Szczerze o relacjach

Stwórz program randkowy w telewizji czyli o B&B LOVE. Kolejna reklama czy program pozwalający podejmować dojrzałe decyzje? – Szczerze o relacjach (annlove.pl) POROZMAWIAJMY O RANDKOWYCH REALITY-SHOW B&B LOVE – YouTube Każdy program randkowy pokazuje nam ilu nas jest SAMYCH Na świecie. Ludzi albo po rozwodach, po przejściach albo z negatywnymi doświadczeniami w relacjach. Każdy z nas marzy o miłości i podróżowaniu. Najlepiej jeden bilet aby zwiedzić cały świat. Bohaterowie programu są dobrani dobrze. Mamy starsze kobitki po przejściach Renatę, która mieszka na Kalabrii i w Niemczech oraz Martę z Sycylii. Zaczynam od tych pań gdyż to typowe starsze panie: Atrakcyjne, zadbane, które zapragnęły sobie zamieszkać za granicą. Marta wyrzuciła jednego faceta bo zaproponował jej łóżko. Nie znamy sytuacji ale była to upragniona przez widzów drama. Po czym przyjechał do niej Piotr, który robi wycieczki do Tajlandii. Chemia jest i wspólne doświadczenia. Tymczasem Wojtek na Zanzibarze ma wybór pomiędzy śmiałą i seksowną Natalią a dosyć nieśmiałą Kateryną. W Gruzji zaś Klemens poznaje coraz bardziej Klaudię. A do Reni dołączył typowy kierowca Tira ale sportowiec o imieniu Marek. Ten kto oferuje Ci mieszkanie…No i w sumie wygląda ok. Niestety nie wiemy jaka ta osoba będzie poza programem. Jak wiadomo telewizja sprawia, że…

The Perfect Couple: Nicole Kidman, Liev Schreiber and Cast on That Dance Sequence (youtube.com) Greer Garrison Winbury to symbol sukcesu, amerykański sen . Po raz kolejny stwierdzam, że gdybym urodziła się w USA to miałabym piękny dom, idealnego męża i tyle pieniędzy. Amerykanie potrafią ukazywać ten świat bogatych. Wciąż ludzka psychika ciągnie do świata gdzie wszystko wolno. Bycie pisarką w tym kraju pozwoli Ci być tak bogatą, że masz dom przy plaży. Typowa american family przypomina sektę gdzie ludzie wciąż walczą o status. Walczą zazwyczaj na wszelkie sposoby. Rodzina to taka władza, mała lub większa sekta gdzie przynależysz i od tych wyżej w hierarchii zależy kim jesteś. Zależy do jakiej rodziny wchodzisz. Rodzina Winbury do najmilszych rodzin nie należy. Mają jednak władzę także w policji a tu morderstwo. Ofiarą jest przyjaciółka panny młodej, Influencerka Merrit Monaco. Tag jest mężem tej kobiety sukcesu. Dla świata uchodzą za idealną parę. Już samo słowo „idealna” już burzy nasz obraz owej pary. Wiadomo, że podobnie jak w paradokumentach coś się wydarzy. Coś co zniszczy ów ideał. Amelia Sacks to młode dziewczę, ma być żoną syna rodu Winbury o imieniu Benjij. Relacje Amelii z teściową nie są zbyt przyjemne. Tudzież czepia się jej ,że ta…

Zapraszam kochani. Mem musi być kulturalny i związany z literaturą. Ma mnie wyśmiewać. Zabrania się używania niestosownych memów naruszających regulamin czyli związanych np. z seksem czy innymi tematami. Memy mogą być także po angielsku.

Hotel Paradise 9. edycja. Lista wszystkich uczestników z 1. odcinka – TVN Każda edycja Hotelu Paradaise jest różnorodna. Przedstawianie postaci odbyło się jakiś czas temu. Same młodziaki. Chłopcy jeszcze nie mężczyźni. Za co lubię Hotel Paradaise? panuje tam klimat przysłowiowego raju, klimat nieco kolonijnych zabaw. Tak, jako dziecko jeździłam na obozy i działały one na podobnej zasadzie. Tym razem zmianą jest też fakt, że najlepiej wykupić platformę MAX. I polecam bo można oglądać dużo innych seriali czy filmów. Choćby „Cormoran Strike”, można obejrzeć też „Obsesję” czy „Anatomię Upadku” i wiele fajnego kina czy seriali. Tym razem też producenci wymyślili POJEDYNKI. Bitwę o uczucia i powroty czyli HP zamienia się w grę. Moim zdaniem bohaterowie są za młodzi póki co i ta edycja przypomina przedszkole. Znowu mamy WIETNAM. Wielka willa i obce sobie osoby, które z czasem mają stać się sobie bliskie. Ludzie dobierani są podobieństwem charakteru czy wyglądu do ludzi z poprzednich edycji. Pewne zachowania się powtarzają. BĘDZIE OSTRO! | HOTEL PARADISE 9 – 26 sierpnia w SIÓDEMCE! (youtube.com) Pozostanę wierna idei, że udział w Hotelu jest programem narcystycznym. Jest rodzajem reklamy/marketingu. Mało kto wierzy, że ktoś spotyka tam miłość. Optymistycznym fakt jest jednak związek Dominiki i Kuby z HP8….

Historie kobiet w związkach zazwyczaj są smutne. Partner był toksyczny, stosował przemoc. Związek powinien być mimo wszystko źródłem dobrego życia. Wszyscy znamy historie kobiet po rozstaniach. PO rozstaniu kobieta staje się silniejsza, przechodzi kryzysy i szuka pocieszenia. Dlaczego tak to działa? Na pewno kobiety traktują rozstanie jako stratę dla partnera. Jednak w moim przypadku poczułam, że straciłam na wartości. Była rozpacz, depresja, stany lękowe. Lęk oprzed wyjściem z domu. Płakałam. Zostałam zraniona. Nie tylko ja. Wiedziałam, że muszę to pokonać. Wiedziałam, że zasługuję na kogoś kto mnie doceni. Kto pokocha mnie i tu i teraz. Tu i teraz kocham siebie na tyle by wiedzieć, że jako singielka jestem równie zajebista. Wiedzieć, że miłość i facet jak ma być to będzie. Wiedzieć, że jestem wartościowa. Otaczam się mężczyznami, czasami na nich ponarzekam jednak ich bardzo uwielbiam. Nie czuję hejtu do facetów. Kocham ich i wspieram na każdym kroku. Jednak rozstanie sprawiło, że jestem dziś tutaj. Być może rozstanie jest motywacją. Zapewne chcemy udowodnić sobie, że nasz ex mylił się co do nas. że nie jesteśmy takie beznadziejne jak on nas widział. Ogólnie jeśli żyjemy w relacji, która ściąga nas na dół to warto się zastanowić. Dwie osoby, które są ze sobą…

Kościół i Seks to dwa największe problemy społeczne. Żyjemy w czasach kiedy kobieta walczy z byciem dobrą, poczciwą żoną i matką a pragnieniami seksualnymi. Jest to temat bezpieczny i zawsze na czasie. Pierwszy zarzut to okładka. Można tu było postarać się bardziej zważywszy na wciągający tytuł. Niestety grafika nie powala ale wiadomo najważniejsza jest treść. Na co zwraca uwagę autorka? Jest słuchaczką problemów kobiet i bardzo dobrze rozumie ich postawy. Widzi blokady, które w naszych głowach stosuje Kościół. Masz być grzeczna i czekać na tego jedynego księcia z bajki, katuj się z facetem nawet jak jesteś nieszczęśliwa. Blokady kobiet sprawiają, że żyją one zdominowane przez mężczyzn, których pragnienia seksualne są ważniejsze od pragnień kobiet. Podoba mi się, że autorka zwraca uwagę na to staromodne myślenie, że kobieta nie może czuć przyjemności seksualnej. Pamiętam jak poznałam kiedyś pewnego poetę, byłam pełnoletnia. Poszliśmy do jego domu a ja potem byłam naga i spięta jak kamień. Właśnie wtedy walczyły w mojej głowie poglądy, że muszę być grzeczną dziewczynką bo Bóg mnie nie pokocha. Nawet jeśli czułam się miło w towarzystwie tego faceta to jednak blokada ciała wygrała. Byłam przerażonym dzieckiem, które chce tego próbować ale też bardzo się boi dotyku i boi się…

Na Netflixie film pojawiał się mi przypadkiem. Dopiero po powrocie do Polski postanowiłam go obejrzeć. Majka, Agata i Gosia to trzy przyjaciółki. Majka jest wdową z dwójką dorosłych dzieci. Córka właśnie się rozwodzi i mama pomaga jej także w wychowaniu dzieci. Prowadzą oni cukiernię. Jeśli dobrze przyjrzyjcie się sytuacji życiowej Agnieszki Suchory to zobaczycie, że ona również jest wdową po Krzysztofie Kowalewskim. Także jej postać zbudowana jest na jej życiu. Podobnie jest z postacią Agatki, która jest bezdzietną weganką. Czyli tak jak i prywatnie Edyta Olszówka. Czyli medytująca i nieszczęśliwie zakochana w Rafale, który no nie jest zbyt dobrym kandydatem na męża i partnera. Wykorzystuje on bowiem naiwność Agatki. Przełomowym momentem okazuje się śmierć Gosi. Wtedy Agata upija się z rozpaczy a jej przyjaciółka jedzie w góry by zaopiekować się pieskiem. I motyw znany nam w „Holiday” polega na tym, że zamieniają się swoimi życiami. Oto Agata przejmuje dzieci i cukiernię a Majka szuka spokoju w górach poznając przy okazji Pawła- pszczelarza sąsiada Agaty. Kobiety zaczynają żyć swoimi życiami i okazuje sie, że obie znajdują to czego pragnęły. Cukiernia ma problemy, matka żyje w stresie chcąc dogodzić wszystkim. Córka Kamila chce by mama sprzedała cukiernie podobnie jak syn i zaczęła…

Kiedy myślimy o relacji dwóch osób zazwyczaj chcemy słyszeć piękne historie jak miłość się zaczęła. Kilka lat temu przeczytałam artykuł, że moje pokolenie chce żyć na poziomie wyystarczająco dobrym czyli żeby było co jeść, gdzie mieszkać. Żeby była jakaś stabilizacja. Większość moich znajomych jest w takich związkach. Nie są one złe, czy gorsze. Nie oceniam. Po prostu dwie osoby godzą się na życie ze sobą. Ludzie często idealizują związki. No z reguły ludzie nie lubią rozmawiać o swoich problemach. Często będąc w związku zakładamy, że osoba jest naszą własnością. Nie dajemy jej wolności, jesteś mój/moja. Nikt z nas nie jest niczyją własnością. Deklaracja małżeństwa brzmi właśnie jak bycie własnością. Zresztą nawet wieczory kawalerskie/panieńskie to taka ostatnia impreza przed uwięzieniem w relacji. Takie uwięzienie niektórym się podoba. Małżeństwo tak jak i rozwód oznaczają dziś prestiż. Jakby zdefiniować więc związek „good enough”.

Kiedy się z kimś kłócimy lubimy mówić „Ty jesteś niedojrzały”. To jedno z takich oskarżeń, które ma sprawić, że poczujemy się źle. Czy ja jestem dojrzała? Raczej nie choć zależy jak na to spojrzeć. DOJRZAŁOŚĆ rozumiemy zazwyczaj jako samodzielność. Jest to bardzo mylne postrzeganie. Dla innych jestem dojrzala a dla innych nie, A co myślę o sobie? Myślę, że jestem gdzieś pomiędzy ale jakoś nie płaczę z powodu. Z powodu, że ktoś widzi we mnie niedojrzałą osobę…Nie chcemy widzieć szczęśliwych ludzi a dojrzałych. Czy nie lepiej być szczęśliwym? Przytoczę fragmenty wywiadu z Piotrem K.Olesiem pt. „Płynna dojrzałość” https://przekroj.org/swiat-ludzie/plynna-dojrzalosc/ Czasem trzeba podejmować w życiu odważne decyzje, nie zawsze zgodne z tym, czego oczekują od nas inni. O wyborach mniej i bardziej odpowiedzialnych opowiada prof. Piotr K. Oleś, psycholog osobowości. Pyta Aleksandra Pezda. Aleksandra Pezda: W oscarowym filmie Thomasa Vinterberga Na rauszu dojrzali mężczyźni topią w alkoholu tęsknotę za młodością. Rzecz nie w tym, że nie mogą patrzeć na siebie w lustrze. Oni tęsknią za samymi sobą z przeszłości – za utraconą energią, porzuconymi ambicjami, za tą cudowną perspektywą, że jeszcze wszystko jest możliwe. Odkrywamy z nimi na nowo, jak dużą cenę płacimy za dojrzałość. Piotr K. Oleś: W gruncie rzeczy dojrzałość wymaga właśnie tego – świadomości, że z wieloma relacjami i rzeczami trzeba się będzie w życiu rozstać. Jestem przy tym jednak zwolennikiem tezy, że ludzkie życie podlega zasadzie ciągłości. To by oznaczało, że nawet w dojrzałym wieku pozostajemy…