Szczerze o relacjach

Żyjemy w czasach kultu wręcz mody na bycie pisarzem. Zaznaczam, że Jeff Bezos nie został kosmonautą a był w kosmosie. Dziś każdy chce być pisarzem/ pisarką. Zwłaszcza kobiety. Zaczęłam oglądać niedawno drugi sezon serialu Valeria. Nasza bohaterka przypomina pisarkę od 50 twarzy Greya a serial jest na podstawie książki. Jej życie toczy się w Wielkim Madrycie i robiłam już wpis kiedyś o tym serialu. Jak filmy zakłócają rzeczywistość czyli „nudny mąż” bo życie musi mieć smak – Czy świat kręci się wokół seksu? – Szczerze o relacjach (annlove.pl) Sama Valeria to postać sympatyczna. Przypomina mi nieco mnie w tym jaka jest nieporadna. Jednak Victor nie jest moim ideałem bo za bardzo przypomina Greya. Oczywiście ideał głównej bohaterki musi być bogaty. W jednym fragmencie jest ciekawa rozmowa ” to po co wziąłeś sobie pisarkę na rozdrożu”. Każdy kto pisze czeka na swoje 5 minut w literaturze. Nie ma co się oszukiwać. Serial dobrze pokazuje, że Hiszpania to kraj sfeminizowany. Jedna z przyjaciółek Carmen jest ambitna. Zakochana jednak w niejakim Borje. Ich przypadek miłośny to mój ulubiony. Bardzo dobrze pokazane etapy w relacji i pokazana relacja kiedy jest kariera i miłość. Wątek Victora i Valerii jak dla mnie najsłabszy. Ich miłość mnie…

Rozstanie- To trudny temat. Nikomu nie życzę tego bólu. Jak przechodzi przez to dorosły? A co dopiero dziecko? Sama przeżywam teraz rozstania znajomych. Sama też wiele razy cierpiałam z powodu rozstania. Rozstanie zawsze budzi kontrowersje. Każdy inaczej to przeżywa. Jedni popadają w depresję. Najgorsze co dostają to niska samoocena. Potem wielu ludzi zamyka się na nowe, nie potrafią zbudować już uczucia. Czują rozczarowanie, zwłaszcza jeśli to nie oni się rozstali. Mam kilka rad by wyczuć (Oczywiście każdy z nas jest tylko człowiekiem i nie przewidzi ) pewne cechy: Jeśli między nami nie ma więzi to taka relacja nie ma sensu Jeśli nie czujecie chęci przebywania ze sobą to znaczy, że to nie jest to Jeśli nie czujesz, że to twój przyjaciel/przyjaciółka to także nie ma sensu Ludzie rozstają się kiedy dochodzą do wniosku, że nie jest im po drodze ze sobą. Dzielą ich różnice, które ich zdaniem są nie do pokonania. Rozstają się kiedy przestają czuć się szczęśliwi z tą osobą. Kolejnym błędem myślenia jest obwinianie drugiej osoby za nasze nieszczęścia. Żyjemy w czasach szukania winnych. Zawsze będzie strona, która będzie cierpieć bardziej. Ludzie się wstydzą rozstania. To nie jest temat, który lubimy poruszać. Czym się chwalić? Skoro mimo wszystko…

Ludzie dziś kłócą się w kwestii czy warto mieć dzieci .czy nie. Poza faktem genetycznym dzieci uczą nas doświadczenia rzeczywistości w inny sposób. Pokazują nam świat, którego we dwójkę nie jesteśmy w stanie zobaczyć. Mamy przy dzieciach większą odwagę do transgresji. Wchodzimy do miejsc, które byśmy ominęli , bo są przeznaczone dla dzieci. Dzieci uczą nas doświadczenia głębokiej miłości i więzi, radości z prostych rzeczy. Często dzieci tak niewiele potrzebują do szczęścia. Miłość do dzieci jest dobrem a dzieci są społecznym dobrem. Kochajcie siebie nawzajem ,aby wasze dzieci dorastały w miłości. Miłość jest czymś pięknym. Nie tylko do dzieci ale i do ojca waszych dzieci. Dziecko powinno być darem z miłości i tylko dla tych, których miłość jest szczera i prawdziwa.

Kiedy myślę o związkach- bliskiej relacji widzę przed sobą przemoc. Tak właśnie sugerują mi media. Związki to przemoc. Pzemoc w wykonaniu mężczyzny bo mężczyzna to zło. Warto podzielić ten świat na dwa światy: Patologiczny Zwykły Oba te światy łącza się. Jednak w Polsce nagminnie piszę się o przemocy jakby nie było normalności. Czytając komentarze odnosimy wrażenie, że każdy kto jest w związku to jest ofiarą. Serio! To jest demonizacja rzeczywistości, codzienności. Agresja wobec płci jest spoko. Kobieta morderczyni na pewno miała powód a facet morderca to gnój. Podobnie jest z postrzeganiem zdrady: Jak kobieta zdradza to znaczy, że facet beznadziejny i nie traktował jej jak księżniczki. Definicja PRZEMOCY DOMOWEJ: Przemoc domowa (przemoc w rodzinie) – zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny, mąż, żona lub inna osoba wspólnie zamieszkująca lub gospodarująca próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego partnera, dzieci, rodziców, dziadków, teściów itp., używając przewagi fizycznej, gróźb, szantażu, w celu … Nie wiem skąd ale ta definicja mnie na swój sposob bawi. Niestety wiele osób nie zna definicji przemocy domowej. Jak już wspominałam feminizm i przemoc to sprzedajne towary podobnie jak nieudane relacje. Przemoc jest od wieków, od stuleci. Każdy z nas jej doświadczył. Teraz głośno jest o Evan Rachel Wood, ktora…

„Koronapanika” to można powiedzieć nowe zaburzenie wynikające z obecnej, nowej sytuacji. Jest to kryzys społeczeństwa. Spoleczeństwo podzieiło się bo każdy próbuje jakoś radzić sobie z sytuacją. Sama odczuwam „koronapikę” zwłaszcza, że jestem osobą skłonną do paniki. Koronawirus najpierw był w Chinach potem już Racibórz, Baborów, blisko nas. Życie musi toczyć się dalej. Nie jest to łatwe. Jest coraz trudniej ale dowołanie w niczym nie pomoże. Oto kilka rad Weź tabletki na uspokojenie zwłaszcza jeśli masz skłonności do paniki ale nie tylko Dbaj o higienię w pracy, w domu. Najlepiej po pracy idź pod prysznic. Zachowuj ostrożność na każdym kroku Szukaj możliwości pracy zdalnej Dbaj o odporność : Jedz vitaminę D i inne prpdukty wspomagające Staraj się żyć tak jak dotychczas Dbaj o relacje z bliskimi i z otoczenie, wspierajcie się wspólnie Pamiętaj, że nie każda grypa czy przeziębienie to koronawirus Słuchaj ludzi mądrzejszych od Ciebie Nie narzekaj Nie ulegaj wiadomościom. Nie wierz we wszystko co piszą. Nabierz dystansu do informacji. Spróbuj zaakceptować obecną sytuację Nie bój się nosić maseczek. W Chinach robią to od zaawsze! Nie mieszaj sytuacji COVID-19 z Polityką. Ta sytuacja jest trudna dla wielu krajów. Myj ręce często. Porozmawiaj z ludźmi, którzy stykają się w pracy z…

Singielek jest pełno. Pięknie głoszą, że samotność jest spoko , lepsza niż bycie w toksycznym związku. Czym w ich mniemaniu jest toksyczny związek? One są przecież świete i co najważniejsze nie są toksyczne. Jak już wspominałam kobiety mają w głowie syndrom. Chorobę, której nie da się nazwać. Jest to choroba „bycia ofiarą”. Trzeba być ofiarą aby mieć jakąś wartość. Jeśli jesteś nieatrakcyjna musisz sobie to jakoś uzasadnić. Zwalanie winy na facetów jest wręcz idealne. Odrzuciła zaloty potencjalnych kandydatów. Dlaczego? Przecież ona jest pępkiem świata Ona jest cudem więc nie może być z byle kim Ja osobiście głosiłam feministyczne farmazony dlatego bo byłam sama i nieszczęśliwa. Czułam się brzydka i pytałam co ze mną nie tak. Wtedy te feministyczne głosy ratowały mnie. Najgorsze w tym jest, że nie widziałam winy w sobie. Kobiety to istoty, które nie widzą winy w sobie. System nauczył je, że mają być ofiarami bo tylko tak mogą coś osiągnąć. Już samo mówienie o samotności świadczy, że ta osoba jest w depresji, lekkiej frustracji. Chce udowodnić światu, że tak nie jest. Olga Bończyk nie pasuje do tego przykładu gdyż jest rozwódką. Nie wiadomo dlaczego. Znów mamy cudowny obraz pseudowyzwolonej kobiety. https://www.pomponik.pl/plotki/news-olga-bonczyk-niczego-nie-zaluje,nId,4702367,nPack,2?fbclid=IwAR3B8ZURsQRhtkczGymgm4gwYNpQm4cpiVT53H76h2SkciITmtFFU5N99yg#utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=chrome Rozwód dziś to dobry biznes zwłaszcza…

Często podkreślam,że nie jestem wrogiem feminizmu ale wszystiego co przekracza granice. Dziś po raz kolejny przekonałam się,że nie można mówić swojego zdania na głos. Tak wyglądają współczesne dyskusje. Kiedy piszę swoją opinię na dany temat zostaję atakowana mimo,że owa opinia nie jest kierowana bezpośrednio do osoby. W moim kierunku za to może paść na danej grupie nawet szantaż i multum słów. Zapytałam tylko kobiety: Czy one są niewinne? Tak właśnie kobiety reagują na inne kobiety , które mają inne zdanie niezgodne z nimi. W ciągu godziny zostałam obrażona, shejtowana i wyzwana od najgorszych bo stwierdziłam,że robienie z siebie ofiary jest słabe. Jedna z kobiet zaszantażowała mnie. Po czym stwierdziła,że jestem zerem. Moja wolność słowa kontra wolność słowa innych kobiet. Art. 191. Zmuszanie do określonego zachowania, zaniechania lub znoszenia Dz.U.2019.0.1950 t.j. – Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny§ 1. Kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia,podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.§ 1a. Tej samej karze podlega, kto w celu określonym w § 1 stosuje przemoc innego rodzaju uporczywie lub w sposób istotnie utrudniający innej osobie korzystanie z zajmowanego lokalu mieszkalnego.§ 2. Jeżeli sprawca działa w sposób…

Co mi Panie dasz? Adam Sztaba rozwalił system na ten trudny czas. Dając na ukojenie tabletkę zwaną muzyką. Zrobił to profesjonalnie. Czuć az ciary. Miło chwalić utalentowanych Panów. Jak widać w teledysku wojna płci jest złudzeniem bo złączy się mężczyzna i kobieta to takie cuda powstają. To jest po prostu SZTOS.

Nikt nie pyta naszych rodziców czy są szczęśliwi? Jakie były ich marzenia i jak życie ich dobiło. Niestety. My pokolenie 1980-1985 czujemy na sobie konsekwencje decyzji naszych rodzioców. Rodzina to ciężki temat. Nasi rodzice są też ludźmi w więkdszości są zamknięci w sobie i nie lubią się nam zwierzać. Oni swoje przeszli i nie lubią z nami czyli dziećmi rozmawiać. Moja mama jest trudnym przypadkiem. Ciężko mi się z nią skomunikować. Empatia wobec swoich bliskich jest najtrudniejsza. Spotkałam niedawno moją znajomą ze studiów i powiedziała, że po studiach dostrzegła też wady w swojej rodzinie. My jako dzieci nie możemy zbyt wiele z tym zrobić bo dorośli nie chcą nas słuchać. Chcą mieć nad nami kontrolę. Nad naszym życiem sugerując, że bez nich nie damy sobie rady! Nasze decyzje zazwyczaj ich zdaniem są złe (Czy oni nigdy nie popełnili błędów?). Szkoda, że my potem jako dzieci próbujemy żyć według ich schematu zamiast być szczęsliwi. Różnica pokoleń. Przede wszystkim. My wychowujemy się w tych czasach ich były inne. Uważają,że to co my widzimy to jest w naszych głowach. Niestety. Komunikacja z rodzicami jest trudna zwłaszcza kiedy jesteś na nich skazana/skazany. Każdy powinien żyć swoim życiem. Niestety w Polsce to niemożliwe. Czekam na…

Niedawno obchodziliśmy najbardziej depresyjny dzień w roku. Jednak warto zastanowić się nad depresją i Facebookiem. Psychologia Pozytwna znajduje wytlumaczenie wszalakich zachowań. Depresja dziś stała się modna. Każdy z nas miewa „stany depresyjne” jednak sama depresja, taka prawdziwa bywa bardzo niebezpieczna. Może doprowadzić do śmierci. Pozytywnym aspektem Facebooka jest, że ludzie czują się mniej samotni. Mówię tu stricte o ludziach samotnych, opuszczonych, którzy nie mają na kim polegać. Depresja ma wiele twarzy. Była nawet taka kampania „twarze depresji” dlatego często zarzuca się,że jak ktoś dodaje dużo postłów to ma depresję. Zapominamy,że wielu ludzi pracuje na Facebooku, dba o reklamę swojej firmy it. Facebook to narzędzie do reklamy. Często widzę ludzi, którzy dodają typowe pozytywne myśli i wtedy wyczuwam, że mają stany depresyjne. Takie posty typu „ Zostawił cię ale jesteś super, to jego/jej strata „Nie warto płakać bo warto żyć” „Rozpoczynaj dzień z radością, najlepiej ciesz się cały czas” Żyjemy w czasach gdzie ogólnie chwali się narcyzm. Jest ogromny kult narcyzmu. Facebook ma wiele wad ale jedną z nich poza pochwałą narcyzmu jest życie w hipokryzji. Dlatego nie jestem fanką umieszczania zdjęć z ukochaną i monitorowania każdego momentu twojego życia z ukochanym. Temu też poświęcę osobny wpis. Warto zapytać czym jest…