Szczerze o relacjach

Kazik od dawna już śpiewał, że artyści to prostytutki. Kim jest artysta? Dziś to przede wszystkim człowiek o artystycznym umyśle. Literatura współczesna i poezja sprawia, że ludzie wygrywają Konkursy. Konkursy są w każdej dziedzinie. Problem kultury polega na tym, że kultura musi być poliycznie poprawna a decydują o tym ludzie, którzy się na tym znają. W programie masterchef mamy inny wzgląd na jedzenie gdyż rzeczywiście jurorzy się znają. Jurorzy w poezji znają się na pewnych poetyckich kanonach Sztuka ogólnie wrosła w pewien schemat. Kiedyś bycie artystą było rzeczywiście czymś wyjątkowy, przykład choćby Leonardo da Vinci. Szukając definicji slowa talent…. …. WYBITNE UZDOLNIENIE DO CZEGOŚ Istnieje wiele programów w TV na temat talentu także u dzieci: „MAM TALENT”< „VOICE OF POLAND, KIDS”” MASTERCHEF” i wiele innych tego typu show, które mają pokazać talent. Literatura to taki „szołbiznes”, który chce być Hollywoodem ale wciąż ma kompleksy gdyż jest za bardzo nepotyczny. Nepotyzm w literaturze to nic odkrywczego. Wrzuca się nazwiska propagowane przez wydawnictwa ale o tym innym razem. Talent i szczęście, czy rzeczywiście talent jest powodem do szczęścia? Talent nie daje powodu do szczęścia zwłaszcza, że system edukacji ma gdzieś talent. Wychowano mnie w świecie gdzie bez matematyki, chemii czy fizyki nic…

Wczoraj ogłoszno zwyciężczynię Top Model a niedawno wyniki Masterchefa… Chodzi w nich oto aby z amatorów zrobić kucharzy i modeli. Istnieje mnóstwo takich programów. Wtedy wchodzi się do świata- Lepszego świata opatrzonego grubymi pieniędzmi. Grube pieniądze są wszędzie i nie dla wszystkich. Z pieniędzmi jest tak, że większość ich pragnie. Takie programy dają szansę rozbłysnąć. Wszędzie jest taka możliwość. W każdym świecie jest „polityka Kultury”. W każdej dziedzinie chodzi o wielkie pieniądze. Dziś show-biznes połączył się z lekarzami i światem medycyny, gastronomią itd. Każdy marzy by choć przez chwilę wisieć na billboardzie, mieć swoje 5 minut. Latwo zdobyć sławę kiedy ma się pieniądze. W kapitaliźmie to pieniądze rządzą światem.Nie oszukujmy się- Zawsze rządziły. Artyści pokochali świat Internetu gdzie mogą się promować. Gdzie mają możliwość wolności chociaż w tych czasach wolność to zbyt duże słowo. Wejście w świat poezji i literatury jest trudny. Te światy połączyły się – pisarze robią wszysko by ich powieści sfilmowano i przetłumaczono na wiele języków. Literatuta to: SZARA EMINENCJA SHOW-BIZNESU Szara dlaego, że jeśli już cgodzi o świat filmu to tam też jest kino niezalżne. Z głośnych filmów pamiętam „Wojaczka” z 1999 roku. W Rafała W wcielił się poeta Krzysztof Siwczyk. Film wyreżyserował Lech Majewski. Warto…

Historia „Zero” jest dosyć zbliżona do powstawania „Level Empire”. Tomik „Zero” powstał w Brukseli, stolicy Belgii. Mam jakiś dziwny pociąg do Belgii. Pewnie dlatego, że zawsze ten kraj był mi jednocześnie bliski i daleki. Poznałam tam pewnego chłopaka, którego inicjaly są w tytułach. Można powiedzieć, że tomik ten powstał z nieszczęśliwego zauroczenia. Wiersze w nim zawarte pokazują dwie osoby, które są sbą zauroczone ale nie potrafią wejść w głębie relacji czyli strefę niedostępną dla nikogo poza nimi. Świat nie pozwala im się złączyć z wielu różnych powodów. „Zero” zadaje też jedno z istotnych pytań: Czy za 4,5 miliarda lat będę Cię kochać? To piękne pytanie przekracza myślenie o miłości w jego ludzkim znaczeniu. Mało kto ma czas na myślenie tym ale jak się chce to mozna. Zadajcie to pytanie każdemu z kim chcecie być razem. Ciekawe co Wam odpowie?

Kiedy zaczłęam pisać? Pisałam w wieku nastu lat zeszytowe historie, które dawałam ludziom do czytania. Ludzie z mojego otoczenia pisali recenzje moich zeszytowych powieści. Dodakowo pisałam pamiętniki.Pisanie jest dla mnie jak nałóg podobnie jak słodycze i dobre jedzenie. W wieku dwudziestu lat trafiłam do Wrocławia z małego miasta, Kędzierzyn-Koźle. Artur Burszta miał literackie Biuro vel Biuro Literackie. Gromadził młodych, którzy pisali wiersze. Młodych twórców , którzy chcieli być poetami. Byliśmy młodzi i pragnęliśmy osiągnąć sukces w poezji. Wtedy Warsztaty prowadziła Marta Podgórnik i Jerzy Jarniewicz. https://www.biuroliterackie.pl/biblioteka/debaty/po-warsztatach-3/ Był to czas kiedy nasłuchałam się krytyki, mogłam spojrzeć na swoją twórczość z pokorą. Uczę teraz tego młodych poetów. Poezja jest niewdzięczna i warto czekać na odpowiedni moment . Pierwszy etap miałam gdy napisałam tomik „ZERO”. A teraz po dwunastu latach znowu wróciło. Warto czekać na taki moment. Dlatego to przyjemne uczucie kiedy słyszysz, że laureat NIKE w dziedzinie poezji uczył i Ciebie. Z poezją jest trudno. Musisz to „czuć”. Do mnie poezja wróciła bo na około dwanaście lat się jej wyrzekłam. Jeden z innych laureatów poezji pisał ze mną listy i zawsze tytułował mnie XIĘŻNA co jest dziś moim pseudoninem. W tej chwili piszę powieść. Tytułu nie zdradzę. Jest to powieść o pisaniu…

Wojciech Bonowicz to jeden z moich ulubionych poetów współczesnych. Jednak nie o jego poezji zamierzam dziś pisać. Cytat jest mi bardzo bliski. Chociaż brakuje w nim jeszcze obojętności bo dla połowy świata jesteś obojętną, nikomu nieznaną istotą. Obojętność jest gorsza niż nienawić. w ogóle samo słowo nienawiść jest bardzo okrutne bo jeśli ktoś kogoś nienawidzi to mu źle życzy. Tylko czy naprawdę warto życzyć ludziom źle nawet jeśli ich decyzje nam się nie podobają? Czy warto być dla ludzi dobrym jeśli rzadko kiedy otrzymasz to z powrotem. Często tak jest, że człowiek komuś pomaga ale już nie dostaje tego w zamian. Czym wobec tego jest ta nienawiść? Za co ogólnie nienawidzimy ludzi: Najbardziej za to, że nie widzą świata tak jak my Za to, że nas zdradzają i nie są z nami fair Za to, że nie chcą z nami współpracować Za to,że nie mamy podobnej energii Za to,że nie mamy chemii w relacjach także w życiu zawodowym Za głoszenie innych poglądów Za to,że po prostu są Za to, że ich skrzywdziliśmy lub oni nas Za to,że więcej zarabiają Za to,że są kochani przez innych W większości ludzie nie potrafią nazwać tego co czują. Boją się bo nie mają tzw….