Szczerze o relacjach

Czym jest Zdrowie Psychiczne? POROZMAWIAJMY O ZDROWIU PSYCHICZNYM ARTYSTÓW CZY UCZESTNIKÓW REALITY SHOW I KAŻDEGO Z NAS+ PTYŚ (youtube.com) Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zdrowie psychiczne to dobrostan fizyczny, psychiczny i społeczny człowieka, a także zdolność do rozwoju i samorealizacji. Pojęcia użyte w tej definicji mają szerokie znaczenia. Ich rozumienie jest subiektywne, uwarunkowane kulturowo i środowiskowo. Artyści są to osoby specyficzne. Zazwyczaj dotknięci różnymi problemami, chorobami. Poezja dla wielu jest rodzajem schizofrenii. Życie polega na radzeniu sobie z problemami. Artyści czyli osoby wrażliwe ale to też jest STEREOTYP. Wszak poeta jest w pewnym znaczeniu „Człowiekiem wrażliwym”. NIENAWIŚĆ DO OSÓB, KTÓRYCH NIE ZNAMY ALBO ZNAMY Hejt jest zapewne czynnikiem, który zaniża poczucie własnej wartości. Wszechobecny w szkole, Internecie. Nienawidzę Cię ale nawet nie wiem za co. Przemoc jest wszechobecna wszędzie. Zdrowie psychiczne człowieka to najważniejsza rzecz. Inni ludzie często są odpowiedzialni za niszczenie drugiego człowieka. Ja byłam tak jak 16 letnia Julia nękana od podstawówki. Uznawano mnie za dziwoląga. Miałam wrażenie, że nigdzie nie pasuję. Byłam pośmiewiskiem. Bito mnie. Nauczyciele i wychowawcy tego nie dostrzegali. Nauczyciele również niszczyli mnie. Moja mama walczyła o mnie. Walczyła i chodziła do dyrektora. Minęło tyle lat i wciąż by czuć się lepszymi upokarzamy innych. Mnie upokorzono…

Kiedy się z kimś kłócimy lubimy mówić „Ty jesteś niedojrzały”. To jedno z takich oskarżeń, które ma sprawić, że poczujemy się źle. Czy ja jestem dojrzała? Raczej nie choć zależy jak na to spojrzeć. DOJRZAŁOŚĆ rozumiemy zazwyczaj jako samodzielność. Jest to bardzo mylne postrzeganie. Dla innych jestem dojrzala a dla innych nie, A co myślę o sobie? Myślę, że jestem gdzieś pomiędzy ale jakoś nie płaczę z powodu. Z powodu, że ktoś widzi we mnie niedojrzałą osobę…Nie chcemy widzieć szczęśliwych ludzi a dojrzałych. Czy nie lepiej być szczęśliwym? Przytoczę fragmenty wywiadu z Piotrem K.Olesiem pt. „Płynna dojrzałość” https://przekroj.org/swiat-ludzie/plynna-dojrzalosc/ Czasem trzeba podejmować w życiu odważne decyzje, nie zawsze zgodne z tym, czego oczekują od nas inni. O wyborach mniej i bardziej odpowiedzialnych opowiada prof. Piotr K. Oleś, psycholog osobowości. Pyta Aleksandra Pezda. Aleksandra Pezda: W oscarowym filmie Thomasa Vinterberga Na rauszu dojrzali mężczyźni topią w alkoholu tęsknotę za młodością. Rzecz nie w tym, że nie mogą patrzeć na siebie w lustrze. Oni tęsknią za samymi sobą z przeszłości – za utraconą energią, porzuconymi ambicjami, za tą cudowną perspektywą, że jeszcze wszystko jest możliwe. Odkrywamy z nimi na nowo, jak dużą cenę płacimy za dojrzałość. Piotr K. Oleś: W gruncie rzeczy dojrzałość wymaga właśnie tego – świadomości, że z wieloma relacjami i rzeczami trzeba się będzie w życiu rozstać. Jestem przy tym jednak zwolennikiem tezy, że ludzkie życie podlega zasadzie ciągłości. To by oznaczało, że nawet w dojrzałym wieku pozostajemy…