Szczerze o relacjach

https://patronite.pl/annlove Kiedy szłam z przyjaciółmi do kina nie spodziewałam się co mnie czeka. Zastanawiałam czy jestem feministką i czy do szczęścia kobiety potrzebny jest facet. „Barbie” jest jednak filmem terapeutycznym. Kto z nas nie bawił się lalkami Barbie? Moja pierwsza lalka Barbie miała sztywne, półdługie włosy, w kolorze dziwnego, brudnego blondu. Nosiła błękitną, w kolorze jej oczu mini spódniczkę. Ken zaś miał brązowe włosy i nosił fioletowy t-schirt i czarne spodnie. Mieszkali w różowym domku i mieli białe Ferrari. Każda z nas marzyła by być Barbie. Żyjemy w kulturze gdzie świat lalki tej zmienił rzeczywistość. Żyjemy dziś w kulturze bez tajemnic. Wszystko już było. Na początku naszej historii widzimy dziewczynki , które bawią się lalkami- dziećmi. Mają być przyszłymi matkami. Po chwili do ich świata przybywa feministka Barbie. Piękna, blondynka, stereotypowa Barbie. Kobiety mogą stać się kim chcą dzięki Ruth Handler. W Barbielandzie lalka w ciąży zostaje wycofana. W Barbielandzie rządzą kobiety. Mężczyźni im służą. Panowie nie będą raczej zadowoleni choć sami skrycie marzą aby mieć taką lalkę, swoją. W obecnych czasach namnożyło się ludzi, którzy stali się żywymi Kenami a kobiety Barbie. Istnieje lalki powodowało też kompleksy. Figura lalki jest perfekcyjna, doskonała. Każda ma doskonałe stroje i doskonałe życie,…

Zaczęłam oglądać kolejny sezon Valerii , niestety. Nie chcę pisać o serialu ale o samej postaci. Nasze bohaterki są bardzo puste. Wszystko mają podane do stołu a pisarka pisze o swojej miłości do Victora. Facet wygląda jak z reklamy, taka hiszpańska uroda modela. W czasie trwania serialu nasza bohaterka dalej jest pusta i myśli tylko jak opisać swoją miłość a raczej sex, któy jak za sprawą czarodziejskiej różdżki zamienia się w miłość. Serio, pokażcie mi faceta, który ma miliony i po tygodniu znajomości wyznaje miłość kobiecie, która w swojej powieści opisuje swoją miłość do innego faceta! Pokażcie bo taki ktoś to unikat. Jeśli ktoś za szybko wyznaje miłość to też podejrzane. Jednak w dzisiejszych czasach nie spotkałam faceta, który by w takim tempie jak w tym serialu wyznawał miłość. Chyba serio zamieszkam w Hiszpanii. Tylko tam, ten gorący temperament sprawi, że Hiszpan zakocha się we mnie. Cud, miód i orzeszki! Jadę do Espanii!Miałam okazję być w Madrycie i Barcelonie i wspomnianej w serialu Asturii. Ona i jej przyjaciółki są infantylne. Ich jedynym problemem jest kto z kim, gdzie i kiedy. Jeśli tak widzi się literaturę współczesną to już dramat. Autorką książki na podstawie której nakręcono serial jest Elisabeth Benvet. Przyznam,…

Nie chcę pisać o samym filmie chociaż myślałam, że będzie gorszy. W przeciwieństwie do 365 dni ma morał, ciekawą bohaterkę i w ogóle jest opowiedzianą historią. Przede wszystkim zawiera morał. Bardzo zresztą ciekawy. Na początku filmu główna bohaterka pyta nas kobiety ile jesteśmy warte, za ile można nas kupić. Już widzę te odpowiedzi: Mnie kupić nie można, znam swoją wartość. Instagram jest pełen dziewcząt, które marzą o lepszym świecie. Nie jest to nic nowego bo każdy człowiek marzy o lepszym świecie. Jest to znane od wieków. W filmie pada ciekawa teza. Kiedy dziewczyna powie ci komplement robi ci się miło ale jednak kiedy slyszysz komplement od faceta to czujesz się wyjątkowa. Mamy tu bohaterki krwiste i pełne werwy, każda ma jakąś historię. Mamy tu córeczkę i jej mamusię. Bezwzględną mamę, która sprzedaje swoją córeczkę za pieniądze. Przedsiębiorcza matka i córka, która idzie w ślady matki. Mamy tu sceny sexu , który w Bibli jest symbolem zła. Hedonizm, kapitalistyczny hedonizm, puste ściany otoczone złotem. Wszystko co można kupić. Bogactwo totalne i przepych totalny. Po prostu można oszaleć. W tym wszystkim mężczyźni. W filmie zaznaczone jest, ze kobiety robią to z wyboru jak nasza bohaterka Emi, Dorta i Marianka. Oczywiście nie wszystkie….

Postanowiłam obejrzeć dwie wersje filmu. Jessica Biel i Elisabeth Olsen walczą o zbudowanie postaci Candy. Jednak nie piszę tu o roli i samym serialu ale tematyki, którą porusza. To nie przypadek, że daję tem wpis 13 czerwca. Cała ta historia miała miejsce 13 czerwca 1980 roku czyli czterdzieści trzy lata temu. Tym wpisem chce zastanowić się nad pojęciem zdrady. Czym ona jest? Samo morderstwo jakiego dopuściła się Candy jest okrutne i niewyobrażalne. Z drugiej zaś strony zrobila to w obronie własnej co nadal nie usprawiedliwia czynu. Ameryka , lata osiemdziesiąte, prezydentem jest Ronald Reagan. 40 prezydent W Disneyowskiej Candy możemy zobaczyć bardziej postać Betty. Jest to postać dość lękliwa, niezbyt atrakcyjna a mimo to też dopuściła się zdrady. Jest to kobieta specyficzna. Obsesyjnie oddana mężowi, która potrzebuje dzieci by kimś się opiekować.Jest to osoba histroniczna. Candy to jej totalne przeciwieństwo. Candy to kobieta przebojowa, która zawsze ma to czego chce, chce romansu to go maa. To ona ustala zasady. Obok ma męża, troskliwego i oddanego jej.ama Betty nie pasuje do towarzystwa przebojowych kobiet przy kościele. SĄD NAD CANDY Skupmy się jednak na sądzie nad Candy. Każdy sąd wydaje wyroki. Bez wątpienia inna sprawa jest kiedy ktoś nas atakuje- Musimy się…

O polskim systemie można pisać na okrągło. Niestety zbyt wielu ludziom żyje się w nim dobrze. Polski system krzywdzi. Warto zadać pytanie czy istniałby system, który nie krzywdzi? Uwielbiam serial PATI. „Skazana” nie zrobiła na mnie takiego wrażenia. Nasza bohaterka idealnie pokazuje polski system. Pati- Kiedy ją poznajemy myślimy, że jest matką Natalii i Natana. Po chwili okazuje się, że to ich starsza siostra. Ich matka niestety ma mało z matki.Jest zagubiona, uzależniona i potrzebuje terapii. To typowa patologiczna prostytutka, uzależniona od wszystkiego od czego można uzależnionym być. Opiekuńcza Pati pracuje w gastro a zakochany w niej Krystian zrobi dla niej wszystko. Pati jest matką nie tylko dla rodzeństwa ale też dla swojej matki. Już w tej fazie system ma gdzieś rodzinę Pati. Ważne, że jest matka. Ważne, że jest siostra. Co się będziemy martwić? Mama umiera i Pati rozpoczyna batalię o rodzeństwo. Państwo jako państwo uważa, że dzieci trzeba natychmiast oddać do adopcji. Teraz się budzi i nagle odbiera te dzieci. Nasza bohaterka jest nietuzinkowa. Zaradna. Konkretna. Ciężko nie lubić Pati patrząc jak przygląda się swojej biednej matce. Z czasem Pati wpada w desperację. Dokonuje aktu sprawiedliwości na mordercy swej matki. Serial porusza pod każdym względem Znowu mamy nieczuły…

W ten weekend miałam okazję być na imprezie u przyjaciółki. Oblewaliśmy jej dyplom. Oficjalnie została psychoterapetką. Postanowiliśmy obejrzeć „iIdiokrację”. Czyli film o świecie, który już jest tylko nie w tak ekstremalnym wydaniu. Trwa ekseryment wojskowy. Żołnierz i prostytutka zostają poddani hibernacji na rok. Budzą się w niezanym nikomu świecie…złożonym z idiotów. Powstało to wskutek tego, że inteligentni ludzie nie chcieli się rozmnażać. Kiedy oglądamy film wydaje się on zabawny. Człowiek inteligentny wśród głupców. To już jest rzeczywistość. yjemy w czasach gdzie autorytetami są uczestniczy eksperymentów, telewizyjnych show typu „Hotel Paradaise”. Prymitywni , szarzy ludzie zostają milionerami chociaż ich potrzeby są całkiem przeciętne. CZY ISTNIEJE SAMODZIELNE MYŚLENIE? Samodzielnie myśleć to znaczy wyzbyć się informacji ze świata, przeszłości i przyszłości i wiele innych czynników. Obudzić się w stworzonym przez swoją głowę świecie. Świecie, który jeszcze można zmienić. W takim świecie zostaniemy uznani za szaleńców. Współcześnie ludzie chcą by inni myśleli za nich. Wielkie rzeczy rodzą się z lenistwa a nie z geniuszu. Za bardzo też lubimy „szukać geniuszy” wokół gydyż poza byciem geniuszem muszą być sprzyjające warunki i środowisko. Nasi bohaterowie są mądrzy. Nasz bohater trafia do więzienia ponieważ nie ma dowodu. Zyskuje pseudonim NOT SURE. Zostaje panem ministrem NOT SURE a…

UWIERZCIE TEN WPIS NIE POWSTAŁ Z ZAZDROŚCI BO MNIE NIE DRUKUJĄ INNE WYDAWNICTWA Wydałam książki co wyszły bez echa. Nigdy nie pisałam dla literackiej sławy. 15 lat temu a nawet więcej miałam okazję żyć w środowisku literatury polskiej. Dlatego teraz mam pseudonim „literackiej ladacznicy”. Polska literatura nie odrobiła lekcji z rzeczywistości. Ciągle jest poważna, smętna i ciągle dotyczy historii przesiedleń, II wojny światowej. Wciąz jest monotonna i bez przesłania. Współczesna poezja to powielanie tych samych nazwisk, które konserwują się wzajemnie w wydawnictwach. Literatura wciąż ma kompleksy kiedy na literackim spotkaniu chłopak się żal, że sorry muszę pracować by być pisać. Dawno mnie na spotkaniach autorskich nie było ale nadal uważa, że jest to żenujące gdyż pisarz musi się upokorzyć. Napisałem książkę, ach jestem taki wspaniały. Potem kult i łechtanie literackiego ego. Skoro napisałeś/ napisałaś książkę to znaczy, że jest cool ale musi ona być : W tym tle nawet Blanka Lipińska wydaje się konserwatywna podobnie jak stale nazwisko, bezpieczne czyli Mróz, który urósł do miana polskiego Stephena Kinga. Literatura polska to wieczne chwalenie stałych nazwisk, lęk przed krytyką. Lęk przed tym, że coś może wyjść autentycznie poza schemat. POLSKIE POLAKÓW KOMPLEKSY O BYCIU MĄDRYM Nie piszesz o historii, wojnie to…

Znam ludzi, którzy nie mają social mediów. Ich życie jednak ani trochę szczęśliwsze od mojego. Nikt z nas nie jest święty, nawet ja czasami chcę się wybieli. Jednak potrafię przyznać się do błędów. Często wiele mnie to kosztuje ale jednak. Żyjemy w kraju gdzie nienawiść jest głównym źródłem komunikacji. Komunikacja praktycznie nie istnieje. Staliśmy się robotami jak przewidział to Lem. Nie warto oczekiwać miłości, tego, że ktoś cię pokocha. Bo kto ma cię pokochać? Ktoś może chcieć z tobą być ale zmieni zdanie, nagle. Kiedy ktoś z tobą zrywa m,owi czasem „Kochałem Cię’ . Ktoś kto jest w swoim świecie botem nie potrafi kochać. To, że ktoś mówi kocham nie znaczy, że tak jest. Jako ludzkość potrafimy krzywdzić. Krzywdzenie wydaje się prostsze i wynika z braku wiedzy o swoich uczuciach. Uczucia są przykrywane nałogami i uzależnieniami. Powiedzmy sobie szczerze w tym świecie nic nie znaczysz, jesteś produktem kapitalizmu. Ludzie nie chcą się naprawiać, wzajemnie uczyć czy rozmawiać o tym co ich boli najbardziej. Komunikacja polega na tym, że dwoje ludzi mowi o tym co czuje i co myśli. Próbują sprawić by było im lepiej i łatwiej. Mogą liczyć na wzajemne wsparcie. Nie ma też szacunku dla ludzi niepełnosprawnych, cierpiących. Kiedy…

Znacie to powiedzenie „przeciwieństwa się przyciągają”. Jest tyle związków ale większość rozwodow jest z powodu „różnicy charaketów”. Osobiście jest to dla mnie słaby powód do rozwodu. Jednak jest to jeden z wielu mitów. Nie istnieją „drugie połówki”. Człowiek rodzi się jeden jedyny. Żyjemy w czasach mitów o związkach i relacjach. Rodziny z dziećmi to idealni klienci. Dlatego większosć biznesów skierowanych jest właśnie do nich. Dzieci – Zawsze będą potrzebować słodyczy, jedzenia, picia i rozrywek. Kiedy ktoś w pobliżu tworzy przedszkole czy bajlandię to ma świadomość, że pojawią siętam klienci. Dlaczego tak ważne dla społeczeństwa jest łączenie się w pary?- Dla rozwoju i prokreacji społeczeństwa. Dzieci od zawsze są i były sacrum. W tej chwili trwają walki o dzieci. Istnienie i rozwój to wciąz wieloraki aspekt. Poznanie drugiej osoby, co to znaczy? Poznanie drugiej osoby może być długą drogą. Opiera się na oglądaniu wspólnych filmów, czytaniu ulubionych książek naszego partnera/ parnerki. Tego co ona lubi lub nie. Odkrywaniu potrzeb drugej osoby. To co wiem teraz chciałabym wiedzieć znacznie wcześniej. Ta osoba to ktoś kto zna nasze słabości i potrafi nas wzmocnić. Nie ma drugiej połówki są ludzie,których łączy wspólna motywacja często na siebie skazani. Miłość to wzajemna relacja oparta na więzi,…

Wielokrotnie pisałam o pracy. Praca jest częścią życia, nasi rodzice wychowali się w innym systemie. Dla nich praca to sacrum. Za coś trzeba żyć, owszem ale trzeba też wiedzieć, że jest mnóstwo sposobów na zarabianie pieniędzy. Kapitalizm poszedł w złym kierunku. Wiecznie trwają kłótnie o rynek pracy czy pracodawcy. Każda partia lubi chwalić się niskim poziomem bezrobocia. Moi rodzice, moja rodzina, rodziny moich przyjaciół i nieprzyjaciół wpaali mi hasło: Pracuj! Nawet mój ex był jednym z tych dla którego praca byla jedyną wartością. Miał obsesję jak moi rodzice. Tymczasem ja Anna Czyrska jestem osobą ambitną. Zawsze chciałam zarabiać na swoich warunkach. Niestety jeśli chodzi o pracę zawsze brałam to co dostałam. Podobnie było z mężczyznami bo wiecie z pracą jest jak z facetem: MUSI GRAĆ najlepie jak jest CHEMIA. O czym marzę? Marzę by pracować z ludźmi, troszczyć się o ich i tak zniszczone relacje. Nasi rodzice zazwyczaj są wykształceni albo nie ale mają pracę. Mieli ją zaraz po studiach. Moja babcia miała nakaz pracy. Tak , żyli w innych czasach. W innej rzeczywistości i uważają, że to nasza wina, że nie ma pracy (Podobnie uważał mój ex, który prowadzi małą firemkę IT i uważą się za znawcę życia). Obsesja…