Szczerze o relacjach

W czasach kiedy Katarzyna Romanowska święci tryumfy swoim HIS OBBSESSION mamy tu perełkę. Ksiązkę niezwykle cichą, skromną. Najbardziej wciąga język, obrazowy i czuły. W końcu czuć wrażliwość autorki i wiedzę na temat miasta, z którego pochodzi. Historia dzieje się w WOLNYM MIEŚCIE GDAŃSKU. ADAM W HOTELU CONTINENTAL Mamy tutaj gangstera, który mieszka w Hotelu Continental: Hotel Continental w Gdańsku, wybudowany w 1899 roku, był przed wojną największym i najważniejszym polskim hotelem w Wolnym Mieście Gdańsku. Obiekt oferował luksusowe warunki jak na tamte czasy, w tym pokoje wyposażone w telefony. Był to znaczący punkt na mapie miasta, znany z pocztówek reklamujących jego budynek i sale restauracyjne Przychodzi do niego Adela wobec, której nie żywi on uczuć. Za to ona obdarza go miłością. Adela nie jest plastikową lalką ale kobietą szukającą niezależności, która chce wesprzeć rodzinę. Niestety los się do niej nie uśmiecha mimo jej zaradności. Ma ona do spłacenia długi u niejakiego Sikory. Przypomina to nieco moją historię tylko inne czasy. Język jest delikatny, poprawny i naprawdę zawiera ciekawy historyczny zarys. Warto poczytać na wakacjach nad morzem. ADELA SZUKA NIEZALEŻNOŚCI a ADAM walczy z demonami przeszłości i tajemnicą. Czyta się naprawdę przyjemnie.

Telewizja próbuje łączyć ludzi w pary, wymyślając multum eksperymentów. Ostatnio wszedł „Skok na głęboką wodę”- Pary biorą ślub na Wyspie. Wybrani przez psychologów na podstawie SPEED DATINGU dają numery. Sama kiedyś korzystałam ze SPEED DATINGU. Nie kończyło się to jednak ślubem w Tajlandii. Hotel Paradise- TAJLANDIA, Skok na głęboką wodę- Tajlandia. Żyjemy w świecie gdzie podróżowanie stało się najważniejszym aspektem naszego życia. Musimy podróżować bo inaczej wyjdziemy na biedotę a nie ma nic gorszego niż być pariasem. Ludzie wybierani do programu są ustaykowani, wyglądają jak modele. Osoby te są po przejściach. Każdy z nas to przerabiał. „Skok na głęboką wodę” jest o tyle ciekawy czy swatanie z kimś kto do nas „pasuje” na podstsawie wyboru TV ma sens. Czy przebywanie z kimś przez dłuższy czas nie znając tej osoby może sprawić, że pokochamy tego człowieka. Takie programy pokazują, że wciąż chcemy kochać tylko ludzi sukcesu. Ludzi, z którymi możemy podróżować. Ludźmi, którzy będą z nami podróżować po świecie. Będziemy pokazywać im jak nam dobrze razem. To jest cel życia współczesnego człowieka. Niestety. TAKIE PROGRAMY POKAZUJĄ JAK BARDZO JESTEŚMY UPOŚLEDZENI W RELACJACH Z DRUGIM CZŁOWIEKIEM SZUKAMY IDEAŁU, KTORY NIE ISTNIEJE NAWET JEŚLI DOJDZIE DO RELACJI TO Z CZASEM POJAWI SIĘ COŚ…

Zakochać się, jak to pięknie brzmi. „Żona dla Polaka” jest interesującym programem, niestety przypominają one castingi. W tym sezonie mieliśmy pokazane, że konsumpcjonizm wygrywa ale niektórzy dzięki swojej dojrzałości potrafią znaleźć ukojenie. Wczoraj odbył się finał „Żony dla Polaka” taki trochę rolnik szuka żony tylko w Kanadzie. Co tam się podziało? Niestety takie programy nie zmienią rzeczywistości, że jesteśmy dla siebie WIZYTÓWKAMI w marketingu. Mamy być razem i robić kasę by nasze życie było super. KASIA I MATT Jako jedyni naprawdę się trafili. To było fajne. Tu nie ma co komemtować tylko GRATULOWAĆ. WOJTEK I MAGDA- Magda to mega fajna dziewczyna, została trochę dziwnie „wybrana” przez Wojtka, który moim zdaniem miał mega złą energię. Gdyby ktokolwiek się tam zakochał nie czekałby aż tak długo na przylot do POLSKI. Chyba, że było tak jak w przypadku Kasi i Matta ale to wyjątek. Wojtek, syn mamusi, imprezujący i udający, że SZUKA ŻONY. Magda mądra dziewczynka, fajna. Zasługuje na fajnego faceta. DOROTA I….MARCIN- Wiedziałam, że nie wybierze żadnego z tych panów bo najprzystojniejszy w jej uniwersum był Marcin. Jak wiemy zrezygnował z programu. Jednak ona postanowiła spotkać się z nim we Wrocławiu. Bo przystojny, zgadzam się uroda też jest istotna ale Dorota wymarzyła…

Trzeba przyznać, że dla Amerykanów seriale są formą edukacji. To taki naród gdzie kontrast olbrzymich intelektualnych dokonań jest pomiędzy walką o przetrwanie w kraju tak bardzo nieoczywistym. Serial „Bones” jest stary, oglądałam go już dawno a dzięki NETFLIX oglądam po raz kolejny. Doktor Temprence Brennan i Sweeney Booth to para, którą chcemy oglądać. Nie ma się co dziwić, że każda kobieta marzy o takim agencie Boothcie (Jakkolwiek to się odmiemia). Serial stworzony jest inteligentnie, ma klimat słynnego THE OFFICE. Obserwujemy relacje między nimi, ich zmienność. Kolorowe osobowości a to w tle naszej ludzkiej anatomii, źródeł naszej skończoności. Oglądamy kości z perspektywy, bohaterowie patrzą na nie z góry. Ważnym bohaterem w tej historii jest Lance Sweetie i to jego nazwisko. Uroda sprawia, że nie jest traktowany serio. Brennan, która cierpi na autyzm i racjonalizm nie potrafi oddać się miłości. Podoba się mi jak aktorzy w genialny sposób grają twarzą, mimiką. Każdy bohater jest uszyty na miarę. CHCIAŁABYM MIEĆ TAKIE RELACJE W PRACY I nawet poważna doktor Camille Sorayan okazuje się idealną szefową. Poskramia w idealny sposób ich charaktery. Panuje nad nimi i potrafi spojrzeć na to ironicznie. Każdy marzy o takiej pracy, takim zespole wzajemnie się wspierającym. Sweetie, młodziak uczy relacji…

Nie jestem matką mimo to film poruszył mnie bardzo mocno. Coben potrafi. U niego intryga goni intrygę i potem nas zaskakuje. Państwo Green są zgodnym małżeństwem. Ingrid jest z lekarzem pediatrą a Simon prowadzi firmę z bratową Yyvone. Mają trojkę dzieci: syna, niepełnosprawną córkę i zbuntowaną córkę uzależnioną od narkotyków o imieniu Paige. Tu zaczyna się ta historia. Kiedy ojciec znajduje córkę grającą na gitarze ale ona ucieka przed nim. Ojciec bije w twarz Aarona czyli chłopaka Paige. Mamy też Elenę, która prowadzi biuro detekstywiczne ze swoją teściową. Mamy też parkę Asha i Dee Dee, którzy mordują. Historie tych ludzi się łączą. Coben użył wszelkich motywów: Uniwersytet, mobbing, gwałt i inne problemy, których kuliminacją było odnalezienie Paige,postrzelenie Ingrid. Powiązania są obszerne i trzeba oglądać z uwagą. Oglada się to jak grę, w której każda zagadka odkrywa inną zagadkę. Jako widz jesteś manipuloewany by podejrzewać każdego chociaż troszkę, troszeczkę. Ciekawy motyw jest motyw parki detektywow Isaaca i Ruby. On szczupły, czarnoskóry ona nieco grubsza ale ładna. Los ich łączy co jest ciekawym zabiegiem.

Jak powstaje serial? tworzy go multum ludzi. Amerykanka w Paryżu od zawsze wzbudza zainteresowanie. Nasza bohaterka ma oczywiście problemy typu jakiego faceta wybrać, nauczyć się języka czy posprzeczać się szefową. No takie problemy to po prostu raj. Lilly Collins jest ustawiona do końca życia, nie zazdroszczę. Chociaż myślę, że wiele kobiet i dziewcząt chce być jak Emily. Czy to źle? Tym razem przenosi się do Rzymu. Trochę tu , trochę tam to także moje marzenie. Nasza bohaterka jest nieskazitelna. Momentami jest naiwną dziewczynką, w sumie to non stop robi social media i nagrywa. Influencerka. Zajmuje się marketingiem i nie ukrywa, że w sumie to nepotyzm zaprowadził ją w to miejsce. W jednej z serii okazało się, że mamusia trzyma piecze nad firemką. Nic dziwnego, że Emily ma to co chce. Jej świat to po prostu guilty pleasure. A kandydaci? Finanserio Alfie, kucharz z gwiazdką Michelin Gabriel, Włoch Marcello. Do wyboru i do koloru. Każdy z owych kandydatów jest bogaty i ustawiony. Zazwyczaj są bogaci z rodziny ale też sami dorobili. W świecie naszej E są jednak rysy gdyż tak naprawdę nie oddziela życia prywatnego od pracy. Mimo to chociaż raz każda z nas chciałaby żyć życiem Emily. Prawdziwa szczęściara, życie…

Hotel Paradise to rzekomo upadek ludzkości i symbol konsumpcji. Filipiny, a jakże darmowa podróż sponsorowana przez TVN. Jest to jedyny słuszny argument wystąpienia w HP. Poza tym chwilowa sława i wzrost lajków na INSTAGRAMIE. AA i zapomniałabym dodać: TERAPIA OD TELEFONÓW I WIEŚCI ZE ŚWIATA GDYŻ BOHATEROWIE POZBAWIENI SĄ WSZELKICH INFORMACJI. Przypomina to obóz dla dzieci gdzie muszą wytrzeźwieć. To kolejna zaleta HOTELU i jest to trzeci argument ZA. Raj ma więc same plusy. Moją faworytką jest kompletnie niepasująca Wiktoria. Dziewczynka skromna, płaczka. Każde HP ma swoje płaczki. W tym sezonie czuć, że nikt nikogo nie kocha. Milan czyli klasyczny maminsynek o IQ 10 ma największe powodzenie u dziewcząt. Intryguje swoimi blond włoskami. Jest i Kubuś pracujący w szpitalu wysoki chłopak, niebrzydki ale jednak nie lubię takich chłopców nawet jeśli są farmaceutami. Milan otwarcie przyznaje, że nie czyta książek. Mimo wszystko darzę tych ludzi sympatią. Staram się nikogo nie hejtować. Wiemy jednak, że tu liczą się dramy. Na moje oko wiadomo raczej, że wygra to Agata i Kuba. Kiedy nie masz przy sobie informacji ze świata to szukasz atrakcji. Mieliśmy też „czarną owcę” w postaci piłkarza Andrzeja i femme fatale Oliwkę. DO TAKICH PROGRAMÓW IDZIE SIĘ PO ZABAWĘ I POPULARNOŚĆ….

Pierwszy odcinek drugiego sezonu ujdzie. Jest musicalowo, dostojnie. Na bogato. Jan Paweł Adamczewski jedzie wraz z rodziną do Turcji, na zaproszenie. Turecki świat pokazuje im pół Polka pół Turczynka, ktora stwierdza, że w sumie Aniela musi uważać czy chce klepać biedę czy chce być bogata bo miłość to tylko miłość przecież. Ona sama jest mieszanką, która według Jana Pawła nie może zaistnieć. Jedzie stereotypami i współczesnymi problemami, ktore znane są w Polsce od wiekow. Jeśli Turcja to i kebab. Dlatego nie rozumiem tej kebabowej śmierci chyba, że sformułowanie „umrzeć za kebaba”. trochę gubię się w tych innych postaciach. Pomocnik kowala czyli Maciej nie umie czytać i szuka kogoś kto mu przeczyta kartkę z pozdrowieniami od Anieli. Spodziewa się miłosnego wyznania, świntuszenia dostaje zwykłe pozdrowienia. 2 odcinek póki co mnie przerósł ale zamierzam obejrzeć do końca. Rozczarowuje mnie także BRESLAU. Jakby za bardzo nie wiedzili o czym ma być ten serial. Dlatego odpuściłam recenzję. Momentami serial 1670 ciągnie się i goni absurdy, które w sumie są zgodne z prawdą. Postacie oczywiście na plus, w pełni oddają polskie społeczeństwo. Polski prymitywzm, zaprzeczanie i absurdy. Pogoń za władzą, statusem, wszelkie problemy naszego kraju. Momentami jest śmiesznie momentami żenująco. CDN

Pati powróciła a raczej wyszła z więzienia. Co czuje? Co może czuć? Już nie jest tą samą Pati. Jest smutna, refleksyjna i zadumana. Pełna marzeń. Z pragnieniem nowego życia. Czekający na nią Krystian jedzie za granicę do pracy. Ona jedzie do starej znajomej i chce wrócić do pracy ale niestety…No tu się jej dziwię. Zostaje wyzwana od dzieciobójczyń. Kiedy zostaje wywalona przez syna znajomej z dawbnych lat jedzie do Gdyni. Tymczasem Krystian jedzie w poszukiwaniu pracy, czekają tam na niego kumple ale nie ma dla niego pracy co jest też nieco naciągane. Ma on swoj busik gdzie może nocować. Zatrzymuje się w lesie. Spotyka samotną kobietę mieszkającą w domu, która proponuje mu pomoc. Kolejny aspekt: Zaufanie do obcego faceta, Norwegia czy gdzie on tam wyjechał jest tak bezpieczna, że obca kobieta zaryewa do Krystiana. Motyw nieco naciągany ale chodzi o dylemat i czy Krystian zdradzi Pati? Dziewczyna nocuje w tanim hostelu. wcześniej idzie do Urzędu Pracy i niestety w filmach nie potrafią ukazać rzeczywistości Urzędu. Tym razem Urząd jest stary a to raczej dobrze wyglądające budynki. Pani w rejestracji musi zarejestrować by doszło do spotkania z pośredniakiem. Wiadomo jednak o co chodzi. Chodzi oto aby ukazać, że system źle działa…

kto słyszał historię Darii relugi? Młodej, pięknej dziewczyny ten wie, że mordercy nigdy nie znaleziono. Policja popełniła błędy. Sobczak zainteresowała się tą historią dziewczyny i faktem, że Polska policja jak zwykle uznała zaginięcie dziewczyny za nic istotnego. Takich historii jest niestety więcej. Bardzo podoba mi sie język Sobczak. Jest bardzo schludny, jasny i zawiera sporo wiedzy o kryminalistyce, psychologii itd. Bohaterką jest Nela Soba, która kocha biegać. Jest młoda, rozpoczyna studia. Zaczyna nowe życie. Dostała się na studia medyczne. Jest szczęśliwą i fajną dziewczynką pełną miłości i do świata. Moja mama nigdy nie pozwalała mi samej poruszać się po lesie jako dziewczynki. Zawsze powtarzała, że tam MOŻE CZAIĆ SIĘ ZŁO. To były lata dziewięćdziesiąte. Park Oliwski to miejsce pełne tajemnic. Raz w życiu byłam w tym Parku i wiem, że jest piękny i kusi nie tylko miłośników przyrody. Nie zgadzam się z teorią Z ARCHIWUM X iż tej tabliczki nie napisał morderca. Ta ocena jest zbyt pochopna. W książce oczywiście dużo rzeczy jest fikcyjnych tak jak i postacie. „Błękit” to opowieść o tym, że jesteśmy bezradni wobec ludzi. Jak bardzo powinniśmy dbać o nasze bezpieczeństwo. Miałam to szczęście, że moja rodzina dbała o mnie i zawsze mogłam na nich liczyć…