Szczerze o relacjach

Wielki szacunek mam do tego trunku stworzonego przez farmaceutę za najnowszą reklamę. Reklamę, która pokazuje ważną rolę w wychowaniu córeczki. Reklama ma w sobie dawkę tajemniczości bo nie wie,y czy ojciec wyjeżdża bo pracuje czy też dziecko jest dzieckiem rozwodu. Reklama pasuje do obu tych sytuacji. Ojciec ma dostarczyć tajemniczy list do świętego Mikołaja. Według pierwszych scen w reklamie ojciec dziewczynki jest rybakiem. Reklama we wspaniały sposób pokazuje zmęczenie współczesnego mężczyzny. Pokazuje ile on jest w stanie zrobić dla swojego dziecka. Z socjologicznego punktu widzenia to reklama dedykowana ojcom. Dla ojców. Przedstawia ojców jako ważnych członków rodziny a coreczka cichutko tęskni za ojcem. W Polsce niestety rola ojca jest nieważna. Taki jest system niestety. Zapomnieliśmy w tym wszystkim czym jest rodzina. Dziś rodzina jest traktowana jako coś gorszego. Coś nieistotnego bo każdy chce być wiecznym dzieckiem. Odpowiedzialność to kluczowe słowo, które przeszło metamorfozę. Warto zapytać kim jest ojciec? Jaką rolę spełnia ojciec a jaką matka. Moim zdaniem najlepszym lekarstwem dla wszystkich dzieci jest miłość rodziców. To pierwszy prezent dostaje dziecko. W tych czasach to unikat. Ojciec w tym kraju nie ma wychowywać. Kiedy w normalnym społeczeństwie rola ojca jest na równi z matką. Matka i ojciec są rodzicami tak samo….

Czym jest ginocentryzm? W XXI wieku jest wszechobecny w kulturze, która traktuje kobiety jako ofiary. Mężczyzna jeśli jest ofiarą to na pewno coś z nim jest nie tak. Przykład z wczoraj. Zaczęłam oglądać serial „Żywioły Saszy” – „Ogień” na podstawie powieści Katarzyny Bondy. Oczywiście psychopatą musi być mężczyzna a jakże. Jeszcze mieszkający z matką. W kulturze samotnych matek powinno to być raczej dla nich negatywnym sygnałem. W serialu są właśnie dwa ciekawe fragmenty. Jednym z nich jest ten kiedy Adam przychodzi do dziewczyny. Przynosi jej kwiaty, stroi się. Okazuje się,że nie są sami. Przyprowadziła kolegów, którzy czytają miłośny liścik. Po chwili ona z pogardą mówi: „Zostaw Go to niedorozwój. On z matką mieszka”. Po czym jego koledzy zaczynają nim gardzić i poniżają choć nie zrobił nic złego. Według kobiecej kultury to okrutne mieszkać z matką ( Żyjemy w kulturze samotnych matek więc taki synek powinien być ideałem). Tak postrzegamy ludzi. Myślisz inaczej więc jesteś niedorozwojem. Mieszkasz z matką. Często podkreślam, że postrzegamy ludzi tylko na powierzchni kompletnie nie znając ich. GINOCENTRYZM w Polsce jest mało znany. To w skrócie koncentracja na płci żeńskiej i umniejszanie wartości mężczyzn. Drugim ciekwaym fragmentem serialu jest fakt, że Sasza ma jechać do Łodzi bo…

W internecie nie ma kompetentych źródeł na temat przemocy. postanowiłam przedłużyć mój cykl. Dlatego, że to temat rzeka. Temat wykorzystywany notorycznie w POLITYCE. Nikogo nie obchodzą zdrowe relacje. Wszystkie kobiety, które rzekomo biorą „przemocowych facetów” – Takie sytuacje są czy one są święte? Dlaczego kobiety nie lubią być krytykowane. Potrafią atakować i wyzywać w internecie (Ale one nie są przemocowe) .Ostatnio usłyszałam, że jestem żałosna. Chciałam zwrócić uwagę na pewne aspekty: Przemoc nie ma definicji w ogóle, która może być wartościowa. Pisałam pracę magisterską na temat przemocy. I był to trudny temat bo słowo przemoc jest bardzo modne, łatwo manipulować używając słowa przemoc. Kobiety są agresywniejsze od mężczyzn. Czego dowodzą badania. Tak – Dowodem są strajki, poniżania w necie. Jak ktoś daje wiarygodne źródła to jest ZŁY. Ale czy istnieją wiaryygodne źródła? Statystyki muszą pasować zawsze jednej ze stron. To po prostu manipulacja. Czym jest płeć? Płeć — zespół cech o charakterze struktur i funkcji pozwalających na sklasyfikowanie organizmów na męskie i żeńskie. W odniesieniu do organizmów płci męskiej stosuje się określenia mężczyzna i samiec, a w odniesieniu do organizmów płci żeńskiej: kobieta i samica odpowiednio dla ludzi  i zwierząt. Statystyki są wymyślone. Nie ma na nie dowodu. Nikt nie ma na to danych! Poza tym zgłoszenie…

Amerykańskie kino a zwłaszcza HBO karmi się festiwalami z męską przemocą. Paradoksalnie to amerykańskie pokazuje życie. Chcemy zyć w Polsce według tych schematów. Nie podobały mi się „Wielkie Kłamstewka” ale teraz piszę o serialu „Od Nowa” z Nicole Kidman i Hugh Grantem i zastanawiam się dlaczego kino boi się sytuacji odwrotnej. Wyjątkiem była chyba „Zaginiona Dziewczyna” z Benem Affleckiem gdzie kobieta okazała się być psychopatką. Co mnie zastanawia? Sama przyznam, że dobrze się ogląda kiedy kobieta staje się ofiarą. Tylko czy rzeczywiście postać grana przez Kidman (Grace Fraser) jest ofiarą. Moim zdaniem nie. Jest córeczką bogatego Tatusia, prawnika. Wybrała psychologię i ewidentnie tworzy projekcję. Nie potrafię rozpoznać w jakim nurcie pracuje. Bardzo podoba mi się postać Eleny. Fajnie zgrane jak bohaterka delikatnie atakuje Grace swoim zachowaniem. Tymczasem nie podoba mi się jej stosunek do męża w obliczu tej sytuacji. W ciągu jednej chwili bohaterka odkochuje się w swoim mężu. Nie twierdzę,że jest święty ale przecież jest jeszcze domniemanie niewinności. Najbardziej w tym wszystkim Grace znęca się nad synem. Nie potrafi nawet z nim porozmawiać. „Od nowa” to kolejny przykład dramatu kobiety, rzekomej ofiary. Zamordowano kochankę męża? i co teraz? Zwolniono go , lekarza przez jeden romans. Tu nie chodzi o…

Zaraz dostanę multum haseł, że przecież ojcowie to zło. Macica należy do mnie. Skoro tak to zanim podejmiecie decyzję o aborcji zapytajcie ojca czy nie chciałby tatusiować. Pięknie zostało to pokazane w serialu „Zakochani po uszy” kiedy matka dziecka po prostu oddaje dziecko po porodzie ojcu. Jak widać można. Prawda. Zaraz większość kobiet będzie oburzonych. Jak to? No właśnie tak. Nie chcesz opiekować się dzieckiem to oddaj je ojcu. Fakt dziecko to nie własność. Tylko, że w tym kraju własność Uprawnienia właściciela Właściciel ma prawo do posiadania rzeczy, korzystania z rzeczy, używania rzeczy, pobierania z niej pożytków (naturalnych – płody, oraz cywilnych – np. czynsz najmu, dzierżawy), pobierania z rzeczy innych dochodów, zużycia i przetworzenia rzeczy, a nawet jej zniszczenia. Rozporządzanie rzeczą Przez rozporządzanie rzeczą należy rozumieć uprawnienia do wyzbycia się własności (np. przeniesienie, zrzeczenie, czy rozrządzenie na wypadek śmierci) i do obciążenia rzeczy poprzez ustanowienie ograniczonego prawa rzeczowego, np. zastaw, hipoteka lub poprzez dokonanie czynności – zobowiązań dotyczących rzeczy o skutkach obligacyjnych tj. oddanie w dzierżawę, najem. Przeniesienie własności Do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości wystarczy umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy (np. umowa sprzedaży, zamiany lub darowizny). Do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej tylko co do gatunku…

Mało kto nazywa rzecz po imieniu bo przecież w tych czasach to norma. Normą jest, że dzieci chowają się bez rodziców a ojciec to nie rodzina. DDSM- Czyli dorosłe dziecko samotnej matki- Tak nazwałam syndrom, który dotyka te dzieci. Nazwa jest stworzona przeze mnie na podstawie wiedzy, którą chętnie zbadam. Zbyt wiele uwagi poświęca się DDA i innym przypadkom. Na szczegłólną uwagę zasługują synowie dorosłych matek. Znam taki przykład gdyż kiedyś spotykałam się przez trzy miesiące z chłopakiem o syndromie DDSM. Znam kilka takich przypadków z autopsji. Pamietam, że ten mój ex miał kompleks ojca. Matka – bizneswoman przedstawiła mu ojca jako nieroba. Co było powodem rozwodu. Skoro ojciec był nierobem mój ex nazwijmy go X miał z tym olbrzymi problem. Strasznie chciał zarabiać dużo pieniędzy. To akurat był pozytyw jednak widziałam, że chciał wyjść ze strefy bycia jak ojciec. Był jednak zaradny ale jeśli chodzi o relacje to był w tym kompletnie nieudolny. Najlepsze ,że jego siostra jest osobą , która ma męża i dzieci i także funkcjouje normalnie. Nazwijmy rzecz po imieniu: samotne macierzyństwo jest patologią społeczną w naszym kraju. Nieobecny ojciec musi być zły nawet jeśli jest ojcem , ktoremu zależy na dzieciach. Rozstania to zawsze trudny…

Lubię słuchać języka francuskiego. Ostatnio trafiłam na serial Netfliks z 2018 roku pt. „Plan na miłość”. Jest to serial o miłości i przyjaźni na bardzo wysokim poziomie. O tym za czym teraz najbardziej tęsknimy: wspólne wyjścia, spotkania. Serial miał za zadanie zadziałać dla mnie terapeutycznie. Kiedyś byłam w Paryżu ale była to bardziej kolonia, obóz. Rzeczywiście przetrwanie w Paryżu z małą ilością pieniędzy było niezbyt łatwe bo jak wiadomo Paryż to jeden z najdroższych miast Europy. Mamy trzy przyjaciółki. Powiedzmy, że główną jest urzędniczka Elsa(Zita Hanriot), którą polubiłam najmniej. moimi faworytkami są Charlotte (Sabrina Ouzani) i Milou vel Emily (Josephine Drai). Milou jest narzeczoną brata Charlotte. Wszyscy poza Elsą mieszkają w jednej kamienicy. Brat Charlotte jest lekarzem, Antoine to przyzwoity fajny koleś. Cała ekipa jest taka, że chcielibyśmy sami dołączyć do takiej paki. Charlotte jest najbardziej szalona ale kocha gościa z ekipy czyli Matieu. Elsa też była zakochana w niejakim Maxie ale ten dał jej kosza. Dlatego Charlotte wynajmuje na pocieszenie dla Elsy faceta do towarzystwa. I tu zaczyna się cały problem. Cala fabuła jest świetnie rozegrana. To jeden z lepszych romantycznych komedii jakie dane mi było widzieć. W otoczce Paryż. Miłość. Jest i kyzys miłości ale szybko mija kiedy…

Przyznam, że kobiety, które mam na mysli pisząc ten artykuł są pozbawione sumienia. Mają zawyżone wr ęcz narcytyczne poczucie wartości. Kiedy obserwujemy Facebooka oglądamy jak idealny marketing mają samotne matki Polki. Potrafią manipulować otoczeniem. Kto nie uwierzy takiej aktorce kiedy powie, że jej mąż ją bił? No kto? Wie, kiedy zgrywać ofiarę. Z drugiej strony większość instytucji jej tylko pobłażą bo jest matką. W czasach Starożytnych istotne bylo wychowanie przez ojców. Ojciec- mężczyzna był kimś istotnym. Dziś jest po prostu NIKIM. Najlepiej gdyby szanowne matki do spłodzenia w ogóle ojców nie potrzebowały (No ale jakiś frajer musi płacić alimenty). Dziecko- Istota , która mało wie o życiu. Uczy się go patrząc na wzorce. Samotna Matka Polka- Zawsze jest biedna bo ma dzieci, Jest ofiarą bo ma dzieci. Jest taka biedna bo ma dzieci. Jest samotna (Ale jakiś biały rycerz się zawsze znajdzie). Bycie samotną matką jest na pewno winą faceta chociaz takiej „samotnej matce: państwo przyznaje ulgi. Takie ulgi, że pracować nie musi i żadnych ambicji mieć nie musi. Pamiętajcie! Dzieci to w tych czasach biznes. Współczesne kobiety nie znają uczuć prawdziwej miłości, szacunku do ojca swoich dzieci. Nie mają szacunku do uczuć innych. Najczęściej to one cierpią na narcyzm….

Zaczęłam oglądać serial „Valeria”. Opowieść o tytułowej bohaterce i jej trzech różnorodnych przyjaciółkach. Każda ma inną osobowość i pragnienia. Serial jest napedzany przez seks. Całkiem przyjemnie ogląda się erotyczne sceny. W kręgu przyjaciółek nie brakuje zakompleksionej lesbijki i zakochanej w swoim koledze z pracy Carmen. Mamy też Lolę, ktora sypia z żonatym szefem Carmen o imieniu Sergio. Wyzwolona Lola to w głębi duszy samotna Lola. Z Valerią mam jedną wspólną rzecz a mianowicie pragnienie by napisać w koncu powieść na normalnych warunkach. Pragnienie zawodowego spełnienia, które frustruje mnie od lat. Zawodowo ciągle czuję jakbym była na początku drogi. Ciągle jakaś taka niepewna i niepełna. Dlatego ten serial pod tym względem jest terapeutyczny. Jak zwykle są to kompletnie inne osobowiości. Tak, widać, że wzorowano się tu na „Seksie w wielkim mieście” Generalnie wiedzie nim filozofia, że jak mężżczyzna nie jest dobry w łóżku to niech spada. Serial ogląda się bardzo przyjemnie. Mimo wszystko nie jest to słodka komedia romantyczna. Dla mnie to dramat. Dramat Loli, której matka wybiera karierę a dzieci pozostawia ojcu. Dlatego Lola nie szuka trwałej relacji. Val też ma dziwny dom bo uważana była za dziwoląga. Z kolei Narea to lesbijka, która ma pracę u rodziców. Nie potrafi…

Aborcja– czyli usunięcie ciąży to kolejny bardzo kontrowersyjny temat. No i kto powinie decydować. Kobieta bo rodzi lub nie rodzi. Jak ktoś nie chce rodzić to nie musi. Zgadzam się,że takie powinno być prawo. Decydować powinni oboje rodzice a nie tylko kobieta. Bez mężczyzny raczej trudno zostać zapłodnioną. Płodność to temat bardzo kontrowersyjny. Do kogo należy płodność? Kiedyś do rodziny. Dzis już nie- Płodność należy do kobiet. Na studiach miałam przedmiot BIOETYKA. W ogóle dużo było tej etyki. Aborcja jest tematem zbyt intymnym. Zbyt osobistym by nadawać mu czarno-bialy kolor. Nie jestem w tej sytuacji po ani jednej ze stron. Żyjemy w czasach gdzie życie ludzkie przestało mieć jakiekolwiek znaczenie. Nieważne czy od poczęcia. Człowiek dorosły też staje się ofiarą systemu. Rodzicielstwo dziś wydaje się być aktem pozbawionym uczuć i emocji. Kiedyś dzieci byly najważniejsze. Dzis dzieci rodszą się w związkach bez oczekiwań. Rodzą się bo kobiety chcą być matkami. Porzucają mężczyzn gdyż niektórz mężczyźni służą do bycia „poczekalniami” do prawdziwej miłości. O tym poświęcę więcej wpisów wkrótce. Czym jest aborcja? W WIkipedii znajdziemy: Aborcja abortus lub abortio„poronienie, wywołanie poronienia”) – zamierzone zakończenie ciąży w wyniku interwencji zewnętrznej, np. działań lekarskich w j. łacińskim abortus provocatus. Przeważnie w efekcie dochodzi do śmierci zarodka lub płodu….