W Polsce nie ma dobrych Konkursów Literackich, taka jest prawda. Ostatnio w ogóle jest posucha. Jednak mówimy tu o antologii prozy, ktora powinna zwalać z nóg. Zbiór nazwisk plus muzyka pop w wykonaniu muzycznych wyjadaczy. I co? To nie jest hejt bo teraz wszędzie zarzuca hejt a konstruktywna krytyka. Wiecie, że jest coś takiego jak syndrom wypalenia. Autorzy cierpią na jeszcze jeden SYNDROM czyli syndrom swojego nazwiska. Co sprawia, że cokolowiek napiszą ich nazwisko powie : NIE KRYTYKUJ MNIE. Wydaje się mi, że WYDAWNICTWO WIELKA LITERA wyszłoby lepiej gdyby zrobiło KONKURS, porządny i obiektywny. Niestety, idźmy na łatwiznę. Weźmy nazwiska i zróbmy to. Mam wrażenie, że autorzy męczyli się strasznie pisząc to. Nie wiem czy losowio dobierali piosenki do opowiadań ale jak dla mnie nie czuć nawet, że opowiadania mają cokolwiek wspólnego z piosenkami. Żulczyk trzyma się swojego ulubionego tematu czyli uzależnień. Zero zaskoczenia, Most Poniatowskiego, samobójstwa, dragi. Oklepane jak nic. Dawid Podsiadło:Zakładam kurtkę, wychodzę bokiemNie będę czekać tak jak przed rokiemMuzyka cichnie, już jestem w windzieZa długo w sobie karmiłem fikcję Tekst pochodzi z https://www.tekstowo.pl/piosenka,dawid_podsiadlo__kaska_sochacka,mosty.html Co myślę o samej piosence? Słowa są dosyć płaskie. To typowe piosenki, przyjemne i niezbyt wybitne. Trochę tzw. smędzenie aromatyzowane dźwiękami. Piszący mega się męczyli,…
