Szczerze o relacjach

W końcu obejrzałam film „A Real Pain”. Film o którym słyszałam bardzo wiele. Kiedy nawet mogłam obejrzeć nie czułam tej chęci. Wczoraj wróciłam do domu i uznałam, że muszę się z tym zmierzyć. Dwóch kuzynów mieszkających w USA wybiera się do Polski by przeżyć historię babci i zobaczyć na własne oczy co musiała przeżyć. David i Benji to przeciewieństwa. Ten pierwszy jest człowiekiem ustatkowanym, zapracowanym ale też z ogromem problemów. Jest typem zamkniętym. Z kolei Benji to luzak, który ma zupełnie inną perspektywę tego bólu. Kiedy przylatują zatrzymują się w Hotelu Centralnym w Warszawie gdzie Benji otrzymuje gandzię w paczce, którą sobie wysłał. Na początek oczywiście sobie jarają. Następnego dnia trafiamy na ekipę, która wyrusza w podróż śladem historii, pamięci i holocaustu. Benji wprowadza radość w tym bolu i niepokój. Leczy nas z poczucia winy jednocześnie pokazuje nam, że cierpienie można ukoić robiąc sobie zdjęcie przy pomniku, opatrywać rany żołnierzom. Polska to kraina cierpienia i film stara się to uleczyć. Jest lekarstwem na smutki przeszłości. TY JESZ STEKA A TWOI BLISCY WALCZYLI O ŻYCIE Czy to jest twoja wina, że nasi bliscy urodzili się wtedy a my wtedy? Teraz jesteśmy przesyceni dobrobytem ale obok nas toczą się wojny. Film jest…

PISARKA W ŚWIECIE AI Panowie, nie bójcie się lecieć w KOSMOS Współczesny mężczyzna boi się wielu rzeczy. Siedzi zamknięty w swojej bańce nienawiści do kobiet. Tak wygląda Polska. Męska, patriarchalna i odbierająca wolność kobietom. Będę okrzyknięta feministką. Argumenty mężczyzn przeciw kobietom pokazują tylko, że nie lubią kobiet, które są w ich mniemaniu mądrzejsze od nich. Nikt nie jest idealny ale mamy po Mirosławie Hermaszewskim kolejnego Polaka, który dotknie gwiazd a raczej będzie próbował. Polak ten jest niezwykły nie tylko przez to. Poznał swoją żonę, posłankę Koalicji Aleksandrę. Przejął od niej nazwisko. Razem pokazują, ze można tworzyć związek pełen miłości, wolny w kontekście realizacji marzeń partnerów i ich spełnieniu. Patrząc na ich związek widzimy zwyczajną miłość, najprostszą na ZIEMI. Spotkanie dwójki dojrzałych ludzi, ambitnych. Ich miłość jest kosmiczna. Drodzy Panowie też możecie dotknąć gwiazd, polecieć w Kosmos jeśli chcecie byśmy was wybrały i kochały. Jednak tu mówię metaforycznie. Pierwszym momentem tego kosmosu jest szacunek do naszej mądrości, seksualności. Wspieranie nas i nie traktowanie nas jak „maszyny do rodzenia dzieci”. Można dotknąć Kosmosu relacji, zbudować wspólnie fundament więzi. Tylko jak? Wszelkie moje doświadczenia z Wami utwierdzają mnie tylko w przekonaniu, że niestety stoicie w miejscu, nie nadążacie za naszymi umysłami. Nie lecicie…

Nie jestem matką i zawsze spotryka mnie krytyka z tej strony: Bezdzietna singielka czyli kobieta niezdarna życiowo. Bezradna, NIKT JEJ NIE CHCE. Biedna Aneczka. w tym świecie jednak wiele rzeczy ma sens. Dziś nie uważam by moje decyzje życiowe były złe. Jednak Marta Wroniszewska to matka trójki dzieci, która żyje w zgodzie z innymi. Tę kobietę cechuje zdolność empatii względem kobiet i mężczyzn. Gdyby ludzie czytali TAKIE KSIĄŻKI to świat byłby piękniejszy. Marta otwiera oczy, niszczy obraz cudownego rodzicielstwa. Żyjemy w czasach sharentingu. Wersow pokazuje jakie to jej życie jest SŁODKIE. Nie tylko ONA. Dziecko to nie tylko 800 plus. Wybory prezydenckie, barwy kampanii pokazują, że POLITYKA TO ZŁO a ludzie chcą zmian. Pokazuje też, że wiara katolicka i wiedza o polityce opiera się na USTAWIE ANTYABORCYJNEJ a imię KAROL w tym zacnym narodzie to świętość. Kobieta powinna rodzić dzieci i najlepiej być DZIEWICĄ. Działać jak automat do którego idą panowie. Reportaże Wroniszewskiej niszczą wiele obrazów. Pokazują też atuty opieki naprzemiennej jak i jej minusy. Kiedy czytałam te historie to na samym początku zastanawiałam się GDZIE JEST TA MATKA W TYM. Dlatego każdą opowieść trzeba czytać do końca. Autorka przenosi nas do historii zarówno matek, które z różnych powodów porzucają…

Zważywszy na fenomen seriali, które dzieją się na wakacjach Netflix postanowił iść podobną drogą. W obsadzie mamy Steve’a Carrella czyli słynnego szefa THE OFFICE. Zacznijmy od historii 4 par: 1 para homoseksualna, 2 pary z długim stażem małżeńskim. Serial powstał na podstawie filmu z 1981 roku pod tym samym tytułem. W oryginale nie ma oczywiście pary homoseksualnej. Zapewne wiele ludzi może sie czepiać jednak serial ma być odniesieniem do naszych czasów. Nie widziałam oryginału. Jednak to, że za serial odpowiada Alan alda, kultoewa postać nie tylko filmu 4 SEASONS. Grał w nim główną rolę więc powinno to być na plus. Kate i Jack to para takich ludzi, którzy żyją ze sobą w harmonii. Bacznie obserwują innych. Lubią wspólnie narzekać na wiele rzeczy a ich związek jest stabilny ale nudny. Znacie wiele takich związkow. Na swój sposób się kochają, szanują. Facet jest porządny ale nieco pozbawiony cech typowej męskości. Ich związek to taka już mocna przyjaźń, obycie. Rozmawiają ze sobą o wszystkim ale no jest bez szału. Nie zmienia to faktu, że Kate to całkiem fajna babeczka. Dobrze mieć takich przyjaciół. Na początku poznajemy ich w domu nad jeziorem. Para Ann i Nicka obchodzi kolejną rocznicę. Kochaniutka Ann postanawia wysłać męża…

Hotel Paradise idealnie oddaje życie w SEJMIE. Wojna płci, oszustwa, intrygi, próba zaistnienia…Liczne mechanizmy. Wszyscy przypominają ludki idące za głosem sympatii i antypaytii. Paradoksalnie tym kierujemy się tak naprawdę. Plus oczywiście OBIETNICE, budowanie idealnego kraju. Po wyborach ów prezydent ma te obietnice spełniać. Hotel na Filipinach to budynek Sejmu. Tym razem wybrali osoby jakby z patostreamu. Najlepiej zachowująca się tam Agnieszka pokazała DWA ARGUMENTY Błońskiemu. Jednak w tle tych patologicznych zachowań wypada najlepiej. Jest bacznym obserwatorem. Co tam się zadziało? Ludzie tam odpadają , urządzają kosmos bo HP to nie gra i na pewno nie o miłość. W Hotelu poznamy liczne strategie manipulacji. Pary muszą zdobyć zaufanie innych by wygrać sumkę. Pytanie co jest ważniejsze: Miłość czy pieniądze?-Pozostaje pytaniem retyrotycznym i w HP nie znajdziecie na to odpowiedzi. W POLITYCE JAK W HOTELU PARADISE Aby przetrwać musisz wejść w związek tzn na czas HP. To swoisty PRZYMUS. Na tej planecie ludzie starają się tak szybko nie decydować ale bywają i takie związki, znam takie kiedy był ten JEDEN STRZAŁ. I są razem. Miłość to piękne uczucie. tylko bycie związku nie znaczy, że tkwicie w związku miłosnym nawet jeśli to tzw. RELACJA ROMANTYCZNA.

Netflix nie próżnuje a Coben to prawdziwy szczęściarz. Jego filmy są kasowe i książki poczytne. Sama posiadam. Coben jest mistrzem intrygi, potrafi też zaskoczyć człowieka zakończeniem. Niedawno Polacy po raz kolejny kręcili film pt. „Tylko jedno spojrzenie” a teraz mamy dawkę kryminału z Argentyną w tle. Bohaterką jest dziennikarka, wdowa Ema Garay. Jest to konbieta silna i zawzięta. Jako matka i jako człowiek wraz z koleżanką próbuje dopasć PDFA czyli pedofila. Niestety bez rezultatu. Udaje w ten sposób dziecko i mimo wszelkich prób nie udaje się jej. Mamy też wątek Martiny Schulz, dziewczyny zdolnej i pięknej. Skrzypaczki. Poznajemy także Leo Mercera, nauczyciela. To właśnie z nim nasza bohaterka ma romans i…Nagle okazuje się, że to ON Jest winny. Przynajmniej tak sądzi. Przez cały serial mamy to pytanie. Mamy też zagubionych nastolatków czyli Bruna syna Emy, syna Leo, rodziców Martiny. Mamy oczywiście „zakazaną imprezę” u młodzieży i Martinę, która znika. Leo uciekając przed policją traci życie uznany za winnego. Świadkiem tej śmierci jest Ema. Serial ma na swój sposób happy end. Jest też smutny bo umiera młoda skrzypaczka. Kiedy sprawa się rozwiązuje okazuje się, że morderca to po prostu kolega. Powód był taki, że nie spełniła jego oczekiwań więc zrzucił ją…

Kiedy ginie ktoś bliski często wyobrażamy sobie co się stało. Pełno jest podcastów o tajemniczych zniknięciach ludzi. Jak można tak zaginąć w czasach Internetu? Po pierwsze istnieją ludzie, którzy nie potrzebują Social Mediów. Po drugie kiedy idziecie ulicą nie zwracacie uwagi na ludzi. Ludzie, których mijacie na ulicy są do siebie podobni. Mężczyźni mają brodę i upodabniają się do siebie. Faceci z brodą, łysi. Kobiety z blond włosami. Poza tym zazwyczaj mamy kurtki, czapki, nosimy okulary. Po wyjściu z SAUNARIUM wyglądamy zupełnie inaczej. Książka Wróbla powinna być lekturą obowiązkową. Sama z odpowiedzialności za bliskich osób zaginionych staram się robić odcinki TRUE CRIME na podstawie bezpiecznych źródeł. Robię je rzadko dlatego ,że pełno jest takich podcastów. Sama lubię sobie posłuchać. PORADNIK ZAGINIĘĆ Autor skupia się na wielu perspektywach. Na tym jak czują osoby bliskie Zagionionych. Podaje historie zaginięć np. Bruno Muschalika. To jedna z tych historii, która porusza mnie najbardziej. Zwłaszcza, ze pisałam mgr o Indiach. Poza tym istnieje wiele mitów na temat zgłaszania zaginięć. Policja często bagatelizuje to. Kiedy ginie ktoś młody to na pewno był na imprezie. Wróci. Zabalował. Uciekł. Nie wraca. Kiedy zaginie dziecko to jest CHILD ALERT. WSzystkie historie są smutne: Ludzie urywają kontakty z rodziną, zostają…

Wszystkiego najlepszego, drodzy pisarze i pisarki! Dziś 3 marca, czyli dzień, w którym pamiętamy nie tylko o czytaniu i naszych ulubionych książkach, lecz przede wszystkim o ich twórcach. Od 1984 roku na całym świecie celebruje się Międzynarodowy Dzień Pisarzy i Pisarek. 3 marca, został On ustanowiony przez PEN CLUB w roku 1984, rok przed moim urodzeniem. Także moi drodzy pisarze, życzę Wam wszystkiego dobrego. Więcej mówię na odcinku.

Jakiś czas temu czułam się nieco gorzej. Bolało mnie itd. Leczę się na nerwicę lękową i stany depresyjne nie są mi obce. Nie zamierzam w ten sposób budzić w nikim współczucia. Na pewno ten świat ogólnie choruje na DEPRESJĘ gdzie wciąż jesteśmy porównywani z innymi. Depresję można wyleczyć – warto szukać pomocy – Ministerstwo Zdrowia – Portal Gov.pl Zaburzenia depresyjne zdiagnozowano u ponad 5 proc. Polaków, a objawy depresyjne pojawiają się nawet u 32 proc. osób w wieku 13-17 lat.  Należy pamiętać, że liczba osób doświadczających zaburzeń depresyjnych, które nie szukają pomocy specjalistów i nie zostały zdiagnozowane, jest o wiele wyższa. Jak rozpoznać depresję? Depresja należy do grupy zaburzeń afektywnych, czyli zaburzeń nastroju. Jedni pacjenci cierpią na depresję przewlekłą, podczas której objawy stale się nasilają, u innych ma ona charakter nawracający – z epizodami o różnym nasileniu.  Osoba cierpiąca na depresję odczuwa obniżenie nastroju i przeżywania, stopniowo traci radość życia – przestają ją cieszyć rzeczy, które do tej pory sprawiały jej przyjemność, natomiast zaczyna dominować smutek i pustka.  Chorym towarzyszy uczucie zobojętnienia, brak odczuwania przyjemności z dotychczasowych zainteresowań, brak ochoty na jakiekolwiek działanie. Pojawiają się wahania nastroju – obniżona kontrola nad emocjami, częsty płacz lub odwrotnie – wzmożona impulsywność.  U chorych w głębokiej depresji mogą się…