Szczerze o relacjach

Rzecznik: Prace społeczne za utrudnianie dziecku kontaktów z drugim rodzicem – Rzecznik Praw Dziecka (brpd.gov.pl) W końcu coś się dzieje. Dostrzeżono strategię problemów. Zarówno kobiety jak i mężczyźni utrudniają kontakty ale ustalmy, że kobiety robią to częściej. Dlaczego/ Dlatego, że sądy przyznają dzieci im. Mam teraz pytanie do tych kobiet. Marzę o tym by być matką jednocześnie widzę, że jako nie-matki mój kraj mnie nie widzi. Co jest smutne. System należy leczyć od środka. Mam do was kobiety-alienatorki takie pytanie: Kim są ojcowie waszych dzieci? Jeśli oskarżacie ich o przemoc to automatycznie ukazujecie się w lepszym świetle ? Jeśli brałyście Cię ślub to z kim brałyście ślub i z jakich powodów? Dlaczego wasze szczęście jest ważniejsze niż szczęście waszych dzieci? Czy kiedykolwiek kogokolwiek kochałyście? Czy wy byłyście kochane przez waszych rodziców? Dlaczego wchodzicie w relacje dla dzieci? Kara za utrudnienia kontaktów dla wielu kobiet nagle jest problematyczna. Brak szacunku do ojców dzieci staje się normą. Mi chodzi po głowie chodzi pytanie: Jak możecie kochać wasze dzieci skoro nienawidzicie ich ojców? Prawda jest taka, że powstało społeczeństwo niedojrzałe do relacji. Takie dwie osoby niezdolne do relacji tworzą relację. Mają pragnienie posiadania dzieci, co jest piękne. Choć dziś o macierzyństwie pisze się…

Tyle romantyzmu jest w tej piosence. Pięknych uczuć. Transgresji. Tak. Tyle skromności i niezwykłości zarazem. To słowa: PRZYPŁYWY Z prądem przypłynąłeś do mnie Zatrzęsienie Krąży we mnie teraz wszystko Dokąd – nie wiem Czy to normalne jest By z dnia na dzień oszaleć tak Miłość w słowach się nie mieści Dam ciszy grać Trochę peszy mnie ta chwila I raz po raz Chwytam jej bezmiar w dłoń I chowam by, tu miała schron tu miała schron i tyle będzie nas i tyle będzie nas ile w nas światła jest ile w nas światła jest niech reszta z wolna gaśnie z każdą chwilą czuję jak się zmieniam w ciebie raz ten zamęt szarpie nerwy raz mi lepiej Czy to normalne jest By z dnia na dzień oszaleć tak oszaleć tak i tyle będzie nas i tyle będzie nas ile w nas światła jest ile w nas światła jest niech reszta z wolna gaśnie w świecie, którego nie ma w świecie, którego nie ma w świecie, którego nie ma w świecie, którego nie ma w świecie, którego nie ma w świecie, którego nie ma w świecie, którego nie ma w świecie, którego nie ma w świecie, którego nie ma w świecie, którego…

Urodziłam się w Polsce. To prawdziwy pech. Mam 36 lat a zawodowo wciąż raczkuję. Wciąż zaczynam. Pracowałam w pralni, na produkcji, w Agencji Ubezpieczeniowej. Byłam nawet rekruterem IT i opiekunem świetlicy. Nie ominęła mnie praca w DPSie czy w PCK. Były to raczej zawodowe tułaczki. Tam gdzie mnie chcieli to szłam. Potem i tak nie chcieli. Przez dłuższy czas nie z własnego wyboru musiałam żyć na utrzymaniu rodziców. Jak widzę więc „kobiety sukcesu”to szlag mnie trafia. Czuję się niezrozumiana, że nigdzie nie pasuję w kwestii zawodowej. Pracę marzeń mam jak każdy. Potrzebuję stabilności zawodowo-finansowej ale cudowny kraj mój Polska oferuje zasiłki ludziom, którzy na to nie zasługuj. Inni mają klepać biedę. Kraj wyzysku i niewolnictwa gdzie nawet posiadanie pieniędzy nie daje Ci gwarancji zarobków. Nie opłaca się być za dobrym bo ponosisz tylko straty w twoim życiu. Szkoda, że na studiach nmie uczą jak zdobyć pracę i zarobić pieniądze by przetrwać w tym chorym świecie. Dlaczego odważyłam się na ten wpis? Bo mam już dość tego kraju, tego państwa. Bezradność wobec systemu, który nagradza kobiety, że zostały matkami i rozwódkami. Mam dość kraju, który nie szanuje pracy, podwyższa podatki, mam dość tej niesprawiedliwości.

Randki. By doszło do randki coś musi ją spowodować. Najczęściej pierwsze rozmowy. O portalach randkowych będą kolejne wpisy. Jednak jesteśmy już na etapie umawiania się na randkę. Zaraz uznacie, że przecież jest prawdopodobieństwo, że ktoś okaże się psycholem. No pewnie. Takie prawdopodobieństwo jest małe. Poza tym nie każdy psychopata to morderca. Oczywiście najbezpieczniej umówić się w miejscu publicznym. Pierwsza randka nie musi być „wow”. Zazwyczaj nie będzie. Przyjdziecie i sobie pogadacie. Coś zjecie. I kolejny problem kto wtedy płaci? Najlepiej płacić za siebie i zamówić kawę lub wodę. Oto lista cech psychopatów według profesora Roberta Hare’a Swada/powierzchowny urok Przekonanie o własnej wielkości Potrzeba stymulacji/szybkie odczuwanie nudy Patologiczna skłonność kłamstwa Przebiegłość/dar manipulacji Brak wyrzutów sumienia i poczucia winy Płytkość uczuciowa Nieczułość/Brak empatii Pasożytniczy tryb życia Słabe mechanizmy kontroli zachowań Rozwiązłość seksualna Problemy wychowawcze w dzieciństwie Brak realistycznych długoterminowych celów Impulsywność Nieodpowiedzialność Niezdolność do przyjęcia odpowiedzialności za swoje czyny Liczne krótkotrwale związki małżeńskie Popełnianie przestępstw przed osiągnięciem pełnoletności Powrót do więzienia wskutek naruszenia zasad zwolnienia Wszechstronność kryminalna Owy wpis dotyczy kobiet i mężczyzn. Kobiety są psychopatyczne. Nie przywiązywałabym wagi do tych cech gdyż poza ostatnimi każdy z nas w jakimś stopniu je ma. Nie jesteśmy w stanie rozpoznać czy kobieta czy mężczyzna…

Nie spodziewałam się, że w Holandii można stworzyć dobrą komedię romantyczną. Netfliks zaskoczył mnie bardzo pozytywnie bo w „Just say yes” jest to czego oczekuję od dobrej komedii. Mamy oto bohaterkę Lotte (Yolanthe Cabau), która pracuje w Telewizji. Zakochana w swoim facecie Alexie. Mają się pobrać. Wszystko jest pięknie i fajnie ale do ślubu nie dochodzi. Poznajemy Lotte w dość nietypowych okolicznościach. Siedzi na ławce i zwierza się obcemu facetowi, takiemu luzakowi. Przyznam, że motyw ławki jest dla mnie bardzo literacki. On jest słuchaczem. To bardzo terapeutyczne i motyw bardzo rzadki w filmach. Lotte to atrakcyjna dziewczyna ale dopiero Chris wydobywa z niej tę atrakcyjność. Co mi się podoba w tym filmie? Jesteśmy zaskakiwani i do końca nie wiemy jak to się zakończy. Poza tym jest to też film o relacjach między siostrami, które są bardzo różne. To także bliski mi temat gdyż moje relacje z siostrą różnie się układają właśnie poprzez różnice mimo to kochamy się. Podoba mi się to spotkanie dwóch osob na ławce. Ich pozornie luźna rozmowa-terapia, która pozwala naszej bohaterce dostrzec pewne rzeczy. Typowo wyluzowany holender- rozmówca po prostu wymiata bo okazuje się lepszym psychologiem niż niejeden psychologiem. Daje naszej bohaterce zapalić skręta (Real NL) ….

Pamiętam sprawę Katarzyny W, którą żyła cała Polska. Zabójstwo Madzi. Były też głosy, że nikt jej nie pomógł mimo to większość była przeciwnikiem sytuacji. Jak jest dzisiaj? Kobieta morduje dzieci i siebie bo mają je zabrać. Nie znamy sytuacji gdyż jest nakręcana medialnie. Mamy być wrogami owego ojca, ktlory śmiał „zabrać dzieci”. Istnieje instytucja #mmd grupa kobiet wspierana przez Kongres kobiet gdzie kobiety są prymitywne i agresywne. Grupa ta pokazuje, że chodzi w niej o pieniądze i tylko o pieniądze. Dobro dziecka to polityczne narzędzie. #mmd to dowód na to, że Druk 63 bardzo przeszkadza. Tak samo jak ojciec. Druk wprowadza obligatoryjną opiekę naprzemienną KŁAMSTWO Rzecz w tym, że wprowadza ją w ogóle ponieważ pojęcie „opieki naprzemiennej” nie istnieje w kodeksie rodzinnym. Paragraf §1a druku mówi wprost „W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom oraz określić wykonywanie opieki nad dzieckiem w ten sposób, że dziecko będzie mieszkało przemiennie z każdym z rodziców w porównywalnych okresach, z wyjątkiem przypadku, gdy jedno z rodziców zamieszkuje za granicą.”,; Wspólczesna matka gotowa jest zabić dziecko jeśli będzie dane ojcu. W ten sposób #mmd same zapisały na siebie wyrok. Dobre relacje w tym…