To nie jest kraj dla dobrych mężczyzn/ojców cz.1
decyzje , dziecko , mężczyzna , ojciec / 31 stycznia 2020

Kiedy bylam singielką czułam się pokrzywdzona przez system. Nie jestem ani samotną matką , ukończyłam studia i nie potrafię znaleźć pracy. Czyli nie pasuję do systemu podobnie jak ojcowie. Ojciec to najmniej istotna osoba, której odebrane są wszelkie prawa w świecie gdzie rzekomo każdy ma prawo do dobrego życia. Serio? Bycie ojcem w Polsce to jak bycie przyszłą ofiarą systemu. Systemu, ktory gardzo gatunkiem męskim. Mężczyzna ma być dawcą spermy i może to być pierwszy z brzegu i byleby go już dzieci nie obchodziły. Kobiety stworzyły sobie obraz takiego mężczyzny. Przyjmują rolę męską z dumą. Nie rozumiem ych patologicznych memów , które chwalą się swoją dominacją nad facetem. Równie dobrze taka kobieta może mieć robota bo przecież normalny facet to dno. W dzisiejszych czasach kobiety to księżniczki, którym nie imponuje nawet książę na białym koniu. Podniecają się wyglądem aktorów i piosenkarzy wracając do swoich rzkomych przeciętniaczków. Szukają innych przeciętniaków by łechtać swoje EGO. Tylko , że to one mają prolem ze sobą. Stwarzają negatynbe obrazy mężczyzn w internecie. Kiedyś myślałam, że żyję w prorodzinnym kraju. Dziś uważam, że nie. Nasz kraj jest przeciw ojcom i ich ojcowskiej miłości. Mam poczucie, że musiałabym wejść do Polityki by to zmienić. Tylko partia,…

Jak w serialach/filmach pokazana jest praca i robienie kariery?cz.1
Bez kategorii / 29 stycznia 2020

Jak się dostaje pracę w serialach w kontekście zatrudnienia np.w agencji. Oglądam ostatnio jeden. Jest romantyczny ale pokazuje sposób funkcjonowania Agencji Marketingowej. Jest nieco z przymrużeniem oka ale przez to naprawdę sympayczny. Bohaterka to artystka, marzycielka, która nie lubi korporacji. Jej siostra jest ambitna i pracowita i to typowa osobowość pracująca w korporacji. . Też mam taką siostrę. Jednak jej postrzeganie świata jest otarte w schematy(tej siostry). Za co lubię ten serial.Nie za wątek miłosny ale za to jak pokazana jest praca w agencji reklamowej. Jeden właściciel to lekkoduch i luzak. Jego brat zaś typowy elegant. Szefem tej firmy zostaje na czas wyjazdu ojca ten luzak. Kreatywność naszej bohaterki zostaje zauważona Osobowość również Jej romantyzm staje się atutem firmy Fakt, że wiele rzeczy jest tam przekolorozywowane gdyż dzieje się tam gdzie jest słońce. Do takiej pracy przychodzilabym jednak z przyjemnością. Każdy tam jest uśmiechnięty (Co nie znaczy, że nie ma rywalizacji itd.) i robi swoją pracę z radością. Każdy zna swoją rolę. Serial jest radosny. Nie ma napięcia. Oczywiście wszyscy boją się czasem ,że ich zwolnią ale ogólem serial jest bardzo sympatyczny. Praca tam to przyjemność: Szkolenia, dbałość o pracowników. Jest to komedia więc serial pokazuje dystans. nie wiem czy…

Depresja rodziców odbija się na dorosłych dzieciach
decyzje , depresja , Empatia / 29 stycznia 2020

Nikt nie pyta naszych rodziców czy są szczęśliwi? Jakie były ich marzenia i jak życie ich dobiło. Niestety. My pokolenie 1980-1985 czujemy na sobie konsekwencje decyzji naszych rodzioców. Rodzina to ciężki temat. Nasi rodzice są też ludźmi w więkdszości są zamknięci w sobie i nie lubią się nam zwierzać. Oni swoje przeszli i nie lubią z nami czyli dziećmi rozmawiać. Moja mama jest trudnym przypadkiem. Ciężko mi się z nią skomunikować. Empatia wobec swoich bliskich jest najtrudniejsza. Spotkałam niedawno moją znajomą ze studiów i powiedziała, że po studiach dostrzegła też wady w swojej rodzinie. My jako dzieci nie możemy zbyt wiele z tym zrobić bo dorośli nie chcą nas słuchać. Chcą mieć nad nami kontrolę. Nad naszym życiem sugerując, że bez nich nie damy sobie rady! Nasze decyzje zazwyczaj ich zdaniem są złe (Czy oni nigdy nie popełnili błędów?). Szkoda, że my potem jako dzieci próbujemy żyć według ich schematu zamiast być szczęsliwi. Różnica pokoleń. Przede wszystkim. My wychowujemy się w tych czasach ich były inne. Uważają,że to co my widzimy to jest w naszych głowach. Niestety. Komunikacja z rodzicami jest trudna zwłaszcza kiedy jesteś na nich skazana/skazany. Każdy powinien żyć swoim życiem. Niestety w Polsce to niemożliwe. Czekam na…

Rozstałam się z facetem i odżyłam czyli hasło celebrytów po rozstaniu.Analiza.
decyzje , Kobieta / 28 stycznia 2020

Znowu kolejne hasło: Kobieta może być szczęsliwa jako singielka. Może ale czy musi? Psychologowie mówią nam , że tylko bez zoobowiązań jest cool. W ogóle życie bez zoobowiązań jest czadowe. Jeśli masz dużo zoobowiązań to musisz być nieszczęśliwy. Wynika po pierwsze z tego, że Twoje szczęście jest zależne od mediów (Jeśli tak jest to bardzo mi przykro) Tylko nie bądź zależny od nikogo ale musisz bo nawet jak masz dobrą pracę to jesteś zależny od wypłaty, szefa i powiecie mi o szczęściu niezależnych starych panien ? Zależność to zło ale i tak cały system wokół nas to system zależności. Niezależność to ogólnie społeczny mit wymyślony w głowach sfrustrowanych, samotnych kobiet. Na pewno jeśli jesteś kochany to wasz związek i tak się nie uda.Tak niestey myśli wiele starych panien i kawalerów. Jestem chodzącym ideałem i dopiero bez drugiej połówki jest mi lżej (Serio?) . Głoszenie takich tekstów raczej świadczy o frustracji danej osoby. Wiele zachowań świadczy o frustracji. Niestety. Nikt nie jest i nie będzie doskonały. Czasem naprawdę jest trudno. Rozstanie nigdy nie jest powodem do dumy i szkoda, że ludzie nie potrafią powiedzieć tego wprost. To też znaczy, że będąc w związku czuła się martwa (To po co weszła w…

Zbliżają się Walentynki i niestety to co nam dają to 365 dni na podstawie bestseleru Blanki L
film , Hobby , randki , Relacje , single , sukces , związek / 28 stycznia 2020

Kiedy wydawałam swoją powieść w USA byłam młoda. Moja powieść miała wątek miłosny. Tymczasm powieść, która jest bestsellerem jest po prostu głupia. Nazywana jest polskimi „50 twarzy Greya”. To po co i dla kogo ja piszę? Kim są moi czytelnicy? „50 twarzy Greya”- Można się czepiać tej książki jednak tam przynajmniej coś się dzieje między bohaterami aby byli w relacji. Robiąc ten wpis- Myślicie robię jej reklamę. To jak wypromowano Blankę. Mój wpis nic nie zmieni. Napisałam kiedyś powieść „Nie będziemy Pop” . W sumie jej tytuł powinien brzmieć „Będziemy Pop” . Wydawnictwa oczekują nazwisk. Te mniejsze liczą,że sam się wypromujesz i jeszcze im zapłacisz. Talent? Mało kto szuka talentu a produktu aby ktoś zadzwonił. To co pokazuje Blanka w swojej ksiązce, której przeczytać nie zamierzam bo zrobili to inni i o zgrozo była to dla nich męka pokazuje jak wygląda rynek. 365 dni pokazuje naprawdę, że literatura może być dnem i może być fenomenem. Trzeba przyznać, że takie coś się sprzedaje. Nie mam nic do samej Blanki. Jest po prostu kobietą sukcesu, która wie jak zarobić. Jest nawet bardzo sympatyczna.Szkoda, że inne literackie dzieła jednak nie zostaną nigdy zauważone przez taką literaturę. No i smutny jest fakt, że ja…

Dlaczego komedia romantyczna „Last Christmas” jest warta uwagi?
film , randki , Relacje , samotność , single , Walentynki / 25 stycznia 2020

Zbliżają się Walentynki. Rozpoczyna się sezon na filmy typu Greya. Rok temu jednak do kin wchodziła komedia romantyczna „Last Christmas” gdzie główną rolę gra Emilia Clarke (Kate). Tak ta słynna Emilia z „Gry o Tron” 🙂 Co do bohaterki to nie jest to karierowiczka. W Polsce takich komedii nie zaznacie. U nas wciąż bohaterki to osoby u szczytu kariery , które kreują niezależność i wolność. Tymczasem Kate to tajemnicza pani Elf ,imprezowiczka , która ciągle poszukuje. Wiadomo, że ma problemy z rodziną. Marzy o sławie ale jest bardzo egoistyczna. Wielki plus za pokazanie tego egoizmu. Bohaterka chodzi z walizką i przypomina ślimaka. Szefowa jest toleranvcyjna bo o tyle, że tu Kate znajduje miejsce jeśli chodzi o pracę. Poza tym jest fanką George’a Michela co wynika już z tytułu filmu. W komedii tej nie czuć brawury. Jest bardziej dramatyczna niż komediowa. W życiu bohaterki pojawia się nagle Tom (Henry Golding), który troszczy się o nią jednocześnie trzymając na dystans. Kim On w ogole jest? Nie zamierzam dawać spoilerów ale to film o miłości bardzo nietypowej, która mogła się zdarzyć. Mogła i nie mogła się zdarzyć ale zdarzyła na swój sposób. Jest to też interesujący film o przemianie dtugiego człowieka. Ten film…

Dlaczego kultura wmawia nam o szczęściu singla/ singielki a może panny i kawalera czyli nazywajmy rzeczy po imieniu.
Love , Relacje , single / 25 stycznia 2020

Niedawno przeczytałam kolejny artykuł o tym jaka to szczęśliwa jest kobieta kiedy jest sama czyt. kiedy jest niekochana i kiedy jest „starą panną”. Żyjemy w czasach kultu takiego właśnie stanu. Sama byłam w takim stanie i naprawdę nie byłam szczęśliwa kiedy widziałam inne, szczęśliwe pary (Problemy mają też single). Kiedy to zrodził się we mnie feminizm wynikający z frustracji ,że nikt mnie nie kocha. Miałam depresyjne stany i wchodziłam w krótkotrwałe relacje, które dla nikogo nie były dobre. Po każdym rozstaniu była tylko wielka rozpacz i tysiące pytań: „Co ja robię źle?”.Nigdy jako singielka nie byłam szczęśliwa i kompeltnie nie rozumiałam tych pochwał dla bycia starą panną i kawalerem. Prawda jest taka, że ludzie samotni odczuwają wstyd, że są sami i stosują mechanizmy obronne. Dzięki nim czują się lepiej. Każdy z nas je stosuje w różnych sytuacjach. Samotność powinna być wstydem. Jednak dziś większość ludzi szpanuje nią. Kawalerowie/Panny (mówię o tych rzekomo lubiących swój stan) to zazwyczaj (Oczywiście nie każdy) to osoby narcystyczne. Nastawione na siebie i swoje przyjemności. To osoby, które nie potrafią oddać siebie dla drugiej osoby. Jednak jak wiecie w zdrowym związku jest i miejsce na przestrzeń. Single żyją w świecie streotypów, że każdy odbierze im ich…

Wpis przed Walentynkami czyli jak wyznać miłość w ten dzień
Love , Walentynki / 25 stycznia 2020

Walentynki tuż tuż. Wielu z was spędzi je samotnie patrząc na inne pary i pytając: „Co ze mną nie tak” , „Czemu jestem sam/sama”. Znam ten ból bo też pytałam oto wielokrotnie. W końcu przestałam się przejmować i pojawił się ON. Mój jedyny. Wybranek mego serca. Aby doszło do miłości musi być wyznanie. Wyznanie poprzedzone oczekiwaniami. To kilka postaw walentykowych: Znam swoje oczekiwania ale nie przymuszam losu na siłę czyli godzę się z samotnością mając świadomość, że ona kiedyś przyjdzie b chcę być w związku. Moja postawa jest na NIE. Walentynki to głupie śświęto. Mimo, że prawdopodobnie ktoś jest we mnie zakochany to trzeba go/ją odrzucić. Tak dla zasady. Stereotypowe myślenie o kobietach i mężczyznach a także o związkach. Brak autorefleksji i otwartości na miłość i relacje. Brak świadomości uczuć jak i mówienia o swoich uczuciach. Brak konfrontacji z własnym JA , nikt mi nie dorówna bo ja to ideał. Posatawa narcystyczna. (Związek to nie rywalizacja a wzajemne wspieranie się w pięknych i trudnych chwilach ) Brak zdolności rozpatrywania przyszłości i myślenie tylko tu i teraz Takich przykładów może być więcej. Skąd w ogole te Walentynki o tym już w kolejnych wpisach. Milego weekendu.Mam nadzieję,że spędzacie go z tymi, których…

Już można przeczytać rozmowę ze mną na łamach Gazety Studenckiej w internetowej wersji.
sukces / 23 stycznia 2020

Opowiadam o moim życiu bez poezji. Zawsze była moim demonem bo nie umiałam bez niej żyć. Nie dosstrzegałam innego świata wokół i jednocześnie o nim marzyłam bardzo. W wierszach zawarte są marzenia, pragnienia i nasze tęsknoty.Czasami pełne są rozpaczy. Zawsze są jednak otwarciem naszego EGO. Poezja byla moją obsesją i dominowała nad rzeczywistością. Poszukiwanie drogi dla nikogo nie jest łatwe ale niektórzy mają prosto ustawione ścieżki jak np. wiedzą,że chcą zostać lekarzami. W moim życiu to nie było takie proste co odbiło się nieco na moim życiu. Czas studiów wspominam bardzo dobrze. Szkoda, że kiedy kończysz studia to idziesz w zapomnienie chyba, że idziesz na doktorat, który nie ma już takiej wartości jak kiedyś. A na pewno nie jesteś przez to ciekawszy na trudnym rynku pracy. Zapraszm też do Magazynu Opolskiego gdzie znajdziecie ciekawe artykuły nie tylko mojego autorstwa! Serdecznie zapraszam do lektury!

Depresja z Facebooka
depresja , facebook / 22 stycznia 2020

Niedawno obchodziliśmy najbardziej depresyjny dzień w roku. Jednak warto zastanowić się nad depresją i Facebookiem. Psychologia Pozytwna znajduje wytlumaczenie wszalakich zachowań. Depresja dziś stała się modna. Każdy z nas miewa „stany depresyjne” jednak sama depresja, taka prawdziwa bywa bardzo niebezpieczna. Może doprowadzić do śmierci. Pozytywnym aspektem Facebooka jest, że ludzie czują się mniej samotni. Mówię tu stricte o ludziach samotnych, opuszczonych, którzy nie mają na kim polegać. Depresja ma wiele twarzy. Była nawet taka kampania „twarze depresji” dlatego często zarzuca się,że jak ktoś dodaje dużo postłów to ma depresję. Zapominamy,że wielu ludzi pracuje na Facebooku, dba o reklamę swojej firmy it. Facebook to narzędzie do reklamy. Często widzę ludzi, którzy dodają typowe pozytywne myśli i wtedy wyczuwam, że mają stany depresyjne. Takie posty typu „ Zostawił cię ale jesteś super, to jego/jej strata „Nie warto płakać bo warto żyć” „Rozpoczynaj dzień z radością, najlepiej ciesz się cały czas” Żyjemy w czasach gdzie ogólnie chwali się narcyzm. Jest ogromny kult narcyzmu. Facebook ma wiele wad ale jedną z nich poza pochwałą narcyzmu jest życie w hipokryzji. Dlatego nie jestem fanką umieszczania zdjęć z ukochaną i monitorowania każdego momentu twojego życia z ukochanym. Temu też poświęcę osobny wpis. Warto zapytać czym jest…