamuje się nim a raczej jego łaską. Wychowano mnie też w filozofii „ najpierw studiuj potem pracuj”. Po studiach zaczęłam więc pracę nieco niezgodną z moim sumieniem. To Polska więc bierz! Pracowałam tam, tylko nie przepracowałam tam 1 roku więc no cóż. Skreśla mnie to z bycia człowiekiem mimo, że to…

Seria „True Love” to tak zwany guilty pleasure. Połączenie „Big Brothera” z programem randkowym. Tyle, że na egzotycznej wyspie Cartagena (Kolumbia). Bohaterowie są różnorodni. Program jest bardzo słowiański gdyż byli tylko Polacy, 1 Ukrainiec i 1 Białorusin. Sara jedynie ma egzotyczną urodę. Mieszkają na wyspie w warunkach allinclusive gdzie obżerają się owocami i piją dużo alkoholu. Ich jedynym celem jest zakochanie się, znalezienie miłości. Tej upragnionej od wieków. Poczuć miłość wśród tych 8 miliardów ludzi i pokus wybrać tą jedyną i tego jedynego. Tutaj ludzie są sprawdzani wariografem, który ma sprawdzić czy czują to co czują. Jest to gra o miłość. Gra toczy się w warunkach idealnych, rajskich. W warunkach pięknych. Do finału doszły cztery pary. Oliwia i Marcin Gigi i Kamil Sara i Kuba Klaudia i Maksym Mieliśmy w programie prawdziwą telenowelę. Nie wiem nadal ile w tym programie prawdy a ile reżyserii. . Typ bad boya. Gdyby sprofilować każdą z tych osób to są to młodzi, ambitni ludzie w wieku od 21 do 34 lat.Czy każdy z nich przyszedł po miłość? Może po pieniądze? Może po przygodę? Intencje ludzi ciężko wyczuć. Program zaczyna się poznaniem sześciu ludzi, ktorych zadaniem jest stworzenie pary. Życie na zamkniętej wyspie nie jest…

Czym jest poczucie wartości? Kiedy zapytam ludzi będą mieć pełno odpowiedzi podobnie jakby zapytać ich kim jest dla nich Bóg. Poczucie wartości jest czymś nad czym pracujemy do dziecka. Dzięki poczuciu własnej wartości uczymy się budować relacje, także te wokół nas. Nie ma tak, że każdy ma zawsze stu procentowe poczucie wartości bo bardzo łatwo je zniszczyć. Nasze niepowodzenia od początku burzą nasze poczucie wartości: Obwiniamy siebie za źle podjęte decyzje, za to, że mogliśmy zrobić coś lepiej. Obwiniamy się , że nasi bliscy nie byli nie są tacy jakbyśmy chcieli. Bez wątpienia dobrze jest mieć mimo wszystko dobre poczucie wartości , takie żeby nie mieć do siebie żalu. Ciężko patrzy się w lustro i widzi: „Ja Anna zasługuję na to co najlepsze”. Wtedy pojawiają się pytania typu a dlaczego ja? Czy to nie egoistyczne myśleć tylko o swoim szczęściu. Niezmiennie pragniemy tego samego: Finansowej wolności, niezależności, milości. Zawsze nam mowią, że bądź sobą. Czasami kiedy jesteś sobą ludzie nie muszą przecież ciebie akceptować. Każdy nam mówi „Uwierz w siebie bo nik tego za ciebie nie zrobi”. Myśl pozytywnie, czyli nie dostrzegaj tej rzeczywistości. Droga do poczucia własnej wartości jest trudna. Na studiach mowiono mi, że tylko dwie osoby z…

Wielu mężczyzn, których poznawałam , którzy byli ze mną związani bliżej lub nie wzorują się na fikcyjnej postaci z Mainstremu czyli Sheldonie Cooperze. Kim jest Sheldon? Świat uwielbia bohaterów o różnych zaburzeniach, przypadłościach połączonych z geniuszem. Jest postacią fikcyjną graną przez Jimiego Parsonsa. Cierpi na Zespół Aspergera. Jaki jest Sheldon? Nie znosi krytyki , żyję w swoim własnym świecie, Myślę, że wielu z nas żyje we własnym świecie i niekoniecznie chce kogokolwiek dopuścić z tego świata i boi się swoich emocji. W moim przypadku zawsze było odwrotnie. Jako kobiety jesteśmy bardzo emocjonalne. Mężczyźni od zawsze wstydzili się emocji i tak ich szkolono, z kolei dziewczynki zawsze musiałyby być grzeczne. Dlaczego mężczyźni usprawiedliwiają swoje zachowania Sheldonem? Sheldon też leczy ich kompleksy bo w końcu jest geniuszem. Jak sami wiecie geniusze są w modzie. Nie przepadam za sheldonem dla mnie geniuszem jest Spencer Reid (Postać z Criminal Minds) . Wkrótce o nim napiszę więcej. Dla mnie Sheldon jest po prostu nudny. Kiedy słyszę ten zachwyt u panow. Niedawno z jednym pisalam i zaznaczył, że seriali to on nie ogląda chyba, że „Teorię wielkiego podrywu”. Jakby Panowie łechtali swoje ego, że rozumieją jego postać a nawet utożsamiają się z nim. Może dlatego, że…