W polskim kinie nie lubimy słodzić. Nie lubimy oj nie lubimy. Mamy tu historię takie true crime. Jednak na samym początku wiemy co mniej więcej zmieniono. Warto przypomnieć sobie tę historię. Najkrwawszy napad w historii Polski. „Zabójcy strzelali im w tył głowy” – Wiadomości (onet.pl) Sobota, 3 marca 2001 r. Bank ma być otwarty od godz. 9.00 do 13.00. Kasjerki nie spodziewają się, że chwilę po przyjściu do pracy będą bezskutecznie błagały o litość, a później zginą od strzałów w tył głowy. Ich ciała znaleziono po godz. 18.00, sprawcy uciekli osiem godzin wcześniej. Mamy tu typową bitwę Tadeusza Gadacza, wydalonego ze służby funkcjonariusza policja kontra ochroniarz Kacper Surmiak, młody ochroniarz, który walczy o siostrę. Gadacz jako był ubek musi odkupić swoje winy i ma 14 dni na rozwiązanie sprawy. Towarzyszy mu Aleksandra Janicka, młoda policjantka. Oczywiście bardzo łatwo odkrywa winnych ale bez dowodu nie może nic zrobić. My też odkrywamy życie ochroniarza, walczący o siostrę, próbuje wszelkich sposobów by przetrwać. Czy nadano mu ludzką twarz? Nie wiem, bo nie jest ludzkim zabicie czterech osób w imię pieniędzy. Jakkolwiek żyjemy w czasach gdzie morderców się usprawiedliwia albo próbuje zrozumieć. Scenografia, odpowiednie oświetlenie wprowadzają nas w inną epokę. W czasy, za którymi tęsknimy najbardziej….