Szczerze o relacjach

Istnieją na tym świecie tabletki, które postawią nas na nogi. Niestety krótkotrwale, niestety. Co to znaczy dobrze się czuć? Postanowiłam zrobić przemeblowanie w pokoju i w końcu mój pokój jest podzielony na studio. Ale to jutro wam pokażę.

Maturę jakoś zdałam. Poszłam na studia. Teraz maturę zdaje mój siostrzeniec. To jest temat z polskiego, matury 2024 nie ukrywam, że bliski. Dlatego ja postanowię się w nią zagłębić. Zacznijmy od tego czym są relacje? Relacja z ludźmi jest na każdym kroku, w Internecie, w sklepie, w pracy. Relacja jest. O tym czy będzie to inny wymiar relacji decydują ludzie, którzy się spotkają. Pierwsze nasze relacje są z naszymi rodzicami i to oni nam je pokazują. My się uczymy na ich podstawie. Przynajmniej dążymy do tego także by z nimi mieć dobre relacje. Relacje kształtują nas przez całe życie. Budujemy je.To nie jest odkrycie kiedy napiszę, że sami tworzymy je także w Internecie.Co sprawia, że chcemy kogoś poznać bardziej? Co sprawia, że w relacjach jest nam tak trudno. Niektórych ludzi spotykamy na chwilę a inni zostają w nim dłużej. Jedni się oddalają. Inni wciąż są obok ale czegoś nam zazdroszczą. Relacja jest czymś głębszym, co sprawia, że chcemy mieć tę osobę przy sobie. Szkoła powinna być przede wszystkim miejscem uczenia dobrych relacji. Miejscem gdzie możemy budować swoje relacje także te złe. Szkoła to potencjalnie miejsce gdzie powinniśmy wyrzucić nasze wszelkie smutki. Dziś mamy pokolenie, które nie zna świata bez Internetu….

Kiedy dziesięć lat temu wydałam powieść „Level Empire” myślałam, że stanie się ona bestsellerem. Moja bohaterka daleka jest od Laury z powieści Blanki. Moja bohaterka jest brzydka ale daleko jej do „Brzyduli” . Moja bohaterka ma zaniżone poczucie wartości z powodu swojej brzydoty. Poznaje dwóch mężczyzn Antoine , który jest tajemniczy i prawdopodobnie cierpi na schizofrenię. Kolejnym jest Michael Tochman, cwaniak, syn bogacza skrywający sekrety. W tym wszystkim Sybilla, mieszanka ojca, doktra nauk biologicznych na Katholiek Universiait Leuven i matki, niespełnionej gwiazdy Hollywood. Tymczasem mamy bohaterkę Laurę Biel. Niebrzydka w tej roli aktorka Anna Maria Sieklucka. Zaczęłam oglądać przypadkiem. Zaczęłam oglądając , próbując przypisać to do jakiegoś gatunku. Pierwsze sceny Massimo „przelatuje” swoją narzeczoną. Biorą ślub. Przyjaciółka Laury Olga nie ukrywa swoich seksualnych upodobań i zjada śmietanę z klatki swojego Nacho czy jak mu tam. Massimo (Michel Morroe) zgrywa na twardziela , szefa mafii . Kobieta poślubiła faceta a już mu pyskuje : Nie jestem meblem by mi ktoś mówił co mam robić- Mówi do swojego męża. No cóż. Skoro uważa, że traktuje ją jak mebel to po co ślub? zastanawiam się czy film zakwalifikować do taniego pornola. CZy naprawdę populizm tego pragnie? Dzieło sztuki nie istnieje. Istnieje za to…