Szczerze o relacjach

Rozmawiam ostatnio z wieloma singlami. Mówią mi o pewnych rzeczach. Zauważyłam, że brakuje im odwagi gdyż każda miłość jest szaleństwem. W miłości potrzeba ryzyka. Miłość i wyznanie „Kocham” to akt odwagi. Trzeba się odważyć i otworzyć na swoje uczucia. Wielu ludzi ten moment ma nieprzepracowany. Przypominają ścianę. Nie zakocham się Nie odważę się Wiadomo, że takie zachowanie wynika z lęków i przekonań no i negatywnych doświadczeń. Także braku zrozumienia dla relacji. Poza tym jednym z innych aspektów jest podjęcie decyzji. Ogromnej świadomości kochanie siebie i zdolności do altruizmu. Bez szaleństwa nie ma miłości. Dlaczego ludzie piją wino przed randką lub na randce? Dodają sobie odwagi. Miłość jest darem. Akt odwagi do kochania mimo wszystko- to kolejny dar. Wspólne tworzenie świata i fakt, że przy tej osobie macie czuć się wyluzowani. Musicie czuć, że to ten, czuć się naturalnie. „Kwiat Jabłoni” pięknie to ujął w tych kilku prostych słowach: Nikt mnie nie uprzedzał, nie ostrzegał jak będzie I nikt nie podał przyczyny Nikt nie powiedział słowa, lecz w ten dzień wystawiono mnie pod drzwi Tobie niczego nie doradzę, nie znajdę podpowiedzi Mogę na drogę poklepać Cię w ramię Popatrz do góry i lecisz [Ref] Tylko raz powiedz tak A zacznie się…

No właśnie. Jest to jednak pytanie czysto filozoficzne bo pierwszym pytaniem powinno być; „Dlaczego chcą ze sobą być”. Często ich motywacje są inne, rzadko kiedy jest to miłość. Miłość wydaje się stracić na znaczeniu choć takie związki na szczęście istnieją. Kiedy zapytasz kogoś:” Dlaczego się rozstał” rzadko kiedy uzyskasz konkretną odpowiedź. Wiele osób rozstaje się bo chce nadal czuć to co na początku na relacji, taką adrenalinę i dreszcze. Tylko od tego są randki, wzajemne rozmowy i wspominanie chwil „z początku”. Istnieją na te sposoby a magiczne jest to poczucie naturalności i „nagości” tu tej metaforycznej przy drugiej osobie. Kolejnym problemem jest fakt, że ludzie nie doceniają miłości i nie traktują jej jako daru i świętości. Kultura uczy nas wokół, że rozwód to rozwiązanie na wszystko. Kobiety będące w nieszczęśliwych związkach marzą o nieistniejącej postaci „fairytale”. Christian Grey, który rozwiąże wszystkie problemy. Problemy finansowe są w większości relacji. W życiu raz mamy pod górkę a raz nie. Niestety. Życie to sinusoida i te trudności uczą nas miłości. Trzeba zjeść z partnerem „beczkę soli” by przekonać się o miłości. Dziś ludzie zamiast szukać rozwiązań to uciekają. Kultura nie uczy ich szukania rozwiązania. Fragment poradnika pt. „Śmierć Miłości” Chciałabym nieco więcej uwagi…

Samotne wychowanie dzieci przez jednego z rodziców może mieć niekorzystne skutki na ich rozwój, gdyż są one pozbawione właściwego wzorca rodziny. Dzieci w sposób niewłaściwy mogą przyswajać sobie rolę ojca i matki, którzy często przepracowani i zazwyczaj nieradzący sobie z problemami utrzymania rodziny, często uzależnieni są od wsparcia ośrodka pomocy społecznej. Badacze wskazują także na inne negatywne samotnego wychowania dzieci , jak choćby zachwianie funkcji : bezpieczeństwa psychohigienicznej socjalizacyjno-wychowawczej a także autorytetu samego rodzica. K. Slany Alternatywne formy życia małżeńsko-rodzinnego w ponowoczesnym świecie , Kraków 2006. s.125 Z kolei F. Fukuyama , powołując się na najnowsze badania , zaprzecza wcześniejszym stwierdzeniom , iż wychowanie dzieci przez samotnych rodziców w niczym nie jest gorsze od wychowania przez rodzinę pełną , oraz, że w przypadku konfliktów w rodzinie dla dziecka jest lepiej jak , jak rodzice się rozwiodą. Takie stanowisko może może wiązać się z egoizmem rodziców , którzy tłumacząc sobie, że jeżeli sami będą szczęśliwi poza związkiem, , to także ich dzieci będą szczęśliwsze. Jest to postawa często egoistyczna , w której dobro dziecka , które najlepiej jest realizowane w rodzinie pełnej, często stawiane jest na drugim planie. Rodzice w swoich postawach indywidualistycznych często zapominają o swojej odpowiedzialności za drugie osoby…

Chciałabym aby jednak w końcu coś się zmieniło w tym kraju. Gdzie dyskryminowana jest rodzina. Chwali się rodzinę gdzie wychowują matki. Tymczasem w tym systemie miłośc jest przereklamowana. Masz „robić” dzieci jeśli chcesz pieniądze. Facet ma zarabiać i dawać pieniądze a kobieta ma być wieczną ofiarą. Znalaazłam się na tej liście. Chciałabym aby coś się zmieniło w tej kwestii. Aby rola ojca cieszyła się szacunkiem. By dostrzeżono przemoc ze strony kobiet. Aby sądy były świadome jak trudno zbadać dziecko. Jak działają matki-alienatorki. Niestety tych zmian nie widać skoro druk d63Senat nadal utknął a dla rządzących liczą się głosy kobiet sprytnie przekupionych 500 plus i alimentami.

Nowe stare utwory potrafią wzbudzić w nas emocje. Tym razem piosenka Edyty Bartosiewicz stała się całkiem nowym utworem. Ostatnio prowadzę szereh rozmów z singlami, o ich samotności i rozterkach. Ta piosenka oddaje miłość. Jest to utwór o głębokiej miłości. Współczesny świat nie potrzebuje ani głębi miłości. Uwielbiam emocje w tej piosence, zgranie Tymka i Brodki. To taki utwór, który jest nagrany na światowym poziomie. Pierwsza klasa polskiej muzyki. Co z nami będzie, uwierz mi Tak jak ja nie kochał nikt Kochajcie tak aby kiedy zabrakłoby wam tej osoby i Ziemia rozstąpiła się.

Istotą każdej relacji jest komunikacja. To od niej wszystko się zaczyna i czasem kończy. Wielu ludzi w relacjach woli jednak nie mówić najbliższej osobie pewnych rzeczy. Co moim zdaniem jest błędem. Ludzie wchodząc w relacje powinni sobie ufać i mówić o wszystkim co ich gryzie. W zdrowej relacji to jest coś normalnego. Komunikowanie się pełni ważną role także w życiu i biznesie. Zajmiemy się badaniami prowadzonymi przez dr Barbarę Harwas- Napierałę i jej książkę pt. „Komunikacja Interpersonalna w rodzinie”. Komunikowanie jest sekwencją zdarzeń, które zachodzą jedno po drugim w danym czasie. Ma to znaczenie w stałych relacjach społecznych, które zachodzą w rodzinie. Komunikowanie się ludzi ma charakter zarówno werbalny (wiedza pojęciowa) , jak i niewerbalny (lepiej informuje o ustosunkowaniu). Tym co wyróżnia komunikację interpersonalną w rodzinie , jest szczególna intensywność wspomnianych interakcji osobowych w rodzinie ze względu na częstość i trwałość kontaktów związanych z faktem wspólnego zamieszkania i codziennego współżycia członków rodziny ( McKay, David Fanning).