Nie chcę pisać o samym filmie chociaż myślałam, że będzie gorszy. W przeciwieństwie do 365 dni ma morał, ciekawą bohaterkę i w ogóle jest opowiedzianą historią. Przede wszystkim zawiera morał. Bardzo zresztą ciekawy. Na początku filmu główna bohaterka pyta nas kobiety ile jesteśmy warte, za ile można nas kupić. Już widzę te odpowiedzi: Mnie kupić nie można, znam swoją wartość. Instagram jest pełen dziewcząt, które marzą o lepszym świecie. Nie jest to nic nowego bo każdy człowiek marzy o lepszym świecie. Jest to znane od wieków. W filmie pada ciekawa teza. Kiedy dziewczyna powie ci komplement robi ci się miło ale jednak kiedy slyszysz komplement od faceta to czujesz się wyjątkowa. Mamy tu bohaterki krwiste i pełne werwy, każda ma jakąś historię. Mamy tu córeczkę i jej mamusię. Bezwzględną mamę, która sprzedaje swoją córeczkę za pieniądze. Przedsiębiorcza matka i córka, która idzie w ślady matki. Mamy tu sceny sexu , który w Bibli jest symbolem zła. Hedonizm, kapitalistyczny hedonizm, puste ściany otoczone złotem. Wszystko co można kupić. Bogactwo totalne i przepych totalny. Po prostu można oszaleć. W tym wszystkim mężczyźni. W filmie zaznaczone jest, ze kobiety robią to z wyboru jak nasza bohaterka Emi, Dorta i Marianka. Oczywiście nie wszystkie….
Gdybym mogła nie pisać…Ach jakie moje życie byłoby prostsze. Nie musiałabym pisać, mój świat byłby dla mnie lepszy. Niestety nie romantyzuję pisarstwa. Wiele bym oddala za zwyczajne życie, bycie matką. To przereklamowane życie. W tym świecie każdy może pisać a sprzedaż zależy od dobrego marketingu. Więcej o tym będzie w powieści. Jeśli to, że piszę mogę nazwać talentem to jestem ofiarą swojego talentu. Jestem ofiarą mojej naiwności. Mojego infantylnego postrzegania życiowych decyzji. Jestem ofiarą i nie umiem zaakceptować siebie jako osoby twórczej. Akceptacja jest początkiem uzdrowienia. Istnieją pewne przekonania , które są w wielu głowach: Sukces możesz osiągnąć na wiele sposobów. Kiedy wydałam powieść wierzyłam, że świat będzie u moich stóp. To samo myślałam o pracodawcach. Zawsze myślimy wiele a potem los kładzie nam klody pod nogi. Bycie pisarzem czy poetą jest romantyzowane. Dziś ten zawód kojarzy się z prestiżem mimo, że to też stereotyp bo poezja rodzi się też w biedzie. To znane pytanie na polskim: Co poeta miał na myśli to jedno z najgłupszych pytań. Czy poeta chciał zmienić świat? Czy poezja zmienia świat? Wielu ludzi czuje się mądrzejszych bo pisze. Skoro piszę to jestem lepsza od ciebie. W epoce narcyzmu i solipsyzmu poeci to najwięksi egoiści. Sprzedają…
Postanowiłam obejrzeć dwie wersje filmu. Jessica Biel i Elisabeth Olsen walczą o zbudowanie postaci Candy. Jednak nie piszę tu o roli i samym serialu ale tematyki, którą porusza. To nie przypadek, że daję tem wpis 13 czerwca. Cała ta historia miała miejsce 13 czerwca 1980 roku czyli czterdzieści trzy lata temu. Tym wpisem chce zastanowić się nad pojęciem zdrady. Czym ona jest? Samo morderstwo jakiego dopuściła się Candy jest okrutne i niewyobrażalne. Z drugiej zaś strony zrobila to w obronie własnej co nadal nie usprawiedliwia czynu. Ameryka , lata osiemdziesiąte, prezydentem jest Ronald Reagan. 40 prezydent W Disneyowskiej Candy możemy zobaczyć bardziej postać Betty. Jest to postać dość lękliwa, niezbyt atrakcyjna a mimo to też dopuściła się zdrady. Jest to kobieta specyficzna. Obsesyjnie oddana mężowi, która potrzebuje dzieci by kimś się opiekować.Jest to osoba histroniczna. Candy to jej totalne przeciwieństwo. Candy to kobieta przebojowa, która zawsze ma to czego chce, chce romansu to go maa. To ona ustala zasady. Obok ma męża, troskliwego i oddanego jej.ama Betty nie pasuje do towarzystwa przebojowych kobiet przy kościele. SĄD NAD CANDY Skupmy się jednak na sądzie nad Candy. Każdy sąd wydaje wyroki. Bez wątpienia inna sprawa jest kiedy ktoś nas atakuje- Musimy się…
O polskim systemie można pisać na okrągło. Niestety zbyt wielu ludziom żyje się w nim dobrze. Polski system krzywdzi. Warto zadać pytanie czy istniałby system, który nie krzywdzi? Uwielbiam serial PATI. „Skazana” nie zrobiła na mnie takiego wrażenia. Nasza bohaterka idealnie pokazuje polski system. Pati- Kiedy ją poznajemy myślimy, że jest matką Natalii i Natana. Po chwili okazuje się, że to ich starsza siostra. Ich matka niestety ma mało z matki.Jest zagubiona, uzależniona i potrzebuje terapii. To typowa patologiczna prostytutka, uzależniona od wszystkiego od czego można uzależnionym być. Opiekuńcza Pati pracuje w gastro a zakochany w niej Krystian zrobi dla niej wszystko. Pati jest matką nie tylko dla rodzeństwa ale też dla swojej matki. Już w tej fazie system ma gdzieś rodzinę Pati. Ważne, że jest matka. Ważne, że jest siostra. Co się będziemy martwić? Mama umiera i Pati rozpoczyna batalię o rodzeństwo. Państwo jako państwo uważa, że dzieci trzeba natychmiast oddać do adopcji. Teraz się budzi i nagle odbiera te dzieci. Nasza bohaterka jest nietuzinkowa. Zaradna. Konkretna. Ciężko nie lubić Pati patrząc jak przygląda się swojej biednej matce. Z czasem Pati wpada w desperację. Dokonuje aktu sprawiedliwości na mordercy swej matki. Serial porusza pod każdym względem Znowu mamy nieczuły…
W ten weekend miałam okazję być na imprezie u przyjaciółki. Oblewaliśmy jej dyplom. Oficjalnie została psychoterapetką. Postanowiliśmy obejrzeć „iIdiokrację”. Czyli film o świecie, który już jest tylko nie w tak ekstremalnym wydaniu. Trwa ekseryment wojskowy. Żołnierz i prostytutka zostają poddani hibernacji na rok. Budzą się w niezanym nikomu świecie…złożonym z idiotów. Powstało to wskutek tego, że inteligentni ludzie nie chcieli się rozmnażać. Kiedy oglądamy film wydaje się on zabawny. Człowiek inteligentny wśród głupców. To już jest rzeczywistość. yjemy w czasach gdzie autorytetami są uczestniczy eksperymentów, telewizyjnych show typu „Hotel Paradaise”. Prymitywni , szarzy ludzie zostają milionerami chociaż ich potrzeby są całkiem przeciętne. CZY ISTNIEJE SAMODZIELNE MYŚLENIE? Samodzielnie myśleć to znaczy wyzbyć się informacji ze świata, przeszłości i przyszłości i wiele innych czynników. Obudzić się w stworzonym przez swoją głowę świecie. Świecie, który jeszcze można zmienić. W takim świecie zostaniemy uznani za szaleńców. Współcześnie ludzie chcą by inni myśleli za nich. Wielkie rzeczy rodzą się z lenistwa a nie z geniuszu. Za bardzo też lubimy „szukać geniuszy” wokół gydyż poza byciem geniuszem muszą być sprzyjające warunki i środowisko. Nasi bohaterowie są mądrzy. Nasz bohater trafia do więzienia ponieważ nie ma dowodu. Zyskuje pseudonim NOT SURE. Zostaje panem ministrem NOT SURE a…
Kazik od dawna już śpiewał, że artyści to prostytutki. Kim jest artysta? Dziś to przede wszystkim człowiek o artystycznym umyśle. Literatura współczesna i poezja sprawia, że ludzie wygrywają Konkursy. Konkursy są w każdej dziedzinie. Problem kultury polega na tym, że kultura musi być poliycznie poprawna a decydują o tym ludzie, którzy się na tym znają. W programie masterchef mamy inny wzgląd na jedzenie gdyż rzeczywiście jurorzy się znają. Jurorzy w poezji znają się na pewnych poetyckich kanonach Sztuka ogólnie wrosła w pewien schemat. Kiedyś bycie artystą było rzeczywiście czymś wyjątkowy, przykład choćby Leonardo da Vinci. Szukając definicji slowa talent…. …. WYBITNE UZDOLNIENIE DO CZEGOŚ Istnieje wiele programów w TV na temat talentu także u dzieci: „MAM TALENT”< „VOICE OF POLAND, KIDS”” MASTERCHEF” i wiele innych tego typu show, które mają pokazać talent. Literatura to taki „szołbiznes”, który chce być Hollywoodem ale wciąż ma kompleksy gdyż jest za bardzo nepotyczny. Nepotyzm w literaturze to nic odkrywczego. Wrzuca się nazwiska propagowane przez wydawnictwa ale o tym innym razem. Talent i szczęście, czy rzeczywiście talent jest powodem do szczęścia? Talent nie daje powodu do szczęścia zwłaszcza, że system edukacji ma gdzieś talent. Wychowano mnie w świecie gdzie bez matematyki, chemii czy fizyki nic…
Czym jest poczucie wartości? Poczucie wartości to takie narzędzie, które pozwala nam wierzyć w to co robimy. Dobry przykład to mp. lekarz, ktory chce być dobry lekarzem i ma ku temu narzędzia. Jeśli jest ambitny i ma cel i ma świadomość, że jest w tym dobry to jego poczucie wartości sprawia, że ludzie , potencjalni pacjenci mu ufają. Poczucie wartości istotne jest w świecie artystów. Muszą pokazać „To co napisałem, zrobiłem to moje dzieło”, patrzcie i podziwiajcie . Dojrzałam do tego momentu kiedy mam poczucie wartości względem tego co tworzę i piszę. Nikt od razu nie rodzi się z taką pewnością. Pomaga ona jednak w budowaniu relacji ze światem i w przekonywaniu ludzi. Popatrzcie na pewność siebie polityków. Dochodzą do władzy bo ich pewność siebie fascynuje. Pewność siebie to wiedza o naszych umiejętnościach. To wiedza, że można zaufać. BYCIE SŁAWNYM A POCZUCIE WŁASNEJ WARTOŚCI Sława jest zazwyczaj okrutna. Widzimy w telewizji, że nie każdy radzi sobie z wielkimi pieniędzmi i błyskiem fleszy. Sława jest pragnieniem. Każdy chciałby spróbować wszystkiego. Mieć wszystko: miłość, pieniądze, sławę i być uważanym za kogoś mądrego. Poczucie wartości tracimy po rozstaniu kiedy zastanawiamy się co z nami nie tak, że ta osoba nas nie chciała. Poczucie…
( NIE JESTEM WROGIEM LUDZI O RÓŻNEJ ORIENTACJI, WPIS NIE MA NA CELU NIKOGO OBRAZIĆ A JEDYNIE POKAZAĆ HIPOKRYZJĘ LITERATURY) Nie jestem wrogiem LGBT, każdy ma prawo żyć jak chce. Hipokryzja polskiej literatury polega na tym, że jeśli chcesz się dostać do tego światka to najlepiej broń praw osób LGBT, bądź lesibijką, homoseksualistą. Inaczej choćbyś pisał dobre wiersze to się nie przebijesz. HIPOKRYZJA– Czyli polityka literatury jest jedną z najgorszych. Wejścia u wydawnictw trzeba mieć , wszędzie trzeba mieć wejścia W tych czasach nie chodzi o TALENT. W XXI wieku talent nie ma znaczenia. Prawda jest taka, że jak masz znane nazwisko to możesz napisać wiersz o palcu w dupie a oni i tak go docenią. Według poetyckiej misji jedynym problemem Polski jest brak tolerancji dla gejów, lesbijek i samotnych matek.Nie twierdzę, że te osoby nie mają problemów ale są też inne problemy w Polsce. Jest to hipokryzja gdyż naprawdę mimo tego, że homoseksualiści i lesbijki nie mają prawa brać ślubu to jednak funkcjonują. Według polskiej literatury jedynym problemem w Polsce jest walka o tolerancję. Chyba żyje w innym kraju ale to nie jest jedyny problem. Hipokryzja i zakłamanie bo żyjemy w kulturze „CO SIĘ KOMU PODOBA” a jak podoba…
Polska, kraina 500 plus. Jeśli jesteś kobietą to w tym kraju musisz być matką. Kiedyś bardzo chciałam być matką ale z czasem to pragnienie zaczęło odchodzić. Aleksandra Kwaśniewska niedawno powiedziała, że fakt iż nie ma dzieci jest tylko jej winą. Nikt nie obwinia jej męża. Kobieta bezdzietna to gorszy sort. Zawsze chciałam być matką. Znam jednak wiele matek, które na to nie zasługują. Kiedy szukam pracy społeczeństwo widzi we mnie bezradną. To nie ja jestem bezradna tylko system, procedury. Ludzie są beznadziejni,po prostu. Ja jestem bezdzietna, bez pracy (Szukam jej ale jestem zbyt trudna). WYBRAŃCY SYSTEMU CZYLI LUDZIE DOPASOWANI DO SYSTEMU Wybrańcy systemu to ludzie, którzy rozumieją system, wiedzą jak w nim żyć. Kończą studia, idą do pracy, czasami zakładają firmy. Biorą śluby, mają dzieci. To ludzie, którzy w systemie żyją idealnie. System to dla nich chleb powszedni. Żyją w nim od urodzenia. Wiedzą, że aby przetrwać trzeba tak żyć. Ich życie wydaje się idealne, stała praca, dzieci, wielkie domy. Idealny świat życia według systemu. Z czasem oni także chcą wyjść poza system. Jednym z takim wyjść jest znalezienie kochanki, kochanka. Ucieczka z pracy na etat. Systemowa stabilizacja bywa szkodliwa gdyż jest zludzeniem, iluzją. Podziwiamy ludzi, którzy żyją zgodnie z…
Nasza ukochana Amerykana początku lat 80-tych plus religia. To musi być połączenie magiczne. Zwłaszcza, że jest to historia na faktach. Mamy małe miasteczko w okolicach Dallas. Kościół metodystów , który pozwala na większą wolność niż nasz katolicki. Mamy więc pastorkę i chór, typowo amerykańską sielankę małego miasteczka. Mamy dwie a właście trzy różne kobiety. Pewną siebie, wysportowaną matkę dwójki dzieci Candy Montgomery (Elizabeth Olsen), która mieszka w pięknym domu. Jej mąż Pat jest matematykiem, szary i skromny taki „dobry chłop”, wręcz poczciwina. Trudno mu zarzucić cokolwiek poza tym, że jest także przeciętniakiem w łóżku. Wszyscy żyją w swoim małym świecie, typowo amerykańskiej bajce a raczej bańce. Pewnego razu podczas turnieju gry w siatkę nasza głowna bohaterka upada na Allaina lub on na nią. Wtedy ona czuje podniecenie. Przez ten moment i nakręca się na romans. O swoich pragnieniach opowiada przyjaciółce. Romans się urzeczywistnia. Jest utrzymywany w wielkiej tajemnicy i w sumie do końca nie znamy powodu romansu. Nasza bohaterka po prostu znudziła się. Szuka ucieczki od nudy, jest frustrowana ale nie ukazuje tego. Widzimy piękną, zdeterminowaną kobietę,która dzielnie spełnia swoją rolę. Stany Zjednoczone w latach osiemdziesiątych wyglądały zdecydowanie inaczej. Jak to zazwyczaj z romnsami kończą się źle. Ten romans również…