Szczerze o relacjach

Nie jestem matką i zawsze spotryka mnie krytyka z tej strony: Bezdzietna singielka czyli kobieta niezdarna życiowo. Bezradna, NIKT JEJ NIE CHCE. Biedna Aneczka. w tym świecie jednak wiele rzeczy ma sens. Dziś nie uważam by moje decyzje życiowe były złe. Jednak Marta Wroniszewska to matka trójki dzieci, która żyje w zgodzie z innymi. Tę kobietę cechuje zdolność empatii względem kobiet i mężczyzn. Gdyby ludzie czytali TAKIE KSIĄŻKI to świat byłby piękniejszy. Marta otwiera oczy, niszczy obraz cudownego rodzicielstwa. Żyjemy w czasach sharentingu. Wersow pokazuje jakie to jej życie jest SŁODKIE. Nie tylko ONA. Dziecko to nie tylko 800 plus. Wybory prezydenckie, barwy kampanii pokazują, że POLITYKA TO ZŁO a ludzie chcą zmian. Pokazuje też, że wiara katolicka i wiedza o polityce opiera się na USTAWIE ANTYABORCYJNEJ a imię KAROL w tym zacnym narodzie to świętość. Kobieta powinna rodzić dzieci i najlepiej być DZIEWICĄ. Działać jak automat do którego idą panowie. Reportaże Wroniszewskiej niszczą wiele obrazów. Pokazują też atuty opieki naprzemiennej jak i jej minusy. Kiedy czytałam te historie to na samym początku zastanawiałam się GDZIE JEST TA MATKA W TYM. Dlatego każdą opowieść trzeba czytać do końca. Autorka przenosi nas do historii zarówno matek, które z różnych powodów porzucają…

Serial jest hołdem dla dzieci niepełnosprawnych. Przede wszystkim dla dzieci autystycznych. Sama miałam okazję zajmować się dorastającym chłopcem z autyzmem z miłości do jego ojca. Nigdy nie zapomnę jak goniłam go po Galerii. Jak bardzo pragnęłam wtedy być matką, taką prawdziwą matką tych dzieci. Znosiłam wtedy wiele. Ten film przypomina mi te chwile choć w wielu chwilach byłam tylko jak opiekunka obok. Nie uczestniczyłam w ważnych chwilach typu zapisy do szkoły itd. W końcu byłam tylko dodatkową mamą. Byłam pełna poświęceń i miłości. Serial bardzo dobrze oddaje walkę rodziców. Główna bohaterka uprawia MMA. Dzieli swoje życie pomiędzy walkami w oktagonie a opieką nad dorastającym synkiem ze spektrum autyzmu. W pierwszym odcinku już wiemy, że rodzic słyszy iż z twoim dzieckiem jest „coś nie halo”. To jak obraza dla rodzica. Przecież nie może tak być. Bo przecież dzieci to nasza część. To tak jakby pani pedagog obraziła nas, rodziców. Diagnoza autyzmu czy jakiejkolwiek niepełnosprawności nie jest łatwa. Rodzice odczuwają lęk, frustrację i rozczarowanie. Każdy rodzic wyobraża sobie dziecko jako cudowną istotę. Istotę z nich samych. Kamila Barska musi więc dźwigać brzemię tak jak i inne matki wychowania dziecka, z którym coś nie jest halo. W jednej z pierwszych scen bohaterka wchodzi…

Zaraz dostanę multum haseł, że przecież ojcowie to zło. Macica należy do mnie. Skoro tak to zanim podejmiecie decyzję o aborcji zapytajcie ojca czy nie chciałby tatusiować. Pięknie zostało to pokazane w serialu „Zakochani po uszy” kiedy matka dziecka po prostu oddaje dziecko po porodzie ojcu. Jak widać można. Prawda. Zaraz większość kobiet będzie oburzonych. Jak to? No właśnie tak. Nie chcesz opiekować się dzieckiem to oddaj je ojcu. Fakt dziecko to nie własność. Tylko, że w tym kraju własność Uprawnienia właściciela Właściciel ma prawo do posiadania rzeczy, korzystania z rzeczy, używania rzeczy, pobierania z niej pożytków (naturalnych – płody, oraz cywilnych – np. czynsz najmu, dzierżawy), pobierania z rzeczy innych dochodów, zużycia i przetworzenia rzeczy, a nawet jej zniszczenia. Rozporządzanie rzeczą Przez rozporządzanie rzeczą należy rozumieć uprawnienia do wyzbycia się własności (np. przeniesienie, zrzeczenie, czy rozrządzenie na wypadek śmierci) i do obciążenia rzeczy poprzez ustanowienie ograniczonego prawa rzeczowego, np. zastaw, hipoteka lub poprzez dokonanie czynności – zobowiązań dotyczących rzeczy o skutkach obligacyjnych tj. oddanie w dzierżawę, najem. Przeniesienie własności Do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości wystarczy umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy (np. umowa sprzedaży, zamiany lub darowizny). Do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej tylko co do gatunku…